22.7.10

Στο τραμ

Σήμερα αποφάσισα να παω δουλεία με το τραμ. Συνήθως περνει με μια συνάδερφος αλλα σήμερα εν ειχαι καμίαν ορέξη να τη δω πρωι πρωι...
Έπιασα τζιαι το βιβλιούι μου παραμάσκαλα (το Midnight Children, εσιει ανάμιση μήνα που προσπαθώ να το τελειώσω) για να περάσει η μισή ώρα που θέλω να πάω δουλειά με το τραμ.

Το τραμ ήταν τίγκα, επειδή εισιεν καμιά 50αρκά κοππελουθκια, 8-9 χρονών με θκυοτρείς δασκάλες να τα προσέχουν. Αλώπως επέρναν τα κολύμπι επειδή ουλλα εκρατούσαν τσεντούες. Εν εισιεν τόπον να κάτσω τζιαι εστέκουμουν στην πορτα τζιαι έχασκα.

Μπροστά μου ήταν μια μάμμα, περίπου 35 χρονών με 2 μωρά. Μιαν κορούαν με την παλάσκαν της, πρέπει να ήταν 6-7 χρονών (επειδή ήταν ξιδόντα παραθύρα) τζιαι έναν μιτσικουρην 3 χρονών. Η μάμμα ήταν μοντέρνα τζιαι μπορω να πω σέξυ μάμ. Μελαχρινή σγουρομάλλα, εφορεν ένα σιορτ τζιαι μιαν φανελλουαν στράπλες. Η κορουα ήταν κουρρομένη πας την μάμμαν της που της εμίλαν με πολλήν αγάπη. Κάθε θκυοτρία λεπτά εδιαν της φιλούθκια, εχαίδευκεν την. Έπιασε την το φτι μου να της λαλεί ότι της έβαλεν 2 σαντουιτς, έναν μήλο κομμένο τζιαι ένα τάπερ με κκεράζια πλυμμένα τζιαι να τα φάει ούλλα. Είπεν της τζιαι να πιει ουλλο το νερό που το παγουρίνο της γιατί εν πυρά τζιαι πρέπει να πίνουμεν νερό. Που την προφοράν εκατάλαβα ότι εν Τουρκάλλα. Μετά η κορούα αγκάλιασεν τον αρφόν της τζιαι εδιάν του φιλουθκια τσακριστα. Μόνο οι Μεσογειακοί κάμνουν ετσι πάμπλικ ντισπλέι οφ αφφεκσιον.
Έτσι όπως τους εθωρουν εσυγκινηθηκα.

Ατζαπης σου άμαν κάμεις μωρόν μηνίσκει σου αγάπη τζιαι για κανέναν άλλον;

Μετά που λλιον εκατεβήκαν τζιαι οι τρείς τους σιερκές τζιαι άρκεψα να παρακολουθώ τα κοπελλουθκια του γκρουπ που εμουρμουρούσαν τζιαι επελλλαρίζαν συνέχεια. Σε μιαν φάση, βάλλει μιαν φωνή η δασκάλα ότι σε λλίον φτάνουμε στον κεντρικό σταθμό τζιαι να ετοιμαστούν να κατεβούν.
Ως τον κεντρικό σταθμό εισιεν άλλο μιαν στάση.
Εσκεφτουμουν, ότι εν μεγάλη ευθύνη για τους δασκάλους, αν τους φύει κανένα κοπελλουιν ναμπον να κάμουν;
Tζείνην την ώρα ένιωσα μιαν ευθύνη τζιαι γω για τζείνα τα μώρα…

Στην επόμενη στάση έγινε ένα μπέρδεμα, έμπενε τζιαι εφκένε κόσμος, τζιαι μια μιτσια του γκρουπ εσαντανώθειν τζιαι εφκήκεν έξω, στη λάθος στάση.

Τζιαμαι έβαλα της μιαν φωνή „κορη μιτσιαι ελά δαααα“ , εκάμα ένα διπλο σουκαχάρα εφκήκα εξω, άρπαξα την τζιαι έφερα την πάλε μέσα, 1 δευτερόλεπτο πριν να κλείσει ή πόρτα του τραμ. Φιου, επρόλαβα την. „ Κατεβαίνεις στην επόμενη στάση κορού„ λαλώ της  „μεν σιασιάρεις τζιαι ενναν χαθείς.“

Η δασκάλες εν είχαν πάρει χαπάριν, εκάθουνταν μπρoστά.

Αν κάμω μωρόν παίζει να το δήσω που κανένα λουρούιν. Για να πεθάνω που το άγχος μου.

Το βιβλίον εν το άνοιξα.

17 comments:

  1. σαν να έβλεπα ταινία, πολλά καλή περιγραφή. τα σέβη μου...

    ReplyDelete
  2. γουάου, ακούετε πολλά ηρωικό!!

    πεεε, ήταν να φωνάζουν τα άλλα μωρά ότι εκατέβηκε, να μετρούνται, να μεν ιφκάλλουν λοαρκασμό να κατεβεί μια δασκάλα να πάει πίσω, να πιάει στο σταθμό

    δεν μπορείς να αποτρέψεις τα πάντα πάντως

    πρέπει να έσιεις εμπιστοσύνη, τζιαι να τα κάμεις υπεύθυνα και ανεξάρτητα

    ReplyDelete
  3. Cute post! Εν μας εσυνήθησες σε τέθκιον περιεχόμενον νομίζω...
    :)

    ReplyDelete
  4. Πολλά κινηματογραφική η περιγραφή σου γιορς τρούλη...μάσσιαλλα σου!

    ReplyDelete
  5. Όι πε μου. Έχουν λάθος οι μητσιοί; Ειδικά αν εν πολλοί μαζί, σκέτο παναϋρι.
    Λαλείς μετά που τζιαρό να σε θυμάται η μητσιά;

    ReplyDelete
  6. Αχ κι εγώ έτσι σκέφτομαι! πως άμα κάμω παιδιά θα τα δέσω πάνω μου και θα έχω συνέχεια την έννοια τους και δε θα μπορέσω ποτέ πια να ηρεμήσω..

    Πόσο ζηλεύω μετακινήσεις με τραμ..

    ReplyDelete
  7. είσαι η ηρωίνη μας!

    εγώ ανέκαθεν ελάλουν πως τα μωρά μου θα τα τελλαρίσκω πας τον τοίχο... τώρα να περπατήσει τζιαι θωρούμε...

    όσο για την αγάπη, εγώ σκέφτουμαι το ίδιο σε σχέση με δεύτερο/τρίτο/κτλ μωρό! αν και λένε ότι η αγάπη για τα μωρά σου εν σαν τη φωτιά του κεριού - αφταίννεις τζι άλλα τζιερκά με το ίδιο χωρίς να λλιανίσκει που κανένα! good-huh.

    ReplyDelete
  8. School-bus ftw. Ελεγχόμενα πράματα. Κανένα μωρό να μεν χάνεται και να μεν κατεβαίνει λάθος τόπο. Κατά τα άλλα πολλά δυνατή περιγραφή.

    ReplyDelete
  9. αγχώθηκα εγώ που σε θκιάβασα!
    είμαι περήφανη για σένα!!
    έκαμες την καλή σου πράξη για το μήνα

    η αγάπη εν λείφκει, ο χρόνος για τη διάθεση της όμως θκιαμοιράζεται τζαι μπαίννουν προτεραιότητες, τούτο συμβαίνει με κάθε είδους αγάπη
    (πχ. το βρέφος έννα το βουράς παραπάνω που το τρίχρονο τζαι το τρίχρονο μπορεί να νομίζει ότι αγαπάς το μιτσικουρίν παραπάνω)
    θέλει απλά λλίην προσοχή νομίζω

    ReplyDelete
  10. μάνα μου ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε. εν όντως πολλά μεγάλη ευθύνη να είσαι δασκάλα τζαι προφανώς οι κοκ(κκ)όνες εν εκάμαν καλή δουλειά. τζαι η αγάπη νομίζω εν έσιη όρια. 2/3 εσύ, 1/3 εσύ, ου κκιάορκα σου έλειψε μου. εν λείφκει. τζαι ειδικά για το μωρό σου μεγαλώνει μέρα με την μέρα exponentially!!!

    @ ΣΑΙΚ = μα που εχάθηκες εσύ κορού; αχώθηκα πως αγκρίστηκες τζαι εν μας μιλάς; πάντως εν έκαμα τίποτε κατά του ΣΙΚ α!!!!

    ReplyDelete
  11. Μεν φοάσαι ξαδέρφιν τζιαι που εννά έρτει τζείνη η ώρα θα κινηθείς εναλλακτικά και θα το κουβαλάς πάνω σου να μεν αγχώνεσαι! (ρε άμπα τζιαι εξύπνησε το "ένστιχτον;". Όι του κυνηγού, το άλλον!!!
    http://www.babywearing.gr/index.htm

    ReplyDelete
  12. she, δηλαδή έκαμες κάτι που χρήζει αγκρίσματος!! Μολόα!

    ReplyDelete
  13. Μάνα μου ρε εσυγκινήθηκα! Είμαι σίγουρη ότι γλύτωσες το κοριτσάκι από μια άσχημη περιπέτεια. Δεν είναι περίεργο πόσο αυτόματα και αυθόρμητα μας βγαίνει το ένστικτο να προστατεύσουμε τα μωρά;

    ReplyDelete
  14. Κυρία ΌλσενJuly 23, 2010 at 8:32 AM

    Λου-ρου-ιν! Λου-ρου-ιν! Να μεν τους χάνεις τζαι να μεν πιάνεται τζαι η μέση σου που το σιύψε-σιύψε στην ηλικία που τους βαστάς που την πλάτη για να βουρούν με την κκελλέ να βαρεί ποτζί ποδά. Πολλά τα μπένεφιτς. :)

    ReplyDelete
  15. σε 20 χρονια να διαβάζουμε στο μπλογκ μιας νεαρής μετανάστριας για την περιπέτεια που έζησε στο τραμ και ότι την έσωσε μια άγνωστη κοπέλα.

    ReplyDelete
  16. Καλά έκαμες τζαι έπιασες την εμπορούσε να γινεί κάτι άσιημο όπως προχτές δαμέ στο Giessen έφιεν μιας το 3χρονο στη στάση του λεοφορείου τζαι τζαμέ τωρά η στάση εν γεμάτη λουλούδια τζαι τζερούδκια τζια για τους δαχαμέ έτσι πράμα εν πολλά σπάνιο.
    Οπότε το λουρί νομίζω εν ότι πρέπει.

    ReplyDelete
  17. 1. Oh honey....
    2. tic toc tic toc :D

    ReplyDelete

Βάλε τη μουστάρδα σου!