Τσιηψ λουβί με το κολοκούι με ειδικό πετσετάκι

Εφερα σου θκυό δώρα που την όμορφη σαρδηνία ανάγνωστερ, να μεν λαλέις ότι εν σε σκεφτουμαι! (ξέρεις ότι είσαι στες σκέψεις μου, τζι'ας χάννουμαι)

Ακου τσιηψ με γεύση καρμπονάρα! όι κολόκασι με το κρέας!

Τωρά ακολουθεί κάτι για τα πρητζιά σου ανάγνωστερ, τζιαι κάτι που θα σε κάμει να νιώσεις βαθκιά Μεσογειακός: θα σου κάμω εξτεντ την -ίσως νάκκον προβληματισμένη- ΅"κυπριακή ππλας κάτι" ταυτότητα σου, γιατί θα δείς ότι οι μάνα σου εν ενωμένη με τες μανάες της Μεσογείου με το ανμπρεηκαπολ μποντ οβ δε πετσετάκι κκαλτσιαρ:

Ναι, καλά εκατάλαβες με τα ιταλικά σου φίλε ανάγνωστερ. Εν για πουκάτω που το τηλέφωνο.

Εννα το αήκω να κάμει το εφφέ του.

Ναι, μ΄ ακούτε;

Το πόσην ώρα έκαμα να ξαναμπώ δαμέσα εν περιγράφεται. Αζαγιές τζιαι σκόνες, κκούχχου.
Εσιει θκυο χρόνια να σου γράψω ανάγνωστερ (θκυό χρόνια!!!).
Η αλήθκεια έσιει τζιαιρό που το σκέφτουμαι, αλλά σαννα, κολώνω. Σκέφτουμαι ότι εν έχω τίποτε να πω.
Σήμερα εμπήκα τζιαι εχαρήκα που έιδα τα κοπέλια να γράφουν. Ο Μισιαρός ασπούμε, σίουρα ετέλειωσεν το στρατό.
Εγώ είμαι 35 γρονών. Ανύπαντρη ακόμα (τζιαι κάπου στην Νήσο μια θεούσα μεγαλομήτωρ χύνει ένα δάκρυ σαν τρώει τον κκιοφτέ της) τζιαι άτεκνη (ευτυχως, σκέφτεται η μεγαλομήτωρ που εν έκαμε τζιαι κανένα κοπελλούι εν αμαρτία, σάννα έφυεν μου στας το άλας στους κκιοφτέδες;)
Σκέφτουμαι να ξανάρτω.
Αν τα καταφέρω να ξαναμπω δατ ιζ.

Ground control to Major Tom

Οτι τζ’αννενει εναν βήμαν ενι σίορ. Γράφω γλήορα γλήορα για να μεν μετανώσω. 

Που λαλέις που τον τζιαιρό που έσιει να με δείς ντηαρ ανάγνωστερ (γιατί εγω εθώρουν σε κρυφά η αλούπα) εγίνασιν πολλά.  Επέρασα εναν λαβστορι με εναν ψηλό και νεαρό τρομπονίστα, (το παίζω το τρόμπονι και τα λοιπά) που με εθθύμησεν τι ωράια ένι θα δικλάς πάνω για δεις το γκομενάκι, η αλήθκεια εχάρηκα το το λαβστορι, γιατί ήταν τζιαι μιτσής τζιαι εν εκουβάλαν τα πακκέττα που κουβαλούμεν εμεις οι 30άρηες που εν μας φένεται η ηλικία μας. Ωσπου τζιαι μιαν ημέραν ανακάλυψα οτι εν έξερεν ναμπον τα Ηνωμένα Εθνή τζιαι επέρασεν μου το ειδήλλιον και οι σωματικές ορέξεις ως δια μαγείας. 

Στο μετάξυν ήρτεν η Μεγαλωμήτωρ να με δείς μετα συνοδείας του Φάδερ. Εξεπέρασεν τον εαυτόν της πάλε, τούντην φόραν έφερεν ρίφιν. Που τ’αλήθκεια. Ρίφιν για σούβλαν. Μάζι με άλλα 250 κιλά πράματα γιατί μπορει να ξεσπάσει πόλεμος τζιαι πείνα. Την δευτερήν ημέραν της ευλογημένης αυτής παραμονής της  επεστρεψεν δια του ψουμνίσματος με μιαν να σου γοράσω μηχανή να ράφκεις ρα περήφανη τζιαι ναν τζιαι σίνγκερ. «άμμα!! Ναμπον τούτον;;;;;» με κατενθουσιασμένην φώνη τάχα αμ σο κρέηζι «εγόρασα σου ραπτομηχανή αγάπη μου!!!!!» . Ακολουθέι οκγορντ σάηλενς τζιαι απολογετικό βλέμμα του συνένοχου φάδερ που την εκουβάλαν. «Μα εννα την πάρεις Κύπρο;» Ναι, ππέσε που τζείντο πλευρό ποστμπαμπυλον. «Αγάπη μου εν για λλόου σου!!!» «τζιαι ναμπον να την κάμω άμμα την ραπτομηχανή;». «Μια ραπτομηχανή χρειάζεται σε κάθε σπίτιν αγάπη μου!!!!» . Ναι, αν το σπίτιν εν στην Πιτσιλλιά ή στη Μπούρμα. «μπόρει να θέλεις να ράψεις μιαν κουρτίνα, να κοντήνεις εναν παντελόνι, να μεν έσιεις μια ραπτομηχανή;;;;»

Αντιλαμβάννεσαι ανάγνωστερ ότι εχώντας φτάσει αισίως το ύψος των 180 εκατοστομέτρωνε η πιθανοτης να κοντίνω ποττέ παντελόνι εν εξίσου ψηλές με το να ράψω κουρτίνες.

Τελοσπάντων. Εν εμουρμούρησα γιατι είμαι καλή κόρη τζιαι εκάτσαμεν μαζίν τζιαι εκάμναμεν ρομάντικές κουτσατζιές πας σε κάτι μαντηλλιές της κουζίναν την ώρα που έδυεν ο ήλιον.

 Μπόρει να πάιξω νάκκον ποννα κρυαδίσει. Να ράψω κανέναν κουστούμι, καμιά τουαλέττα, κάτι απλό.

Στο μετάξυν το τρομπόνι αντικαταστάθηκε με εναν Σκίουρον ιτάλο. Ενα Σκιταλό. Τον όποιον εν δικλώ πάνω να τον δω. Καθόλου όμως. Είματεν ίσια ίσια. Μπορέι να δικλώ τσας κάτω. Κκουχχου. Αλλά είναι γάτα είναι γάτα τζιαι κόρπατζης μιάλος τζιαι χαχα να του καηλίσω. Κάμνει μεγαλες τζιαι πολλά φιλότιμες προσπάθειες για να με καταφέρει, κάμνει ριζότα, ζυμωννει ψουμιά, παίζει πκιάνα τζιαι εν ετοιμοπόλεμος. Ετοιμόλογος εννοώ. Τζιαι ξέρει τζιαι τα ηνωμένα έθνη ο (ο τυχερός).

Θα κλείσω τη σημερινή εκπομπη με μιαν έκκληση στους ανάγνωστερς:

Ανάγνωστερς, εσας που η σχέση σας βρωμά ποθκια τζιαι ενίοτε αυκά βούρκα (ξέρετε το, μυρίζεστε την), αλλά φοάστε να ταράξετε επειδη είσαστεν μες την πατανιούαν της άνεσης τυλιμένοι, μεν κωλώννετε!

Κάμετε το βήμαν τζιαι η ζωή σας θα γίνει μέλιν! Θα ξαναννιώσετε! Κρωστήτε μου εμέναν που έιχα γίνει έναν με την πατανίαν!

Ως τζιαι οι ορχιδέες μου αθθίσαν φέτη!

Ατε σφάξατε τον μόσχον τον σιτευτό τζιαι ασπρογιάστεν την νήσο μπικόζ αη αμ κκαμιν.

Μακάριοι οι πτωχοί.

Γιατί τζιαι που λαλέις έτο τζιαι εσυφφωνήσαν.
Πάει ο Κώστης, ο Γιαννής, η Μαρικκού τζιαι η Μεγαλομήτωρ τζιαι σηκώννουν τα ευρά τους (τζιαι στην καλλίτερην περίπτωσην πέμπουν μου τα εμέναν να τους τα προσέχω)

Ετό τζιαι εν εσυφφνησαν τζιαι εννα σας αφήκουν με την φράντζαν.
Πάει η Κωστής, ο Γιαννής τζιαι η Μαρικκού τζιαι σηκώννουν τα, άμπα τζιαι μετανώσουν, ε, εν αβέβαιοι τζιαιροι τούτοι.

Γουεαρ γουερ γιου; Νόουγουέαρ.

Γουεαρ αη γούεηβ γούερ γιου γκόου.

σέηβ γιουαρ κλόουδς σόου γιου μάητ χάβ δε χαφ οβ ιτ

Μακάρίος όποιος εν όβερντραφτ.
Πως σου φένεσται, εζήσαμεν να το πούμεν τζιαι τούτον.

Κατα τα άλλα σήμερα ήταν η πρώτη μου Δευτέρα χόουμ όφις. Είχα πεί οτι τωρά ποννα έχω χόουμ οφις εννα την τσακρώ τζιαι λλίον τζιαι να μπλογκάρω. Έθελα να ξαναμπω δυναμίκα στον χώρο με έναν τσιαττιστούιν αλλα με τούντους οικονομικούς χαττάες εκόπην μου η όρεξη. Εξάλλου ναμπου ηταν να τσιαττίσω; Επκιάσαν μας τες λίρες μας τζιαι νάκκουριν τον κώλον πουλήστε του Αβραμοβιτς μαρίναν με τον μόλον;

Πιττί τταμάμ

Αμμαν κόψεις στες ποδά μερκές της Ευρώπης εν ολόκληρη επιστήμη να έβρεις μάστρον για κουτσοδούλια. Κόφκουν κκελλέν τζιαι έχομεν κρίσην. Ε’ιχα γοτάσει που λαλείς εναν ερμαρούιν του μπάνιου για το τζινούρκο μου σπίτι τζιαι οι μετακομιστές που έισιεν να μου το στήσουν έκαμαν μίλλες τζιαι αφήκαν με έτσι. Είπα να το κάμω μόνη μου, σιγά λαλώ πόσον δύσκολον ενει; Ανταν τζιαι αννοίω το τζιαι θωρώ 3 κιλά βίδες αγχώθηκα. Ασε που έπρεπεν να ρέξω σύρματα επειδή είσιεν τζιαι λαμπούαν πουπάνω. Ενας παρέας που είσιεν να μου το κάμει ούλλον έπαιζεν πελλόν τζιαι το αρμάριν ήταν 4 μήνες μες την κάσιαν. Η φιλενάδα ελάλεν μου να πω του λάτινλάβα, αλλά εν έθελα, για ενναν λάτινλάβα για εννα τον κάμουμεν λάτινχασπαν. Τζιαι εν θέλουμεν χάσπες. Προχτες εντελώς τυχαία στον Τούρκον που έτρωα το λαχματζιούιν μου έπκιαεν το μμάτιν μου κάτι καρτούες που εγράφαν πάνω Αλί τζιαι είχαν εναν μικιμάους με μάστρον με εργαλεία.Οπα λαλώ! Αλί και τρισαλί, γιορμαμέηνμαν! Ο Αλί σίουρα εν θα χρεώννει πολλά. Πκιάννω τον τηλέφωνο τζιαι ξεκίνω του τα «γειά σας, είδα την καρτούαν σας, εχω κάτι κουτσοδούλεια..» ττακ κλείει μου το. Ξαναπκιάννω εν απαντα. Αγχώθηκα! Τωρά που ‘ηβραμεν τον αλί να τον χάσουμεν; Υποψιάστηκα ότι εν θα ξέρει γερμανικά τζιαι αγχώθηκεν, οπότε έστειλα του μύνημα σε σιμπολ τζιέρμαν όπου ανάφερα με τρόπο το όνομα του λαχματζιή. Σε καμιάν ώραν έπκιαεν πίσω ο διερμηνέας του τζιαι εξηγηθήκαμεν για τιμή τζιαι κουτσοδούλεια. Εχουμεν εναν πρόβλημαν όμως λαλει μου, ο Αλί ενι ξέρει γερμανικά, μόνο τούρτζικα. Πέψεν τον εσυ λαλώ του τζιαι ίντα μεταφραστερ είμαι αμμεν εξηγηθώ;. Τζιαι σήμερα Κυριακή εκατ’αφτασεν ο Αλί μιαν ώραν πκιο γλήορα με το τσιράκκιν του τζιαι ήβραν με με τες πυζιάμες, νυσταμένη τζιαι νάκκον πίττα ακόμα που τα ψες. Εβαλα τους μέσα. Κάτι με ερώτουσαν έπκιαεν το φτίν μου την λέξη δουλεια. Σημείωσε ανάγνωστερ ότι έκαμα 5 μαθήματα τούρτζικα το 2004 μες την ευφορίαν του «ολέ, ανοίξεν το οδόφραγμαν». Πίντωσε τζιαι νακκον λεξιλογιο που έσιεις άμμαν μινισκεις δαμέσα, εκατάλαβες ίντα συννενόηση είσιεν να ακολουθήσει. Δοκιμάζω πρώτα γερμανικα. Πιττίν ο Αλί. Σκέφτουμαι νάκκον τζιαι λαλώ του. «εεεεεεε.....εεεεεεεε.....Μπιρ ντουλαπ βαρ... (ντουλάπ, ναι, αλλά ναμπον το ερμαρούιν του μπάνιου;.... σκέψ,σκέψ.... το μπάνιον ναμπονει; Εννα μεννεν χαμαμ; Αφου στα αράπικα εν χαμαμ. ) χαμαμντουλαπ (άτς! Λεξιπλασίες αρτσιάκκικες) λαλώ του, αμά μπουγιουκ ντεγίλ! κουτσιούκ! Ευτυχώς εκατάλαβεν, ταμαμ λαλεί μου. Σημείωσε ότι ούλλην την ώραν εχασκογέλουν σαν τον χάχαν αφού εφένετουν μου πολλά κωμική η κατάσταση. Σάννα τζιαι έπκιαεν τον φτιν μου το τσιράκκιν να λαλεί του μάστρου του ψυθιριστά κάτι του στύλ «μάστρε, μα σάννα εν τσιοκ πέλλη τούτη;» Μέτα αθθυμήθηκα ότι σαν καλή Κυπραία πρέπει να τους τζιεράσω τζιαι καφε; Ευτυχώς τούτα τα σμόλτοκ κατέχω τα. «Καχβε ιστιορσούν; λαλώ του. Έκαμεν πως εν έθελεν, τζιαι εδιευκρίνησα του ότι «ακατάγνωτα σιορ, Τουρκτσιε καφέ βαρ!» Τζιαμε εγέλασεν η μουτσουνα του. Ταμαμ λαλεί, Νε καφέ; Λαλώ του εγώ; Σιεκκερλί,σιεκκερσίζ ξα ορτά; (ε βέβαια, να μεν δείξω ότι ξέρω το κκόφηλίνγκο στα τούρτζικα;) Ο ένας εθελεν ορτά πον ο μέτριος ο άλλος έθελεν γλυτζιήν. Μπόρει τζιαι να μου είπαν «ότι κάμεις εννα πκιούμεν» αλλά εν το επκιασα». Εστήσαν το αρμάριν, εκρεμμάσαν το τζιαι μετά έθελα να μου φκάλουν κάτι τρύπες πας τον τοίχον. Ατε τωρά. Ναμπον ο τοίχος; Λογικά, με την λογικήν του ντουλάπ πρέπει ναν το ντουβάρ, εννε; Κάπου είχα θκιεβάσει ότι οι λέξεις στα ελληνικά που ξεκινούν με ντ εν τούρτζικες. Γκοφοριτ Ποστ! «μπου ντούβαρ» λαλώ του... «ικκι μππζζζζζ τττττρρρρρ γιαπιορ...ταμαμ; μουμκιουνμου;» Ταμάμ λαλει μου, μουμκιούν, τζιαι ένιωσα όπως τον διερμηνέα του Δαλάι Λάμα. Αφου να φανταστείς εψήλωσα ικκί πόντους!To χάηλαητ βέβαια ήταν που με ερώτησεν "μπασκα;" Που σημένει "άλλον;" τζιαι τζιαμέ έκαμα τον να καταλάβει πόσον φαρσίν τα μιλώ: πιττί τταμάμ λαλώ του μάστρε, είμαστεν τταμάμ! Με αυτά και με αυτά εκάμαν μου τα κουτσοδούλεια, εγέμωσαν μου το σπίτιν σκόνες, εκάμαν μου τίμην ευκαιρίας, ευχαρίστησα τους, είπα τους «τσιοκ γκιουζελ κομουνικασυόν!» τζιαι έστειλα τους στο καλόν του Αλλάχ. Άτε, έναν πρόβλημαν λλίοττερον.

We love...

Ενθουσιάστηκα τόσον πολλά ανάγνωστερ, που έπρεπε να το μοιραστώ μιτά σου! αν έβρεις εναν τεταρτούιν δε το, εν θα το μετανοιώσεις.

Εχτός που συγκινητικό τζιαι υπερόχο... ο παρέας είναι όου σόου χοτ τζιαι μιλά με την προφορά που μου θυμιζει μαη περσοναλ τζήζους

Τα κατά του χωρισμού τζιαι της σηνγκολ ζωής που συνεπάγεται

Σήμερα ανάγνωστερ θα σου πω πού ακριβώς  λείπει ο Σιάολος, ή ο όποιςδήποτε Σιάολος:

•  Στο στρώσιμον του κρεβαθκιού, δηλαδής στα ντυσίματα του κκούιλτ που στα ποδά ημισφαίρια εν 2.20 χ 2.40 , το περιεχόμενον τους κλαίουν το μια φάουσαν παπήρες, οπότε εκατάλαβες πόσον βαρετόν κουττούτζιν ενι. Επίσης η μικρότατη διαφορά πλάτους τζιαι μάκρους των μόλις 20cm καθιστά το σιουρότατον ότι την πρώτην φοράν εννα το βάλεις ανάποδα. ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ! Δηλαδή: Όι πως εν το μπορώ επειδή είμαι πόρτισσα, απλώς φακκά μου.

• Στο κουβάλημαν νερού. Ναι είμαι πόρτισσα, εν το σώννω. Πίννω της βρύσης οπότε προβέπεται πέτρα στα νεφρά όπου τζιαι να'σαι. Δηλαδή: Επαράγγειλα  ενα φίλτρον νερού για 19:99 τζιαι προβλέπεται να λύθει.

• Στο ξύπνημα. Μμμ, ναι σιγά που εννα εννοώ τζείνον που εσκέφτηκες, αμμεν πκιω καφέ τζιαι τσιγάρο ενι μπαίννει ούτε ο Μπραντ Πιττ πάνω μου. Εννοώ το ξύπνηπα αυτό καθεαυτό. Την περασμένην εφτομάδαν εν έπαιζεν το μόπαιλ μου με εποτελέσμαν να ποτζοιμηθω. Εν καιρό Σιαολίν εν είχα έτσι πρόβλημαν αφού έκαμνεν σνούζ που τες 5 ως τες 7 το πρώι. (τωρά που το σκέφτουμαι εν το λαλείς τζιαι κατά) Δηλαδή: Εγόρασα εναν ξυπνητίρι με ράδιο για 12:99 τζιαι εφκαλα τον φον μου.

Τζιαι τωρά πάμε στα υπέρ:

• ΛΑΗΦ ΙΝ ΤΖΙΕΝΕΡΑΛ.
• Ιτς μπγιούτιφουλ!

Αντιλαμβάννεσαι ότι με θκυο αγορές που μου εκάτσαν 33€ ήβρα την υγειάν μου. Στο στρώσιμον έφα την βέβαια, αλλά εννα το καταπκιώ το φαρμάτζιν. Δε ρεστ ισ πράησλες.

Ππιές: ναι αντιλαμβάννουμαι ανάγνωστερ ότι εν λυπηρη αυτή η φτωχότατη απογραφή τζιαι αντιλαμβάννουμαι τζιαι την ματζουτζιάν μου συνεπάγεται ότι με δέρνει, αλλά ιντα να κάμουμεν, σπάζουμεν την φλάνγκαν του άλλουν να ταράζουμεν που το κκόμφορτ ζόουν, ή ζώουν που λαλεί τζιαι η Μπρέντα...

αλλα ον δη άδερ χαντ: Μπέττερ λεήτ δαν σόρην εννε;

Κκούχχου κκούχχου ακούουμαι;

Ανάγνωστερ ποθθεν να αρκέψω; Εχω να σου πω πολλά αλλά δεν έχω χρόνο. Εννα σου κάμω μια σύνοψη

1. Χρόνια πολλά! Καλά να μας μπει, εμένα ήβρε με χαρούμενη τζιαι θετική. Εσένα;
2. Τα ρεζολούσια μου είναι να τζοιμούμαι παραπάνω, να κάμνω παραπάνω γυμναστική τζιαι να ταξιδεύκω παραπάνω. Το πρώτον ήδη κάμνω το όσον μπορώ, το τρίτον σχεδιάζω το, ξεκινώ με δειλά βηματα τον άλλο μήνα τζιαι το μεσαίον... ε το μεσαίον κκουχχου – κκούχχου ΟΥ!!! έσιεις μαϊντανο μες το δόντι σου ανάγνωστερ!
3. Ο λάτινλαβα ακομά υφάρχει τζιαι κερδίζει πόντους με τες γοητείες του τζιαι τον εξωτικόν του καβαλιερισμόν: αννοίει πόρτες, πκιάννει σακκάκια, φέρνει ποτά, λάλει το στόμαν του απίστευτα τσιαλιμούθκια τζιαι σκέρτσα εις άπτεστον ισπανικήν, τζιαι σάζει ηλεκτρονικαί συσκευαί. Ενίοτε στρώννει τζιαι κρεβάτιν. Το τελεύταιον εν το πολλοκάμνει γιατί ακόμα δεν του επιτρέπεται φούλ η διανυχτέρευση στα βασιλικά διαμερίσματα. Κάνει να βράζω αυκά τζιαι να κάμνω καπήρες στο άλλο φύλο. Σούζει το λάγνο τζιαι σχεδόν άτριχον* κορμίν του σε λατινοαμερικάνικους ρυθμόυς άμμαν τον κυκλοφορίσω, κάτι το οποίον είναι εξαιρετικόν μεν, λλίον άβολον δε, γιατί σταμπάρει περιοχές τζιαι τσακρά φιλούθκια μόλις δει άλλον αρσενικόν να κοντεύκει όπως τον γλάρον του Νέμο: μάιν-μάιν-μάιν ή μάλλιον μία-μία-μία. Kατα τα άλλα έιμεθα σε διασκέδασην δίχως κολλημένες κλωστές. Κκούχχου.
4. Μα είπα σου οτι το σπίτιν μου αρέσκει μου πολλά; Εν πολλά τέλειο με το εθνικ-όμοδος στιλ του τζιαι διατηρείται καθαρόν πολλά εύκολα τωρά που είμαι μονη μου.
5. Α, τώρα που είπα μόνη μου: είμαι η μόνη σινγκολ γενάικα (έχτος που την Πρας) που κάθεται τζιαι κάμνει μαειρκές περίπλοκες για να κάτσει να τα φάει μόνη της. Α ρε Πρας τζιαι εν ερκεσουν ποδά να τρώμεν παρέα.
6. Επήα συναυλίαν τούτον των κοπέλλιων που σου έβαλα πάνω. Εν έχουν λάθος. Εγνωρίσαμεν τζιαι ένεν του συγκροτήματος αλλά εν εμπόρεσα να είμαι όσο γκρούπη εννα έθελα γιατί ήρτεν ο γλάρος του Νέμο τζιαι εμπήχτηκεν. Πρέπει να το κοιτάξω τούτον. Όι να μπαίννει τζιαι εμπόδιον στην τύχην μας.
7. Κατα τα άλλα ξεκινά ψόφος. Αλήθινός ψόφος, όι η γλυκασιά που σας έκαμεν εσας τζιαι έππεσεν η μασέλλα σας.
8. Στο τούιτερ εξεκίνησεν μια συζήτηση με αφορμή κάτι ιντερνσιηψ της Ευρωπαικής Ένωσης για απόφοιτους με πληρωμή σιήλλια ευρά τον μήνα. Πολλοί φέλλοου συμπατριοτς ελαλούσαν ότι «ού, παρέτα, με 1000 ποίος ζιει στες Βρυξέλλες, έννεν λεφτά τούτα» κλπ.Και λέγω: Αντιλαββάνεστε ντήαρ συμπάτριοτς ότι 1000 ευρώ εν λεφτά; Ανιτλαμβάννεστε ότι εν πρακτική τζιαι όι δουλειά κανονική; Αντιλαμβάννεστε πόσος κόσμος ζει με πολλά πκιο λλία; Ξέρετε ότι η πρακτική εν σαν μέρος της εκπαίδευσης σας; Τζιαι τέλος, με πόσα λεφτα τον μήναν εσπούδασετε δηλαδή; Οξά στο Μπεβερλη Χιλς εν άλλοσπως τα πράματα;
9. Ξέρω το ότι σε παραμελώ ανάγνωστερ αλλά εν ιβρίσκω χρόνον τα γέριμα. Σύντομα εννα κάμνω μιαν φοράν την εφτομάν χόουμ όφις για να μεν λαγκοδέρνουμαι μες τα τρένα τζιαι φιλοδοξώ να σε πκιάσω που πκιο κοντά. Οι πως εν σε θκιεβάζω! Θκιεβάζω σε αλλά εν σου το λαλώ.
10. Εχτές έππεσεν μου ο κομπιούτορας χαμέ τζιαι σήμερα έκαμνεν νούμερα (ξέρεις, 0101010010101000111100101) αλλά εβοήθησεν ο λατινλάβα που εν του αθλήματος τζιαι εν εψόφισεν Οπότε ακόμα εν με ξιφορτώννεσαι.
11. Σιαίρουμαι που εν θα ψηφίσω. Εν θα εμπορούσα να θκιαλέξω μεταξύ σκατά τζιαι κότσιρα με το σύμπαθκιο για τα γαλλικά.
12. Ατε τζιαι με τον νού σου ανάγνωστερ! Τζιαι η Μεγαλομήτωρ είπεν μου να σου πω να φορείς φανελλούαν  πουκάτω επειδή εν κρυάδα.

*Φαντάζεσαι τους Λατινοαμερικάνους τους σπανούς τζιαι άτριχους ίντα φάτσαν εκάμαν που ήρταν οι Ισπανοί κονκοσταδόρες ούλλον γέννια μουστάτζια τζιαι τρίσιες πάνω σε κάτι ακόμα πκιο τριχωτά τετράποδα να τους καταχτήσουν; Πρέπει να έφυεν η κκελλέ τους. Είμαι ακόμα πκιο σχολαστική με το μουστακούιν μου τώρα που ύπαρχει λατινλαβα για να μεν το αντελοσσιάσω το κοπελλούιν.

Σήκρετ Σάντα: Ωδή στον άγνωστο μπλόγκερ 2012 εντισιον

Ανταν τζιαι η Πρασινάδα μου έπεψεν του Σαντα το φιρμάνι

Αντάκωσα το θκιέβασμαν, να μάθω μάνι μάνι

Γιατί έππεσεν μου ενα παιδίν, μπλόγκερ που εν πολλοξέρω

Ζαάβαλλι μου ρε φίλε, ίντα δώρον να σου φέρω;

Έκατσα τζιαι εσκέφτηκα τι δώρον να δωρήσω

τζιαι στα πολλά εβαρέθηκα τζιαι είπα να τσιαττίσω (ω τι έκπληξη)

Γιαυτόν κάτσε παρέα μου, έκαμα σου καφούιν

Βέβαια, εν θα τον πκιείς ξερόν, θα άψουμεν τσιαρούιν!

κόπκιασε να τυλίξουμεν, σε μυρωδάτον κήπο

Άτε άψε ν’αψουμεν αφού βαστάς τον ζίππο

Αμμαν τον πκιούμεν τον καφέ θα αρκέψουμεν τες μπύρες

Τι έννοεις ποια εν η μάρκα μου; Για σέναν έσιει Γκίνες!

Έλα να γνωριστούμεντε, μεν σε βαστά γινάτι

Θέλω ιστορίες να μου πείς που τον τζιαιρόν του άτι

Ιντα πες; Εν σε άκουσα; Να βάλω καναν άσμαν;

Καλό! Έχω κολλέξσιον με ροκκιές θκιαλεξε εσου ρε πλάσμαν!

Ατε αφού εκάτσαμεν φέρε τζιαι την κυράν σου

Τζιαι το σιυλλούιν το καλόν, φέρ’ τζιαι την πεθθεράν σου (τούτον εν το εννοω)

Άκουσα έσιεις συγκρότημαν, με φίλους σου μαλλιάες

Είδος προς εξαφάνισην σήμερις οι ροκκάες

Τώρα που αθθυμηθηκα να πω μιαν ιστορίαν

Νομίζω εν τραυμαν παιδικόν για την ψυχολογίαν

Που ήμουν μιτσιά είχα εναν χτηνον, μανα μου το ζωούιν,

Ηταν ασπρούιν μαλαχτόν, όμορφον κουνελλούιν

Η Μεγαλομήτωρ ως γνωστον έσιει πολλά ταλέντα

Μόνον εις τα ονόματα εν πολλοέσιει ρέντα

Όνομαν να του έβρουμεν εσπάζαμεν πκιον ούλλοι

Τζιαι η Μεγαλομήτωρ αποφάσισεν τζιαι έφκαλεν τον ασπρούλλη (χάου κρηέτιβ-τρου στόρι(

Να μεν σου τα πολυλογώ ηταν καλόν χτηνούιν

Ούλλη μέρα εφίλουν το τζιαι εδίουν του καροττούιν

Αλλ’α το τέλος του ‘ηταν άδοξον, επήαν δίχα καυκάν

Τζιαι στο τραπέζιν μας εφάνηκεν υπο μορφήν τταβά. (πάλε τρου στόρι)

Χρόνια πολλά Ασπρούλλη μας, να ζήσεις μέρι Κρίσμας

Εσυ θα μείνεις ο ροκκάς της προτιμισης μας!

Ιντα νομίζεις πάππαλα; Πως τούτον εν το δώρον;

Καρτερά, ξιπακκεττάρω τα, κάμε μου λλίον χώρον!

 Koπιασε με την BMW να πάμεν συναυλίαν

φιλοξένω σας έσσω μου, έχω τζιαι πατανία! (εν τζιαι κοντά στο χωρκόν μου σιόρ!)

Εχω σου τζιαι πυρκολητην, για άφκεις τα τσιάρα
τζιαι έσιει πάνω για σχέδιον ηλεκρτικήν κίθάραν

μες το ψυγείον έβαλα κάμποσες, για να μεν τες λειφτούμεν
εν για να μερακλώσουμεν που πρέπει να τες πκιούμεν!



Υ.Γ.Επειδή έχω εναν θέμα με φιλανθρωπικές οργανώσεις, το φιλαθρωπικόν δώρον σου θα ένει ενας καφές βραστός τζιαι εναν σάντουιτς ενισχυμένον (η λουκάνικον, εννα πκιάω παραγγελεία) για τον ζηθκιάνον της γειτονιάς μου  (που εν κάτι μεταξύ ζηζητοπ τζιαι Γκάνταλφ)

Σφάξατε τον μόσχον τον σιτευτό

Ανάγνωστερ ανάγνωστερ τι να κάμω που εν τέλει εν αλήθκεια το ότι άμμαν είμαστεν καλά εν πατούμεν δαμέσα; Συμπάθα με ανάγνωστερ που σε επαραμέλησα αλλά ίντα να κάμω; Περνώ δεύτερην εφηβείαν. Που τον τζιαιρόν που εχώρισα η ζωή μου έγινεν πολλά ενδιαφέρουσα, πάω συνέχειαν πατημενη, γυρίζω τζιαι γεννικά εν τζοιμούμαι τζιαι πολλά. Το αποτελέσμαν εν ότι αρώστησα διότι κύρια μου δεν μπορείς να παίζεις την 18άρα σαν ετριαντάρισες. Το πνεύμαν πρόθυμον η σαρξ δε, σάστα τζιαι εγύρασειν.

Το καλόν εν ότι ήβρα τζιαι εναν ανεβαστικόν προσκόλιον, εναν μελαμψόν νεαρόν λάτιν λάβερ που ειναι «πριν απο σας για σας» , μακάρι ναν καλά το κοπελλούιν. Αλλά ανάγνωστερ μεν φανταστείς ότι εννα κατασταλάξω! Όοοοοοι. Εμάθαμεν πλέον να μεν βουττούμεν μετα των μούτρων εις τας ετερόφυλας σχέσεις. Ετο κάμνουμεν χάζιν. Α, τζιαι για να σου απαντήσω την ερώτησην που κρέμμεται που το στομοσιειλόν σου ναι, λαλεί με μαμα(τ)σίτα. Τζιαι ναι ξέρει τζιαι να χορεύκει. Θα ήταν πολλά τελενουβέλα να ήταν παράνομος μετανάστης να μεν πω αλλα έσιει χαρκιά τα γέριμα. Εν τζιαι επιστήμονας. Δηλαδή λάτιν λάβερ 2.0. αντβανστ βερζιον.

Αν διερωτάσαι ναμπο γινεν ο άλλος ο επιστημονας με τον οποίον επροέκειψεν ρομαντικο δέιπνον κεφαλακίου άηστα ανάγνωστερ. Καλός καλός ο σιιοιρος μας μα εξέβειν χαλαζιάρης. Αρνηθηκα του να φκούμεν έξω μιαν ημέραν επειδη ήμουν λυμένη της δουλειας τζιαι που το κακόν του έστειλεν μου εναν δακρύβρεχτον γοτσαπ στο οποίον βασίκα ερώταν με θέλω να τα πκιάμεν. Μάλιστα! Μετά που μιαν σούππαν κεφαλάκιν τζιαι μιαν έκθεσην φωτογραφίας! Υποψιάζουμαι ότι αν επήεννα τζιαι κανέναν σινεμά μιτά του είσιεν να μου κάμει πρότασην γάμου. Αντιλαμβάννεσαι ότι εφρίκαρα τζιαι έφυα που την πίσω πόρτα με τρόπο. Τώρα άμαν με θωρεί στο τρένον κοτσιηνίζει τζιαι τρέμουν τα σιέρκα του. Αντρας δυο μέτρα σαν το κουκλί που λαλεί τζιαι η Μαρινέλλα.

Να σε ενημερώσω επίσης ότι ετοιμάζω κάθοδον εις γην εναλίαν για να περάσω Χριστούγεννα στο Μέγαρο Μεγαλομήτορος. Έσιει που το 2004 να κάμω Χριστούγεννα στην Κύπρον. Είες είες ίντα θυσίες έκαμνα για τον Σιάολον ανάγνωστερ! Απαρνιούμουν την γαλοπούλλαν του κηδεμόνα της Εόλικας τζιαι την γουρουνιά του φάδερ για να τρώω μακαρόνια με τον κειμαν με το σόιν του Σιάολου! Ποια εγώ η μαγειρόπτης! Αλλά πιττίν ανάγνωστερ. Ινάφ ις ινάφ. Εχω σκόπον να βάλω τα 6 κιλά που έχασα λόγον χωρισμού. 

Το θέμαν εν ότι πετώ 21.12. Την μέραν του τέλους του κόσμου. Εχώ θκύο κεντρικές ανυσηχίες: Αν θαν το τέλος του κόσμου εννεν πολλά ντεκαβλέ να κορτώσω νούρον που μιαν μήαρ πτώσην αεροσκάφους ένω ούλλοι οι άλλοι που ενναν πουκάτω εννα βιώσουν σεισμούς, τσουνάμια, φωθκιές τζιαι λαμπρατζιές που το ριζόφκια της γης, επιστροφές δεινόσαυρων τζιαι ζόμπι;

Η αλλη μου ανύσηχια εν ότι εννα ρτει το τέλος του κόσμου τζιαι εν θα προλάβω να φάω σουβλάκια. Σαφώς πιο σοβάρη ανυσηχία τούτη. Αν τα καταφέρω πάντως να προσγειωθώ στον διεθνή αερολιμένα Σκάλας θα πάω ολόισια στα γραφεία της Σάιππρους Έαργουεης τζιαι θα τους πω να μου κανονίσουν μιαν πιττάν ενισχυμένην που την καττίναν των εργατών. Εχώ τα δοκιμασμένα τα σουβλάκια τους, έναν φεγγάριν έκαμα συνοδός εδάφους-εδάφους στην Λάρνακα.

Το ηθικό δίδαγμαν του ποστ είναι επομένως: Ανάγνωστερ, κανόνισε να φάεις τα σουβλάκια σου πριν τες 21.12. Εννά σου την συγχωρήσει την αμαρτία ο Πλάστιξ μου.

Ε τζιαι καλώς τον Μίστερ Τζώνην μας!

(καλώς τοοον τζιαι καλώωωωως τον)

Αχ ψυσιή μου μες την πότσαν, ούλλα τα σουρεαλιστικά συμβαίννουν μου εμέναν.

Πιξσιαρ δις που λαλεί τζιαι η Σοφία:

Ήταν λαλεί ενας γάμος, που επαντρεύκετουν ένας Κοσοβάρος μιαν Γερμανίδα. Τζιαι στον γαμόν τους λαλεί, ετραούδησεν ο Τζώνη Λόγκαν. Τζιαι είχαν καλεσμένην την Ποστμπάμπυλον. Που εφόρεν σουτιέ. Τζιαι μάλιστα με βάτα.

Όπως σου τα λαλώ ανάγνωστερ. Ο Τζώνι που αν αθθυμάσαι εξαναγνώρισα (!!) τον, εκατάλαβεν με. Τζιαι εκοιταξέν με βαθκια στα μμάθκια τζιαι είπεν μου. ‘Οου! Χαλόου δεάρ! Σάηπρους ράιτ;;;

Τζιαι είπα του « Γιες γιες! μάνα μου, μιστερ Λογκαν μου! Γιου ρημέμπερ μη!»

Τζιαι μετά ετραούδησεν το χόουλντ μη νάου ντονκράη σε ντίσκο.

Τζιαι έφκαλα σου τον βίτεο για να μεν λαλείς ότι είμαι λαφαζάνησσα.

Α, τζιαι προσεξε τζιαμε 23ο λεπτο που μου κάμνει γεια τζιαι λαλεί μου"ΑηλαβΣάιπρους!" η μπόρει τζιαι να ήταν «Γκίβιταπ Σάιπρους!»  που μεταφρασμένον σημαίνει «όλα τα μωρά στην πίσταν είπουν! Τζιαι εσούνι Σάηπρους!»

Μετά ο Τζώνης (που δαμέσα εν τον ηξέρει κανένας, επειδή οι χώρες που παν ολυμπιακούς τζιαι μουντιάλ τζιαι φόρμουλα εν θωρούν γιουροβίζιον) είπεν εννα τραουδήσει έναν τραουδιν, που το είπεν ως τωρά μόνον 3 φόρες, αλλά που εν ο πρώτος που το τραούδησεν  έβερ-έβερ-ορκίζουμαι σου τζιαι το τραούδιν εν δικόν του αλήθκεια, «εν το ξέρετε εσείς αλλά εν δικόν μου τζιαι αν γυρέψετε στο γκούγκολ εννα δείτε οτι εν εν αλήθκειαν εν δικόν μου, εγώ το είπα πρώτος ορκίζουμαι, άδε (φιλά σταυρό) που τ’αλήθκεια εντάξει;!» 

Τζιια είπεν το γιουλιφκμηαααααααααααααπσόουαηκανσταντονΤρόοδος.

Οι Κοσοβάροι εβαρεθήκαν. Επροτιμούσαν τα τσιφτετέλλια τους. Το Αηντιμάλε τσικουλατα τσίκιτα εν αλβανικόν εν τέλει. Η μουσική τους εν τέλλεια σκυλέ ελληνικά όπαααας έεεεελαααα.

 Όπου εγ...πατήσαν οι Οθωμανοί αφήκαν τσιφτετέλλια τζιαι κουπέπκια εντέλει.

Εγώ επίττωσα τζιαι εχόρευκα σουστοκολέ με μιαν  Βόσνια καλλονην την ώραν που ένας άντρας-κκήρινγκ έρκετουν να με χορέψει. Αλόπως που τζιαμέ που ήταν εφένετουν η βάτα της μήτωρ.

Μετά αρκέψαν τα άσματα τύπου άτε έσσω σας τζαι υπάκουσα τυφλά.

Ποστμπάμπυλον ριλόουτετ

Ανάγνωστερ σιαιρετώ σε!
Δακάτω εσιειμώνιασεν πιλέ τζιαι όσον ακούω ότι εσύ στην νήσο αφτέννεις άρκοντισιον γυρίζει μου πολλά! Εννα μου πεις ου ζάβαλλι μου, εσιειμώνιασεν τζιαι εσύ εν έσιεις κανέναν να σε βράζει στο κρεβάτιν! Εννα σου πω πριτς! Είμαι καλή τζιαι κόμα σάζω! Είμαι πάντως ανυσηχητικά καλά, απολαμβάννω την ελευθερίαν μου στο ζενιθ, μπαίννω τζιαι φκαίννω όποτε μου κάπνίσει εν έσιει κανέναν να μουρμουρά. Τζιαι επειδή είμαι έτσι σκέδιον στα χάι μου, νομίζω εκπέμπω το επειδη έχω πολλές κατακτήσεις. Είες είες; πως σου φένεσται η καγκάρα εννα μου πεις. Μάλιστα κύριε, έχομεν τζιαι'μεις τα τύχερα μας. Παντές τζιαι γράφει το πας το μέτωπον μου: "αη αμ αβέηλαπολ, ώκε μέσα!".

Η μια κατάκτηση είναι ένας συνκομμιούτερ του τρένου. Βασικά ως τωρά ήταν "ο όμορφος του τρένου", ο οποίος άκουσεν με να μιλώ στο μόπαηλ εις άπτεστον Κυπριακήν με την Μεγαλομήτως τζιαι εκοντοσυνάχτηκεν για τα κλασσίκα, μα ίντα γλώσσα, μα πόθθεν, όου χάου εξότικ και τα λοιπά. Κάμνει την ίδιαν δουλειάν με την Πρασινάδα ο λεγάμενος, τώρα να σου πω εξήγησεν μου τζιαι τι ακριβώς κάμνει, αλλά μετα τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα αφαιρέθηκα τζιαι εν αθθυμούμαι. Κατι με ποντικούς τζιαι αρώσκιες πάντως ήταν.... Τέλωσπάντων, επήαμεν σήμερα ραντεβουδάκιν, σε μιαν έκθεσην φωτογραφίας (πολιτισμένα πράματα!) τζιαι μετά επήαμεν να φάμεν σε έναν Τούρκο. Έκαμα του το τεστ αντοχής Κυπράιας γεναίκας τζιαι επαράγγειλα το φαϊν που έφερεν το ωραιότατον όνομα kelle paca. Καλά εκατάλαβες, πρόκειται για σούππαν κεφαλάκιν! Πολλά ωράια, με την γλωσσούαν της, με τα μυαλά της, μέλιν. Το τεστ επέρασεν το με άριστα αφού χαζίριν να μεν μου αφήκει σούππαν, εμπήκεν μέσα τζιαι ενεκαλιέτουν "ίντα ώραια, τζιαι ίντα γευσάτη". Μπαϊόλοτζιηστ: ουάν ππόιντ! Πρει να του έβρω παρατσούκλιν.

Εχω τζιαι πέντινγκ έναν άλλον νεαρόν, τον όποιον έξερα που την προηγουμενην μου δουλειά -τηλεφωνικώς, μεν φανταστέις- τζιαι έστειλεν μου μύνημαν να μου ευχηθεί (α ναι! έγινα 33 -μεν πεις τα χρόνια του Χριστού γιατί εννα ακούεις για τον θυληκόν σου γονέαν) που έναν ποτούντο σόσιαλ νετγουερκ τύπου λινκτιν τζιαι αν θέλω να πάμεν για καφέν. Κούνια που σε κούναγεν δικηγορούιν, είδες την φωτογραφίαν μου τζιαι εγυάλλισεν σου, που να ξέρεις ότι εν που το φώτο Γιάγκος στην Παλλουρκότισσα, μοτιφαρισμένη ως τζει που εν παει τζιαι με ειδικά φώτα τζιαι βαψίμια-σουβάες; Το ότι εν τζιαι 5 χρονών φωτογραφία ανάφερα το; Κκουχχου.

Πάντως είπα να είμαι αννοιχτή σε γνωριμίες οπότε εννα πάω. Το θέμαν είναι ότι τζιαι τζέινος εν ώραίος στην φωτογραφίαν, αλλά τουτον εν τζιαι σημένει τζιαι τίποτε, γιατί θωρείς ανάγνωστερ εγώ ίντα κόρπα κάμνω.
Πάντως απασχολεί με το ύψος του. Να φορήσω τακκουνούιν; Αννεν κανένας άντρας κκιρινγκ πάλε;
 Θα το σκεφτώ και θα σε ενημερώσω για την εξέλιξην.

Με αυτά και με αυτά, θα σε αφήκω να πάω να ππέσω γιατί αύριον έχουμεν να πάμε τζιαι δουλειάν τζιαι εν γίνεται ελευθερη κοπέλλα να κυκλοφορώ με μαύρους κύκλους.

ππιές:
Μεγαλομήτωρ: αγάπη μου τωρά που είσαι ελεύθερη φόριννεν τζιαι κανέναν σουτιέ.
Ποστ: Ίντα σουτιέ ρε άμμα εσυ!;
Μεγαλομήτωρ: ΜΕ ΒΑΤΑ.

Τα προιτζιά μου

Ανάγνωστερ δις ις Τζιερμανι κκόλιν! Αλόπως πρώτην φόραν έκαμα τόσον τζιαιρόν να σου γράψω α; Συμπάθα με άλλα είχα μιαν μετακόμισην, έναν χωρίσμον, έναν ταξίδιν στην Νήσον τζιαι μιαν Μεγαλομήτορ να τζιεκκέρω.

Γράφω σου που το νέον μου και πανέμορφον διαμερισματούιν το οποίον εκπέμπει σε Λεύκαρα/Φικάρδου. Το χωρκάτικον κάντρι στάιλ πάντα άρεσκεν μου αλλά με την καρκόλαν που εγόρασα έκλεισεν το καρέ. Εν καρκόλα μαύρη σιερένη με ουράνον, η Μήτωρ, η οποία ήρτεν σαν τον σύφφουναν τζιαι έβαλεν τάξην σε χρόνο μηδέν έφτασεν αισίως πίσω στα μέρη της τζιαι ράφκει μου κουρτινούες για να του βάλω εζγουησπηκ.

Επίσης να σου πω ότι έπκιασα τα προιτζιά μου. Μάλιστα ανάγνωστερ, εκατάλαβες ότι η γράμμη λαλέι «παρακαλώ παραμείνατε στο ράφιν σας απο αορίστως μέχρι «ωσπού να κρεμμαστουν οι κώλοι σας και να αρχίσετε να μισάτε όσους είναι χαρούμενοι». Σήριουσλιν, η μήτωρ έδωκεν μου τα προιτζιά μου.»Εχω τρείς κόρες, ούλλα εγόραζα τα επι τρία τζιαι γιω να σας τα δώκω ποννα σας παντρέψω (enter θλιμμένον ύφος Κυπριακής σειράς εποχης, βλέμμαν στο άπειρο, μματουιν γιαλλιστερόν) έχω τα δαμέ τζιαι καθουνται, ίντα να πάεις να ξοδευτείς... τζιια να γοράζεις παλλιοπράματα πάλε».

Ττόρους, αντζιά, τραπεζομαντηΛΙΕΣ της μακαρίτισσας της στετές μου της Γιαλλούρας (που τα προιτζια της ίδιας της Μεγαλομήτωρ, δηλαδή 48 χρονών πράματα) γιατί εχώνεψεν το η δόλια ότιγια λλόου μου εν θα ακούσει «να μας ζήσουν συμπεθθερά».

Η αλήθκεια αρέσκει μου που έχω πράματα της στετες μου δακάτω στα ξένα.

Ναι α; Φένεσται σου συγκινητικόν τζιαι «μάναμουτηνμήτωρ»; Περίμενεν να δείς:

Τζείνον που εν σου είπα εν ότι η αθεοφοβη εξαναέλαμψεν στο τραφφικκιν. Τζιαι εν μιλώ για λούντζες τζιαι χαλλούμμια τζιαι ραφκιόλες, πφφφφ, σιγά το πράμαν, η Μεγαλομήτωρ οργάνωσεν σκευωρίαν (συγχώριννε μου το ορθογραφικόν εκ των πρωτέρων) τζιαι έχωσεν μες την βαλίτσαν της... γουέιτφοριτ.... πετσεττάκια! Μάλιστα! Σεπεσιούιν, με σμιλούιν, με κεντηματούιν, με αηλαβΛευκαρα με ότι θέλεις τζιαι επέριμενεν να φύω να πάω δουλειαν για να μου τα κουρτίσει όπου ήβρεν η αλούπα, ως τζιαι πας το γραφείον πουκάτω που το λαπτοπ έβαλεν μου! 
Ήρτα πίσω που την δουλειάν τζιαι έκαμνεν σανν τζιαι εν συμβαίννει τίποτες.

Αλλά σαν καλή κόρη, τζιαι αναγνώρίζοντας την θύσιαν που έκαμεν η γέριμη για να’ρτει να «συσταρίσει» το μώρον της το πληγωμένον του έρωτα που εν ευδοκίμησεν έκρυψα, εν είπα τίποτε, τζιαι έχωσα τα μες το άρμάριν μόλις έφυεν με τρόπον.

Αυτά που λαλείς με τα είδη προικός μου.

(Να σημειωθέι στα πραχτικά για τον σέξυ ανάγνωστερ που ενδιαφέρεται για σοβαρή γνωριμία και ότι προκύψει ότι η υπογραφούσα διαθέτει και περβόλιον μετα ροδακίνων και περίφραξην τριανταφύλλων ροδοστάγματος όπως επίσης και αμπέλιον με σταφύλια τύπου "ξυνιστέριν" και «αμπελίσιμον» εις βουνά Πιτσιλλίας. Μόνο σοβαρές προτάσεις.)

Ο φάδερ στα προιτζιά επρόσφερεν μια φουκούν με μοτοράκιν (πτυσσόμενην, 3 σμίλες σούβλας, 12 σουβλακίων και σχάραν ευρωπαϊκήν) δια καλλωπισμόν της ευρύχωρης βεράντας του ρετιρέ (μεν φύρτεις, έχω τζιαι γόκκινκλόζετ, άλλως την χώστραν του Οσάμα)

Με αυτά και με αυγά, εξέκίνησα χαρωπή χαρωπή (τς, φάινουμαι σου πλάσμαν που να τον μοιρολοά πολλύν τζιαιρόν;) για γοργήν επανακτησην του mojo τζιαι ανέμελην σίνγκολ ζωήν!

Ανυσηχεί με λλίον το γεγονός ότι την τελευταίαν φοράν που ήμουν σίνγκολ ενδιαφέρουμουν για 26χρονους, ενω τώρα το τταργκετ γκρούπ ξεκινά που 32 και βάλε.

Εκατάλαβες ανάγνωστερ, κανέναν ποφάιν να μας μείνεν, ξέρεις, κανένας χωρισμένος, κανένας σιοιράτος....

Χάτες τζιαι στα δικά μας!

Ready to go

Κάθουμαι δαμέ τζιαι θωρώ τες κάσιες τζιαι τα πατσαρίτσια μου. Επακκέτταρα τα ούλλα τζιαι αύριον εννα ρτούν με το φορτηγούιν να με πάρουν στην νέα μου ζωή. Θώρω τα τζιαι ενι ξέρω πως να νιώσω. Θλίψην ή ανακούφισην;
Τζιαι έτσι άξιππα αθθυμούμαι εναν τραούδιν που τον τζιαιρόν της τασιηνόπιττας τζιαι του σιάμαλι, που μάλιστα εκάμαν του τζιαι ρήμεηκ σαν εγω ετράβουν τ'αμάξιν το φορτωμένον τζιαι εν εδίκλουν με δεξιά με αριστερά.



Ανάγνωστερ, βέλε ευτσιήν το φορτηγούιν τζιαι οι θκυο σωτήρες που έκλεισα που το ιντερνετ σε ύποπτα χαμηλήν τιμήν να έρτουν άυριον τζιαι να μεν με αφήκουν σύξυλην.

Χάτες τζιαι την Παρασκεύην σουβλάκια στην νήσο!

τζαμπάζισσα

Τούντο τραγούδιν εκφράζει με όσον ποττέ.

Φαστ φοργορντ στον Οκτώβρην παρακαλώ γιατι εννα κρεπάρω.

Βάρτε ευτζιές. Ενίοτε τζιαι καμιάν φανουρόπιτταν πέρκει έβρω την ισορροπίαν μου.

je prends mes ppourtous et mes patsariches

Συνάω τα ππουρτού μου. Ξισκαρτάρω, κασιάρω, πετάσσω. Κυρίως πετάσσω. Για κάποιον που εν πολλοασχολείται με μόδα έχω μιαν φάουσαν ρουχα. Επέταξα μπορει τζιαι τα μισά. Είδες, εφύλαα τα τωρά εμείναν μου τα μισά!  Τζιαι ούλλον τζιαι κάτι βρίσκω τζιαι αθθυμούμαι. Ήβρα ασπούμεν μιαν απόδειξην που το 2004 που το Κάιρον που ελάλεν πάνω:

¼ Κebab&Kofta

Tehina

Baba Salad

Frinch Frice (ατε! Αν καταλάβεις τι εννοεί ο ποιητής κερτίζεις μιαν τηαννιάν πατάτες!)

Bread

Gr. Pigeon

Ετρέξαν τα σαλλια μου που το είδα. Ειδικά τζείντο πεζουνούιν στα κάρβουνα είναι εναν μέλιν.  Τζιαι όπως τούτον ήβρα άλλα σιήλλια πραματούθκια.

Με ποιον τρόπον ακριβώς εννα ξεκαθαρίσω τούντο χάος ενι ξέρω. Εν γίνεται να γίνει εναν θαυμαν; Ατζαπης σου να τηλεγωνήσουμεν στην χοτλαιν στι Ισραήλ πέρκει γίνει κανέναν θαυμα;

Κατα τα άλλα στο σπίτι ακόμα επικρατεί πένθος, ανταλαμβάννεσαι ανάγνωστερ ότι ακόμα να ποσαραντώσει η κουβέντα.

Το μόττο του σπιθκιού μου του νέου θα είναι κάτι σε Όμοδος ή Λευκαρα. Μεν γελάς! Δακάτω εν το λαλούν χωρκάτικο, λαλούν το εθνικ!

 Αποφάσισα να γοράσω μιαν καρκόλα πολλά παρόμοια με τζείνη της γιαγιάς μου τηε μακαρίτισσας. Καρκόλαν με τα ούλλα της, εν το κάμνει η ψυσιή μου να την πω κρεβάτι.

 Λείφκεται μου εναν πάπλωμα Lefkaritique για το κρεβάτιν. Τζιαιρός να πκιάσω την προίκαν μου γιατί έτσι όπως πάω πολλόου μου εν θα φάεις λοκκούμιν ανάγνωστερ.

Τζιια ως πάρατζεί.

Πρόσε τους φίλους τζιαι την οικογένειαν σου α! Σε κάτι τέθκιες ματσαράγκες μόνο τζεινοι εννα σου σταθούν.

Πάω να κασιάρω.

Όι περίμενε.

Πρώτα εννα καπνίσω.

Ο καμός μου

Ανάγνωστερ σε άφηκα καημένε εν αγνοία

Εννεν ότι εν σε σκέφτουμαι, ότι με έπκιαεν η ανία

Περνώ μια φάσην δύσκολην τζιαι μάυρην σαν το σκότος

Γιατί που μες την σχέσην μου έμεινεν μου ο κόπος

Εχώρισα τον Σιάολον τζιαι σύρνω μαύρην πέτραν

Να δω νάκκον την Μπαμπυλον, που ως τωρά εν εμέτραν

Ηβρά τζιαι διαμέρισμαν για να μετακομίσω

Ουλλα της σχέσης τα κακά πισω μου να αφήσω

Φοούμαι σιέζω πάνω μου, εχω πολλές φοβίες

Πως θα με τζυνήουν τα τέρατα οι δράτζοι τζ’οι ερυνίες

Περίτου που ουλλα σκέφτουμαι πως θα μείνω στο ράφιν

Να γίνω μια κοτζάκαρη που να πιτά φαρμάτζιν

Αλλα η Μήτωρ εφρόντισεν, να βρεί το ριζικόν μου

Ετηλέφωνησεν μιου γέροντα τζιαι είπεν του το κακόν μου

Εξερες το ανάγνωστερ, πως εχουν τζιαι χοτλάιν

Οι Ορθοδοξοι στο ισραήλ, τζιαι μπαίννουν τζιαι ονλάιν;

Επκιαεν τον τηλέφωνον, τζι’είπεν του «δως μου γνώσην!

Η κόρη μου εχώρησεν, άτζαπης έκαμεν καλά, οξά ννα μετανώσει;»

Ο γερος την εφώτισεν, τζι είπεν της «εν πείραζει

Η κόρη σου έκαμεν καλά, χαλάλιν το μαράζιν»

Μιαν τύχην είπεν της καλήν, τάχατες ότι έχω

Τζιαι ούλλα εννα φκούσειν σε καλόν, μα πρέπει να προσέχω

Γιατί έλυσα τζι’εσταξα, επάστινα είμαι βίτσα

Το μόνον πράμα που θώρω εν δάκρυα τζιαι μύξαν

Τζιαι γιώνει τζιαι Σιάολος κλαίμεν με δάκρυν μάυρον

Τζείνος ζητα συγχωρησην αλλά εγιώνι βράχος

Μα μεν νομίζεις εν πονώ, πουμέσα μου είμαι κομμάθκια

Γιατί λουβιθκιά εγίνασειν του ονείρου τα παλάθκια

Κάθουμαι τζιαι σύναω τα, βάλλω τα μες την βούρκα

Τζιαι ελπίζω τζιαι προσεύχουμαι να βρω άλλα, τζιινούρκα

Είδες τώρα ανάγνωστερ, γιατί είμαι χαμένη;

Τράβω μαράζια κάμποσα η γέριμη, η λυμένη

Καθε μεγάλη συμφορά, διά σου τζιαι σοφίαν

Γιαυτον εγιώ νι θα σου πω τζιαι μιαν φιλοσοφίαν:

Οι σχέσεις θέλουν σεβάσμον, άγαπην πολλύν τζιαι κόπον

Αν δείς τζιαι ο άλλος εν τανά, παρέτα, εν έσιει τρόπον

Άσιλα Φρουτοπία!

Γιατί τζιαι που λαλείς ανάγνωστερ ούλλον τζια έπκιαννεν το μματιν κάτι Πικους Απίκους ποτζει στης Πρασινάδας άλλα εν επολλοσυγκεντρώθηκα. Μέτα σαν γνήσια Κυπραία άκουσα ντεντ λάιν τζιαι εβούρησα να γράφτω, όπως το μωρόν που λαλεί «γιαγιά θέλω τζιαι εγώ κλημακτήριο!..... τι είναι κλημακτήριο;;;»

Άνταν τζιαι έστειλεν μου τα μαντάτα η πούλλα η Πρασινάδα άνοιξεν η καρκιά μου φύλλον φύλλον! Όπας λαλω, δαμέ είμαστεν! Φρουτοπία με τα όλα της! Έππεσεν μου το πκιο φρούτον της συνοπαρτζιάς, η σύντεκνη μου η Καϊσουδα!

Ερώτησα την τζιαι επολοήθειν δεόντως. Αν νομίζεις όμως πως εννα μείνω πουκάτω κάμνεις λάθος. Θα βάλω τζιαι εγώ την μουστάρδαν μου! Τα μπλε δικά μου!

Τούντο όνομαν πόθθεν φκαίννει;

 Μα που το Καϊσί το φρούτο! Εν έχουν λάθος τα καϊσιά. (τζαι εγώ μαζί :-Ρ :-Ρ :-Ρ)

 Ου άτε ρε Καϊσιν, έθελα παραπάνω πληροφορίες δαμέ. Ασπούμεν εγω θα ελάλουν ότι σε λαλούν Καϊσιν επειδή είσαι Κυπραία, γλυτζιά (άαααατς) τζιαι σπάνια! Τι εννοείς το καϊσίν εννεν σπάνιον; Επειδή εν γεμάτον το Επισκοπκιόν τζιαι τα Ψημολόφου; Λανθάνεσαι! Το καϊσιν εν σπάνιον επείδη το έσιει σε πολλά λλίες χώρες. Έννεν πελλάρες που λαλώ, εσατάνωσες το με το χρυσόμηλον που εν άλλον φρούτον.

Το Καϊσιν που λαλείς, εν σπάνιον επειδή εν πολλά ντελικάτον φρουτούιν. Εμφανίζεται στην έμπαν του καλοτζιαιρκού, ψήννεται πας το δεντρόν σε θέμαν ημερών τζιαι όσπου να το απολάυσεις εξαφάνιζεται, μόλις μπουσιν οι πυράες!

Στα αράπικα λαλούν το mish-mish τζιαι άμαν ενας Αράπης θέλει να πεί «την κότσιηνη Πέφτην» δηλάδη άμμαν κάτι εν σχετικά απίθανον να γινει, λαλεί fil mish-mish, «μες το καϊσίν» δηλάδη, επειδή ακριβώς το καϊσιν μπαίννει στην ζώην μας κάθε καλοτζιαίριν για 2-3 εφτομάες τζιαι μετά χάννεται! Είες!

Δηλαδή είσαι ενα σπάνιο, ντελικάτο, περιζητιτο τζιαι γλυτζιήν φρούτο με κοκκόνα!

Ποιόν μπλόγκερ θα έθελες να γνωρίσεις που κοντά; (που εν τον εγνώρισες πηλέ σιόρ, μα εννα σου τα κάμω ούλλα κουτζιά καθαρισμένα;)

 Την Postbabylon! Η κορού εν φυρμός!

 Περίττον να σου πω ότι δαμέ έκαμες με δέντρον της ερήμου και του Παραλιακού Λάρνακος έννε;

 *στο μπακραουντ παίζει η εισαγωγή του νεβαγκοναντανζαγκεν

Θέλεις να πεις εν κολώννεις να κάμεις κοπελλούθκια;

 Αν κολώννω λαλει? ΑΝ ΚΩΛΩΝΝΩ ΛΑΛΕΙ! Σhιέζουμαι με πάνω μου, κλάνω μέντες, θωρώ το Χριστό χίπη, σηκώνουνται οι τρίχες μου ίσια πάνω,  πιάνει με το ριόν λαλώ σου! Θεωρώ το πολλά μεγάλη ευθύνη.  Άσε που δεν ήμουν ποττέ ο τύπος που χαριεντίζεται ή ενθουσιάζεται με τα μωρά. Αν έχεις κάττο/σκύλο τζαι μωρό εννα κάμω παραπάνω χαρούες του κάττου/σκύλου παρά του μωρού. (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εν θέλω μωρά α!) Απλώς το θέμα «μωρό» θωρώ το ως ευθύνη τζαι όι ως ροζ/μπλέ συννεφάκια τζαι πελλάρες.

 Να σου πω τούτον ερώτησα το επειδη εφάνταστηκα ενναν επίκαιρον με χτησίματα τζιαι παντρειές. Ναι κόρη, τζιαι εγώ έτσι το θωρώ!

5 πράματα που αγαπάς στην Κύπρο τζιαι 5 που σου φακκούν κέντρο/πκιάννει σε το ζίλικουρτιν

 Λοβ

1) Είμαι (τζαι) Κυπραία. Μπορεί να είμαι από μεικτό γάμο αλλά εν δαμέ που εμεγάλωσα όπως ούλλοι. Τζαι εν ο τόπος μου. Τζαι τον τόπο σου, όσα τζαι να σου φακκούν πάνω του, πάλε αγαπάς τον.

 2) Λατρρρρρρρεύω τα Κυπριακά.

 Γιέα!

3) Το φαΐ. Ιταλική/Γαλλική κουζίνα ιμίσh. Πφφφφφ! Θεωρώ ότι η λούντζα η καπνιστή διά μες τα φκιά του οποιουδήποτε προσούτου πχ. Τζαι γενικά ούλλα τα κυπριακά φαγητά, χαλλούμι, τραχανά, σιουσιουκον, σιεφταλιά, κλέφτικο, σούβλα, γλυκά του κουταλιου, όλα.

 Ναι, ναι… I like what you’ve done here....

4) Τες απσολούτλι χιλάριους οικογενειακές συνευρέσεις κάθε είδους. Ενεσhει οικογένεια στην Κύπρο που να μεν έχει τους απόλυτα γραφικούς και απολαυστικούς χαρακτήρες που τόσο αγαπούμε να περιπαίζουμε. Η ζωή μας εν πολλά πιο ενδιαφέρουσα χάρις αυτών.

 (Επέθημησα την Θείαν μου που κλάνει σε κάθε τραπέζιν!)

5) Τες μικρές αποστάσεις. Σίριουσλι, δεν έχει λάθος το να μπορείς, σε όποιο σημείο της Κύπρου και να βρίσκεσαι, μέσα σε 20 λεπτά να βρεθείς είτε στη θάλασσα είτε στο βουνό αναλόγως των ορέξεών σου.  

 Τούτον εν θέμαν ναι. Τραβώ 3 ώρες την ημέραν μες τα τρένα

Ίχλιχλι

1)      Το ότι κακομαθαίνουμε τα «μωρά» μας. Όι έθθα πάθει ψυχολογικά το βλαμμένο σου άμαν φάει κανένα πατσούιν πας το σhερούιν ή καμιά τιμωρία. Πόσοι από εσάς έτυχε να φάτε πατσούι ή τιμωρία? Ετραυματιστήκετε ανεπανόρθωτα ψυχολογικά?  Ό,τι τζαι να εκατάφερε η γενιά των γονιών μας να κάμει, οι κακομαθημένοι απόγονοί τους έννα τα φαν ούλλα.

 Αμμάναμου φούσκους που έσιει να φάει το Καϊσιν-μιτσίν!

2) Το κόμπλεξ μας. Που τη μια να νομίζουμεν ότι είμαστεν οι καλύτεροι, ο ομφαλός της γης κτλ και από την άλλη να έχουμεν ένα τεράστιο μα τεράστιο κόμπλεξ (κατωτερότητας ίσως?) πως  η κυπριακή γλώσσα, παράδοση, έθιμα κτλ είναι «χωρκάτικα» τζαι σνομπάρουμεν τα τζαι σνομπάρουμεν τζαι όποιον νομίζουμε εν «χωρκάτος» που βασικά νομίζουμε εν ούλλοι οι άλλοι εκτός από εμάς.

Τζαι το ότι νομίζουμεν ότι ούλλος ο κόσμος άλλην έννοια δεν έχει από το να ασχολείται μαζί μας. Ριλάξ πήπολ. Πάρτε το πράμα πιο χαλαρά, χορέψετε τζαι λίο άμαν φκαίνετε έξω, μεν νομίζεται ότι για να ξιμουττησετε από το σπίτι πρέπει να είστε σασμένοι στην τρίχα κτλ κτλ.  

 Πέ τα φρούτον, πε τα!

3) Το λαλλαρότζαιρο. ΔΕΝ. ΜΠΟΡΩ. ΤΗΝ. ΠΥΡΑ!

 Α φιλενάς, κάτσε σε νεβερεντιν φθινόπωρον τζιαι ξαναμιλούμεν! Είμαι σίουρη ότι αν ήταν Δεκέβρης τωρά είσιειν να λαλείς «αγάπω τα καλοτζιαίρκα της Νήσου μας»

4) Το ότι λειτουργούμε πολλά ατομικιστικά και δε βλέπουμε το συλλογικό συμφέρον. Για την πούγκα μας πουλούμεν τζαι τη μάνα μας άμα λάχει. Οι μόνοι που δείχνουν να είναι κάπως εξαίρεση, τζαι έχουν όνομα ότι εν τοπικιστές εν οι Παραλιμνίτες τζαι οι Αθηενήτες. Υποστηρίζουν ρε κουμπάρε ο ένας τον άλλο πολλά. Για να πουλήσεις μες το Παραλίμνι, πχ, πρέπει να έχεις πλασιέ Παραλιμνίτη. Αν το επεκτείναμε αυτό βάζοντας όλη την Κύπρο μέσα ήταν να πάμε πολλά μπροστά. Μιμηθείτε τζαι λίον τους Εβραίους σιόρ!

 Άηστα αστέια, εν το έξερα τούτον με του Παραλιμνάητς τζιαι τους Αθήενάιτς! Πολλά ενδιαφέρον. Θέλω ποστ εκτενέστερο!

5) Η έλλειψη πρασίνου. Τζαι μεν ακούσω κανέναν να σαλαβατά για δήμους και αρχές γιατί το πρόβλημα ξεκινά που τον κάθε έναν που μας. Πόσες φορές ακούσετε τη φράση «να κάμουμεν ένα τσιμέντο/πλακώστροτο στην πίσω αυλή να καθαρίσει ο τόπος»? Ή ασπούμεν εγώ μπροστά από το σπίτι έχω δύο φυλλοβόλα δέντρα. «μα έν σου κάμνουν ξιμαρισhiα?» ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΞΙΜΑΡΙΣΙΑ!!! Ή για τα δεντρα που εν κάτω στη Λευκωσία, τζίνα που κάμνουν μια σκια πασhιά-πασhιά, αλλά ρίχνουν κάτι μικρούς καρπούς έτσι εποχή «Ούφφου, ξιμαρίζουν το αυτοκίνητο μου, μα γιατί εν τα κόφκουν σιόρ τζαι αφήννουν τα τζαι κάμνουν ξιμαρισhιές?» Ξιμαρισhια είσαι εσύ τζαι το αυτοκίνητο σου άσχετε! Τα δέντρα ΔΕΝ νοούνται ξιμαρισhια!

 Χα! Αλόπως έχουμεν το ούλλοι οι Κυπράια να εξτασιαζούμαστεν με το πρασίνο. Ακόμα τζι’εγψ που το θωρώ ο ρεγκιουλαρ μπέησις σκέφτουμαι σχεδόν κάθε μέρα «Ααααναϊα μου Πράσινο!!!!»

(Βάλλω σου attachment με φωτό από φύλλα πεσμένα χαμέ, για να έχουμεν τζαι visual ντοκουμέντα.)

Έτες δάμε τζιαι τες φώτο του φρούτου!

Επειδή τυχαίως γνωρίζομεν τζιαι το κατιτίς για λλόου σου, αφού σε θκιεβάζουμεν, πέ μου, η μάνα σου ετραβησεν ρατσισμόν που ήρτεν Κύπρον; Εσύ;

 

Η μάνα μου, παρ’ όλο που ήρτεν Κύπρο προ της πτώσης του κουμουνισμού, ναι. Έθθα πω τα βαριά πράματα γιατί από τα μικρά νομίζω καταλάβει κάποιος πιο πολλά.

Παράδειγμα κουβέντες από την οικογένεια του παπά του στιλ «αν έπαιρνε Κυπραία ήταν να έσhει τζαι το σπίτι της, επήρεν την με το βρατζίν της κτλ (ασπούμεν WTF? παντές τζαι εν ήταν τζείνος ο πρόσφυγας ο ξεριζωμένος τζαι τζείνη η κοπέλα που παράτησε μια -τότε- καθόλα οργανωμένη χώρα με χίλιες κοινωνικές παροχές, για να τον ακολουθήσει σε μια φτωχιά πολεμοκαμένη χώρα)

Μετά, ήταν κάποιοι που νομίζαν ότι εν που τούτες που «ήρταν τζαι πιάνουν τους αντράες μας» ή ότι «ήρθε δαμέ επειδή επείναν».

Ή μια φορά που ήταν σε διακοπές με κάτι φίλες της τζαι από το από πάνω διαμέρισμα ένα βλαμμένο παιδάκι έσυρνε πράματα στην παρέα της μαμάς και στο τέλος άρχισε και να φτύνει. Και να του κάμνουν παρατήρηση με το καλό τζαι να μεν ακούει, τζαι ούτε οι κυράτσες που ήταν μαζί του να το συνάξουν. Επαίζαν πελλόν.  Ε και άμαν η υπομονή της μάμας εξαντλήθηκε, εφώναξεν τους «καλά εν τον θωρείτε ότι συμπεριφέρεται σαν γάιδαρος?» Τζαι γυρίζει μια τζαι λαλεί τους «άμαν έν σας αρέσκει δαμέ, να πάτε ‘που τζιαμέ που ήρτατε».

Εγώ?  Έτυχε μου φορές να είμαι σε παρέα τζαι να εκφραστεί κάποιος που δε με ξέρει ρατσιστικά για τους ανθρώπους που είναι από το πρώην σιδηρούν παραπέτασμα. Τζαί όταν του πω «η καϊσομαμά εν από εκεί» να ντραπεί τζαι να αρκέψει τα «μα εγώ έντζαι… εν άλλο που εννοούσα…»  τζαι να κλώθεται. Κομπλεξικοί μάνα μου.

Ή να ακούσω σχόλια του στυλ «έννα μεν μείνει καθαρή κυπριακή οικογένεια πιον» Σίριουσλι? Ρε άμαν τσιεκκάρεις τη ράτσα σου έννα δεις ότι εσμείχτηκε που εκατό πάντες με όποιον έτυχε να περάσει ως κατακτητής ή όι και όχι μόνον τζαι έννα μιλήσεις για καθαρότητα τζιόλας.

 Ατε τωρά. Επκιαν με τα δίκα μου τα ίχλιχλι με τούντες κουβέντες. Τζιαι το σιερόττερον εν ότι εν με εκπλήσσει τίποτε. Η μανάες του κζλομιτση που έφτυννες αξίζουν μιαν ρέχχα ΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ-πκιάε-ποτζεί-ΟΟΟΟΟΟΟΣΗΗΗΗΗ!

Φακ ρέησιστς μαν!

God save our precious queen

Καθούμαστεν με τον φάδερ τζιαι θωρούμεν την έναρξην των Ολυμπιακών αγώνων. Ο φαδέρ καταλάβει ούλλες τες αναπαραστάσεις τζιαι εξήγα μας τες. Ξέρει τζιαι τα τραούθκια.

-α ναι, ρε άπα, εξίασα ότι είσαι british educated εσυ...

-oh yes lov‘, very much so (με την πκιο μπρίττις προφοράν έβερ) ούσσου, ούσσου τζιαι τωρά εννα πούμεν το Γκόντ σέηβ δε κκούην!

-Άπα εν είσαι στα καλά σου που έννα πούμεν τ....

Πριν να προλάβω να τελειώσω την αγανακτισμένη μου πρόταση επήρεν ύφος τζιαι εξεκίνησεν το σινγκαλόνγκ:

-God save our gracious SKIN
Long live our noble SKIN
God save our SKIN

Send IT victorious
Happy and glorious

Ο φάδερ εν γέννημαν του 40, τζιαι επήεν Ινγκισκούλ. Κάθε πρωίν είσιεν συγκέντρωση για να πούν τον γκοντσέηβδεκκουήν, ο φάδερ με τον κολλητόν του τον Μεμμέτην ετραγούδουσαν το λλίον διαφορετικά...

 Tο 57 αποβάλαν τον φάδερ δια παντώς... για ευνόητους λόγους.

Mεγαλομήτωρ ον σεξ εν ρήλίτζιον

Μεγαλομήτωρ: Ούφφου εν ετζοιμήθηκα εψές

Π: νάμπον μάδερ, εκάμνετε τρέλλες με τον παπάν μου;

Μεγαλομήτωρ: ούσσου κόρη πελλάρες! Εν κάνουμεν εμείς έτσι πράματα!

Π: ναι καλάν, εξίασες ότι το σπίτιν μας είσιεν για πολλά χρόνια ψευδοττάβανα εξού τζιαι άσσιήμην ηχομόνωσην!

Μεγαλομήτωρ: (κοτσιηνίζει) αποκλείεται! Ούδεποτε εκάμαμεν φασαρία!

Π: δηλαδή εψες είσαστεν σιγανοί!

Μεγαλομήτωρ: για όνομαν του Θεού πελλάρες! Να σε ακούσει τζιαι κανένας! Σήμεραν εν Κυριακή, εν ημέρα αφιερωμένη στον Θεό, εν κάμνουμεν πελλάρες!

Π: ναι, αλλά εψές ήταν Σάββατο!

Μεγαλομήτωρ: ούτε το Σάββατο! Ίντα, να κάμεις πελλάρες τζιαι να ξυπνήσεις να πάεις εκκλησία λερώμενος! Εν ημέρα προετοίμασιας για την εκκλησία!

Π: γιατί ρε άμμα, ενι μπορείς να λουθείς;

Μεγαλομήτωρ: παιδίν μου!!! Εν μιλώ για έτσι ξιμαρισιάν!

Π:καλάν, να μου πείς Τετάρτην τζιαι Παρασκευήν που εν νηστεία να το καταλάβω, αλλά ούτε Σάββατο;

Μεγαλομήτωρ: Κόρη μου μα τόσον πράμαν εν το ξέρεις;;;; Το Σάββατον την νύχταν, εννα ππέσεις τζιαι πρέπει να είσαι καθαρός να πάεις εκκλησίαν.

Π:΅Καλάν καλό, ποννά΄ρτεις που την εκκλησίαν δηλαδή γίνεται!

Μεγαλομήτωρ: ατού ο Γαβρίλης! Λαλούμεν η Κυριακή εν η μέρα του Θεού: ους ο Θεός ευλόγησον .... (εντερ απόφδεγμα που την Βίβλο)

Π: Κάλαν ρε άμμα περιπαίζεις με; Τετάρτην τζιαι Παρασκευήν εν γίνεται, Σάββατον εν προετοιμασία για την εκκλησιάν, Κυριακήν πάλεν εν γίνεται, εν η μέρα του θεού. ΠΟΤΕ ΤΟ ΚΑΜΝΟΥΜΕΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;;

Μεγαλομήτωρ: Τρίτην τζιαι Πέμπτην! (ύφος duh!)

Π: ....ε... ενι μπορώ Τρίτην τζιαι Πέμπτην, έχω ζούμπα.

Με βάσην τα πκιό πάνω άρκεψα να σκέφτουμαι ότι είμαι κόρη του Κρίνου