Μίσσιον ιν σάιτ!

Ανάγνωστερς! Αη σο δε λάιτ!
Τζιαμε που ενόμιζα ότι η καθημερινότητα της δουλειας μου θα είναι ππολίτικλι κορρέκτ αφου σφίζομεν απο ντζιέντερ μέινστρήμιν, νταιβέρσιτι και "μας σας παρακαλώ" "προς Θεού" και "τιμή μου" είδα το σημάδι που επερίμενα.
Εσυνέβηκεν απρόσμενα, ήταν λλίον μετα που έψησα τον καφέν μου τζιαι έπιννα τον γλήορα γλήορα για να μεν καμμίσω στο όου σόου πολιτικλι κορρέκτ μητινγκ που είχα. Εμπήκε μέσα η 50άρα μικροκαμωμένη Κρυοχωρίτισσα σέκρεταρι να μου δώσει "τα χαρκιά για το όου σόου κορρέκτ μήττινγκ"... με αργά βήματα εκόντεψεν του γραφείου μου, είπε κάτι ευγενικό του στύλ "μα μουσκομυρίζει ο καφές σου" ή "πάει σου τούντο χρώμαν" εν αθθυμούμαι γιατί τζιαμέ εσίνιαρα το επόμενον μου πρότζεκτ.

Τέλεια τοποθετημένον, σχεδόν ευλαβικά στο στροτζυλοπρόσωπον της μεσήλικης σέκρεταρι, ατρολιασμένον άνετα άνετα πουπάνω που το στομόσιηλον της... έναν αγνόν, παρθένον μυστάκιον που θα ελάλεν τζ' ο Παπαδιαμάντης!

- έντερ αγγελικές φωνές τζιαι το σάουνττρακ του τσιάρριοτς οφ φάιαρ -

Οπως εδίκλησα να το δώ, είδεν με μες τα μμάθκια νοσταλγικά, σχεδόν ερωτευμένα...

τζιαι είπεν μου...

aaaall my liiiife I wanted someone likeee youuuuuuu
aaaaand I thaaaaank Gooooood that I finallyyyyy found youuuuuuuu

το μουστακούιν της σέκρεταρι...

Περίμενε με αγαπημένον! Θα σε λυτρώσω! Δώσμου λλίον τζιαιρόν να καταστρώσω σχέδιον τζιαι θα σε ελευθερώσω!


Η στατιστική λαλεί ότι η διαδικασία απελευθέρωσης μυστακίου πέρνει περίπου 8 με 12 εφτομάες. Έσιει 5 που δουλευκω τζιαμέ, άρα σε έναν μήναν αη αμ κκάμινγκ φορ γιου!

τζιερίν σε στράψ: τσέκ!
πούτρα: τσέκ
φουσιτίν για μετά: τσέκ
ανμπιλιβιμπαμπολ εξεπερτις εντ κραφτμανσιπ μπέιστ ον μεντιτερένηαν χέριτεητζ: τσεκ
πείσιμον της σέκρεταρι: γκέττινγ δέαρ!

Ήβρα τον σκόπον μου στην νέα δουλειά!

έτσι στα γλήορα

Εφάαν με οι ταλαιπωρίες έσιει 3 ημέρες... Τα τρένα εν έρκουνται, παγώννω-ξιπαγώννω-ξαναπαγώννω τζιαι εν είμαι ήρεμη.
Στους σταθμούς των τρένων επικρατεί μια παράξενη ατμόσφαιρα κατανόησης τζιαι αλληλεγγύης. Κοιταζούμαστεν ούλλοι με κατανόηση τύπου «ναι, άρκησεν το τρένο, ναι κρυώννουμεν» τζιαι υπάρχει τζιαι μια συνδικαλιστική δυναμική επιβάτες βέρσες εταιρία των τρένων. Πολλά παράξενον.
Αλλά ωραιον.

Ο Μπάμπης Στόκερ εχάθηκεν για κάμποσες μέρες, τζιαι εμφανίστηκεν πάλε εχτές. Μόλις με είδεν εκοτζιήνησεν ο γέριμος.
Ένας άλλος εχτές λαλεί μου «Συγνώμη, θέλετε να πάμε για καφέ κάποτε;» Παρόλον τον ψόφον έσιει τζιαι όρεξην για φλερτάκια. Απάντησα ευγενικά ότι ευχαριστώ για την πρ΄σκληση αλλά δεν ένδιαφέρομαι. Μετλα εσκέφτηκα ότι πρέπει ναν πολλά απέγνωσμένος για να το πεί σε μιαν άγνωστην που ήταν κουκκοθλλωμένη που πάνω ως κάτω τζιαι ετρέχαν οι μύξες της.

Η νέα δουλειά αρέσκει μου πολλά αλλά ταλαιπωρούμαι τόσες ώρες μες τα τρένα.
Επήρα την μηχανούαν του κάφε του Κυπριακού στο γραφείο τζιαι σιγά σιγά κοντοσυνάουνται οι συνάδερφοι, τους οποίους εν πολλοξέρω τζιαι ρωτουν «μα άκουσαμεν έσιεις μόκκα;;;;» τζιαι ψήννω τους καφέδες Κυπριακούς τζιαι λαλώ τους ότι μου κατεβέι για τες παμπούλες του καϊμμακκιού: «ωωω, έσιεις πολλές αγάπες!» «αααα, εννα πκιάεις λεφτά» πεεεε, εσιεις πολλήν τύχη!» και άλλα του είδους.

Αλλά πεθύμω σας ντήαρς. Εκατέβασα τον όπερα τζιαι έτσι θκιεβάζω σας που το μόπαιν αλλά αμαν θέλω να αφήκω σχόλιο κάμνει μίλλες ο όπερας. Γι’αυτον εψιλοχάθηκα.

Τζιαι χάννουνται μπλόγκερς τζιαι λυπούμαι. Εχω την έννοιαν της Αππωμένης, τζ’ας μεν την ιξέρω. Είπεν ότι έσιει σοβαρόν πρόβλημαν υγείας τζιαι γι’αυτον έφυεν. Λυπούμαι, πιστευκεις σκέφτουμαι την συχνα;

Το καλόν της υπόθεσης είναι ότι έλαβα αγαπημένες επισκέψεις απο την νήσον τζιαι αππώθηκα!

Βάρτε ευτζιές να μεν αργήσουν τα τρένα αυριον πάλε γιατι ούτε έναν μήναν έν έσειι που άρκεψα δουλειάν τζιαι συνέχειαν πάω αργά. Εν μέγαλη η ευθύνη μου, αντιπροσωπεύκω την νήσον μας, είμαι η μόνη Κυπραία που εγνωρίσαν ποττε.

Βάρτε τζιαι τούντην καταπληχτική μαυρούν να την ακούσετε, η φώνη της είναι εναν μέλιν, εν η ανακάλυψη της χρονιάς!

MisceΛένια

Ανάγνωστερς, έχομεν πρόβλημαν. Η καινούργια μου δουλειά πάει να μας χωρίσει! Εν παίζει μπλόγκιν που το γραφείον, ότι καταφέρει να φορώσει το μπλάκπερίν που είναι πολλά α  ρ  γ  ό.
Η δουλειά πολλά ενδιαφέρουσα! Μιλώ σου καμία σχέση με την αίρεσην. Α, τζιαι 'εχω τζιαι δικόν μου γραφειούιν! Αι αμ λάικκιν! Ο μάστρος πάρα πολλα καλός τζιαι οι συναδέρφοι, γουέλ, εμ, μπόρινγκ θα έλεγα.  Ούλλοι πολλά πολίτικλι κορρέκτ, ευγενέστατοι και ορθότατοι. Αχ, πο΄θντην Εβραοπούλλαν μου να λαλούμεν ανέκδοτα για Εβραίους... εν το μόνον που μου λείπει που την αίρεσην.

Ολ ιν ολ όμως εν πολλά τέλεια. Φυσικά όπου ακούεις πολλά κκεράζια ξέρεις ανάγνωστερ.

Λύω μες τα τρένα όμως. Το πρώιν κάμνω μιάν ώραν τζιαι 20 λεπτά ντόρ-του-ντόρ τζιαι στο στραφίν μιαν τζιαι 40.
Επήα που το απλώννειν ζάμπαν στο φακκείν τα πόθκια στους κώλους.

Τζιαι μπαίννουμεν στα ενδυματολογικά: Τα ορθοπαιδικά κοτζακαρέ σουτιέ εν χαννουν! Πολλά άνετα τα φοράς και πετάς που λαλούμεν. Το καρύδι-καϊσίν σου νιώθει σφιχταγκαλιασμένον!
Το πρόβλημαν μας είναι... πολλή κουστουμιά ρε παιδίν μου. Εχω συνέχειαν μήττινγκ τζιαι εν με πάιρνει να ντύθω άνετα. Ασε που βάφουμαι τζιαι είναι αθλος να μεν σιηλαρώθω ως το μεσομέριν. Ακούεις προβλήματα στον πρώτον κόσμον;

Το τσιάττινγκ στης Νήρις εχτές ήταν πόμπα, έππεσεν μου ο Ίνβιχτος τζιαι απόλαυσα το(ν)!
Πρέπει να το καθιερόσομεν τζιαι να φέρουμεν γκέστ κριτή τη Πελαγία!

τελειώννει μια εποχή

Ντήαρ ανάγνωστερς, τελειώννει μια εποχή. Η εποχή του απλώννειν ζάμπα και του κάμνειν πως γράφειν διδακτορικό. Ήβρα δουλειά! ήβραν την σχετικά τυχαία, στον νού μου είχα πως εννα είμαι εναν ολόκληρον χρόνον άνεργη τζιαι όι μόνον 4 μήνες. Αλλά έτσι ήρτεν. Η δουλειά που πάντα έθελα (να δούμεν αν θα εν έτσι τελικά) τζιαι μάλιστα κυβερνητική. Πρίν να ποτιτσινώσεις να σου πω ότι δαμέσα δουλευκουν οι κυβερνητικοί!
Χώρις να θέλω να αποκαλύψω ότι είμαι η κκάτγουμαν ιν ντισκάιζ να σου πω ,όνο ότι έσιει να κάμει με ένταξη τζιαι μεταναστευσην οπότε γουστάρω τρελλά που λαλούν τζιαι οι κκάλαμαρς.

Έγιναν ούλλα πολλά γλήορα τζιαι αύριον ξεκινώ. Είναι έναν παναϋριν ο δρόμος προς το νέο γραφείον, αφού εν 80 χμ μακρυά τζιαι θα κάμνω πάνω που μιαν ώραν να πάω. Χαλάλιν λέμεν προς το παρών.
Το διδακτορικό θα μπεί σε 2η μοίρα προς το παρών, εκατάλαβες, την Κότσιηνην Πέφτην του 2030 εννα το τελλειώσω.Να σου πω την αλήθκεια είχα εναν φόν του τι θα γίνει οταν θα είμαι άνεργη πρώκτορ, είδικα αφού στον τομέαν μου ούλλοι τοθ πανεπιστημίου εν ούλλοι φτωσιοι τζιαι κλαίσειν ούλλοι μέρα τζιαι μιαν θέση μοιράζουνται την 4. Δηλάδη έσιεις 4 που δουλεύκουν φούλτταιμ αλλά πκιερώννουνται εναν κάρτον.

Έκαμα τζιαι αναλύσεις άιματος μετά που σιηλλια χρόνια. Εν καλές. Τόσα χρόνια εφοούμουν να πάω γιατι εν έθελα να ξέρω αν έχω τίποτε. Οπότε μέγαλον άλμαν το αυτόν.
Μεν νομίσεις ότι τες έκαμα επειδή ορίμασα ντήαρ ανάγνωστερ. Όχι φυσικά. Επειδή ξέρω ότι εννα πάιψουν σε γιατρόν πριν να προσλάβουν τέλλεια είπα να είμαι προετοιμάσμενη, να μεν μάθω τα καθέκαστα τζιαμέ.

Σήμερα εγόρασα 3 (3!!!) σουτιέ στα πλάισια της εκστρατίας «ποστμπάμπυλον σοβαρεύτου είσαι κυβερνητική τωρά» τζιαι εψούμνιζεν τζιαι μια τραβεστί τζιαμέ, με τα πιο μεγάλα βυζιά του κόσμου. Έθελα να τους τζίσω αλλά εσυγκρατήθηκα.

Κατα τα άλλα θα πάω στην νέα δουλειάν λλίον κρυωμένη τζιαι αντρέπουμαι ότι εννα βήχχω κρέμλινς τζιαι εννα με νεκατσιάσουν οι νέοι συνάδερφοι! Η πρώτη εντύπωση που λαλούν; Το πιο καυτόν μου ερώτημαν θα είναι αν επιτρέπουνται τα τζήν, αυριο πρέπει να αξαμώσω ναμπου φορούν οι άλλοι. Αν δω 1 με τζήν ετέλειωσεν.

Ο Σιάολος ήδη φωνάζει με υπουργόν, η Μεγαλομήτωρ ρωτά με κάθε μέρα ίντα δουλειά ενι, (λαλώ της αλλά ξιάννει/εν καταλάβει) τζιαι η νουννα μου εσκέφτηκεν ότι τούτον εν το βήμαν για να γίνω πρέσβειρα της Κύπρου στην Κρύοχώρα, η ανηψιά μου εκατάλαβεν περσβυτέρα, οπότε εκατάλαβες ανάγνωστερ ίνταμπου τραβώ.

Λοιπόν τζιαι για να σου θθυμίσω το κκουόρτερ λάιφ κράισις νομίζω μπαίννω στη φάση 5 εζ γουι σπήκ!

Κοπιάστε αυριο που της Νήρις να τσιαττίσουμεν, ελπίζω να προλάβω να είμαι σπίτιν για να ισιώσω μέσα. Ο Σιάολος επροσφέρθειν να αρκέψει τζείνος για μένα αλλά απαγορευσα του το αφού το μόνον που ξέρει να τσιαττίζει είναι Που….ας γυιοι Παναθηναικόι και της μαμάς σας το ….

Σχιζοφρένειαααα

Μιλώντας με γνωστούς τζιαι φίλους εκαταλάβα ότι πλέον είμαστεν ούλλοι άρρωστοι. Πάσχουμεν που την πάθηση που ονομάζω μμμ... πως να την πω; Μάλλον κάτι σε Σύγχρονη Συλλογική Σχιζοφρένεια.

Γιατί;

Αμμαν θκιεβάζω εφημερίδες, θωρώ τα νέα και τα λοιπά ταλαντεύκουμαι μεταξυ δύο άκρων τζιαι συνήθως χάννουμαι μέσα σε ένα διάλογο με τον εαυτόν μου.

Ππέεε, ίνταλως εν έτσι σκατά ο κόσμος; Ότι τζιαι να κάμεις εν μάταιον, οπότε γάματα, εν με κόφτει.

Υπάρχει ελπίδα! Μπορούμεν να αλλάζουμεν τον κόσμον! Τζιαι’γω μπορώ, με μικρά μικρά πραματούθκια.

Παρέτα, εν έσιει υπόθεση καμιά προσπάθεια, αφού είμαστεν πιόνια του συστήματος.

Όι! Μπορώ να κάμω κατι! Νιώθω την ευθύνη!

Ναι ππέσε που τζείντο πλευρόν.

Τζιαι πάει λέγοντας.

Το ίδιον ισχύει τζιαι για τα προσωπικά μου

Θέλω να κάμνω την δουλειά που να με γεμίζει!

Ναι, καλά, παντές τζιαι έσιει δουλειά που να σε γεμίζει

Θέλω να έχω εναν ευγενικό σκοπό! Να προσφέρω!

Ναι, εντάξει, πελλάρες. Οτι τζι’αννένει πρέπει να φκάλλεις λίρες, γιατί δίχως λίρες τίποτε εν γίνεται.

Ναιι αλλά τα λεφτά εν θα φέρουν ευτυχία,

Ναι αλλά σίουρα θα σε διευκολύνουν! Τζιαι με λεφτά μπορείς να προσφέρεις!

Ναι καλά, γιατί είδες κανέναν λεφτάν να προσφέρει; Άπαξ τζιαι έγινες λεφτάς ολόισια αλλάσσει ο χαραχτήρας σου, γίνεσαι μίσσης, καρχαρίας.

Ναι, γιατί είδαμεν σε τζιαι τώρα που είσαι μπατίρισσα πόσον μητέρα τερέζα είσαι.

Τζιαι προχωρούμεν σε άλλο κεφάλαιο

Θέλω να είμαι πιο ενεργητική, πιο γλήορη, πιο άψε σβήσε, πιο, πιο....

Βούρα, εννα χάσεις το τρένο, ναμπον να καταλάβεις;

Ναι αλλά θέλω να καταφέρω πολλά πράματα στη ζώη μου!

Χαρκέσαι εννα τα κάμεις τωρά τζιαι να πάει; Είσαι 30 χρονών, ότι έκαμες έκαμες, εν τζιαι εννα αλλάξεις τωρά τζιαι να πάει.

Ναι αλλά....

Όπως εκατάλαβες ντήαρ ανάγνωστερ, εν ούλλα μια μάχη για τον προσδιορισμόν των προτεραιοτήτων.

Κουράζεται ο νους μου να διαπραγματεύκεται μόνος του συνέχεια για ούλλα. Δυσκολεύκουμαι να έυρω την γραμμήν που θα ακολουθήσω, γιατί σπάζουν μου την οι εξωτερικοί παράγοντες τζιαι χάννω την ελπίδα, χάννω τζιαι τον ρομαντισμό.

Τζιαι επρόσεξα ότι συμβαίννει σε πολλούς.

Εσένα; Συμβαίννει σου;

Μουάχαχαχαχαχα

Εν κάτι τέθκια

Την Τεράρτη (aka the first day of the rest of my life)  έδωκα παραίτησην. Την Πέμπτην ετηλεφώνησα της υπέυθυνης μου στο γραφείον εργασίας, της Κας Λύκου. Λαλώ η υπευθυνη μου,  γιατί ανάλογα με την μόρφωσην, έσιει άλλον τμήμαν. Για μέναν εν υπευθυνον το τμήμαν ακαδημαϊκών. Αμμαν πάω να τους δω, εν περίμενω, περιμένουν με, επείδη έκαμα ραντεβού.

Τεσπα, άκου ναμπου μου είπεν ντηαρ ανάγνωστερ:

ΚΛ: Κυρία Λύκου  Π: εγώ

Π: Ναι γεια σας κυρία Λύκου, η Ποστμπάμπυλον είμαι, θέλω να σας μιλήσω, εν σοβάρον!

ΚΛ: Πέτε μου!

Π: Εσιει ένα χρόνον που με ξέρετε, τζιαι ξέρετε οτι εν αντέχω στην δουλειά μου. Έλυσα τζιαι έσταξα. Θέλω να παραιτηθώ, εν αντέχω!

ΚΛ: Κα. Ποστ μου, μεν κάμετε βτίποτε βιαστικον! Θέλω να πιάσετε επίδομαν αμέσως! Για να μπορέσω να σας το δώκω, πρέπει να κάμετε το τάδε.

Ακολουθεί μάστερπλάν(...)

Π: να σας πώ, έκαμα το πιλέ... θέλω απλώς να σας πώ οτι εννεν επειδή είμαι κούνος που παρετώ, ξέρετε τα προβλήματα που έχω.... έσιει εναν χρόνο και που σφίγγκουμαι! έλυσα τζιαι έσταξα!

ΚΛ: Ξέρω το Κα. Ποστ μου. Τζιαι να μεν ινιώθετε άσιημα! Ξέρετε πόσος κόσμος ύποφέρει; Εννα σας βοηθήσω, εννα σας τηλέφωνησει η συνάδερφος μου που το τμήμαν αιτήσεων λίρας να σας πεί τι να κάμετε.

Την άλλην ημέραν η ώρα 9:00 πιάννει με η συνάδερφος:

-         Ναι κα. Πόστ μου, είμαι η Κα. Τάδε. Εμήλησα με την Κα. Λύκου. Να μεν ανησυχείται, εννα σας δώσουμεν λεφτά αμέσως, τζιαι να μεν ινιώθετε άσιημα, ξέρετε πόσος κόσμος έσιει προβλήματα στην δουλειάν του; Πρώτα η υγεία! Περάστε όποτε μπορείται να υπογράψετε την αιτήσην.

Ντοοοοοοοινγκ!

Μιλούν μου παντές τζιαι εν έγω ποννα τους κάμω την χάρην! Πιάννουν με τηλέφωνο!

Πιάννουν με για να μου δώκουν επίδομα ανεργίας!

Μιλούν μου ευγενέστατα! 

Eίμαι μετανάστης.

Eν κάτι τέθκια που γίνουνται τζιαι αθθύμουμαι γιάτι φορ φάξ σέικ μινήσκω δαμέσα!

Σήμερα γα…

Σήμερα γάμος γίιιιινεταίι στης άιρεσης την κλούβαααααα στης αίρεσης την κλούβααααααα!

Ντήαρ ανάγνωστερ, μια ντήαρεστ ανάγνωστερ, σήμερα εξύπνησα, ελούθηκα, εντύθηκα εστρωλιάστηκα τζιαι ήρτα με μεγάλο χαμόγελο τζιαι όρεξη στην αίρεση!

Ξέρω το, σκέφτεσαι ότι, «πάει η Ποστμπάμπς, έχασεν τον τέλεια, κρίμαν, έτσι νέα κοπέλλα» αλλά ντήαρ ανάγνωστερ, σήμερον ημέραν Τετάρτην του σωτηρίου έτους του 2011 γονιμοποιείται το ωάριο που θα γίνει η Ποστμπάμπυλον ριλόουντετ!

Κατόπιν γραπτής παραίτησης πρόκειται σήμερα να αποκαλυφτεί το μεγάλο μυστικό στους υπόλοιπους αιρετικούς:

Postbabylon is leaving and she aint coming back!

Μετά που ένα χρόνον σκληρές διαπραγματεύσεις του στυλ:

Μαστρος: Στάαααααου
Εγώ: Οοοοοοοοιιιιιιιιι!

Μάστρος: Μείνε, κοντά μου μείνε, σ’εχω ανάαααααγκηηηηηηη
Εγώ: Θα φύγω και θα κλαίαιαιαιαις

Σε μισή ώρα θα λάβει χώρα συγκέντρωση όλων το αιρετικών για την επίσημην ανακοίνωσην τζιαι στες 12 του Αυγούστου το -πλέον γονιμοποιημένο tunrned embryo- ωάριο θα γεννηθεί υπό μορφή της νέας, βελτιωμένης, φτωχότερης πλήν αναζωογονημένης άνεργης/φοιτήτριας διδακτορικού Ποστμπάμπυλον!

Ευχαριστώ τους συμπλόγκερς που αντέξαν την μουρμούραν μου τόσον τζιαιρόν τζιαι τον plastics μου που με εφώτισεν!

Εκπαιδεύοντας την Εβραιοπούλλαν

Πριν λλίον τζιαρόν στην αίρεσην (λέγε με εταιρία που χαμαλοδουλεύκει η γιουαρζ τρούλη) επροσλάβαμεν - με δικήν μου πρωτοβουλίαν- μιαν τζαινούρκαν. Τα πρώτα 2 ιντερβγιου έκαμα της τα εγώ. Μια 25αρα που τωρά εξισκόλισεν, Εβραιούα που την Αγίαν Πετρούπολη και τώρα στην Κρυοχώρα. Ομορφούα, αφράτη, έτσι νάκκον στρουμπουλούα, πως να το πώ, νάκκο χυμώδης. Πολλά περιποιημένη, με το φουστανούιν της το θυληκόν τζιαι τα τακκουνούθκια της. Τούτη η πρώτη εντύπωση, στην δεύτερην εφάνην μου τζιαι σπιρτόζα, τσαχπινέλλα, πρόσχαρη, με χιούμορ, άξιππη.Τες ερωτήσεις απάνταν τες σπίρτον.

Εν θα σου κρύψω ντήαρ ανάγνωστερ, οτι την επροτίμησα επειδή εν τζιαι Εβραιούα. Γιατι θεωρώ οτι εννα κάμει καλόν στην ομάδαν αλλο λλίον νταιβέρσιτη, αφου όπως εξαναείπα έχουμεν κάτι κρυφοραστιστές στο γραφείον που συρνουν ροτσιές για τους ξένους τζιαι χαρκούνται οτι η Ιταλίδα τζιαι’γω εν πέρνουμεν χαπάριν.Οπότε είπα οτι εννα τους κάμει καλόν τζιαι μια που να θυμίζει νάκκον το όι τζιαι τόσον περήφανον παρελθόν της Κρυοχώρας. (μούαχαχαχαχαχαχα)

Παρόλον που μου άρεσεν πολλά σε ούλλα τούτη η κορού, ομολογώ σου οτι το μάτιν μου εκόλλαν πάντα σε ένα σημείο:

πουπάνω που τα σαρκώδη της σιειλούθκια είσιεν στρολιαστέι εναν αγνόν παρθένο μουστακούιν. Μεν νομίσεις οτι υπερβάλλω ντήαρ ανάγνωστερ! Εν ήταν το λεγόμενον «χνουδούιν» που μια Μεγαλομήτωρ θα ελάλεν «εν φενεταί αγάπη μου μεν το πειράξεις».Ήταν κανονικό μουστάτζιν, τζιαι επειδή η Εβραιοπούλλα ήταν πολλά περιποιημένη τζιαι σασμένη, εφένετουν ακόμα παραπάνω.

2 μήνες ολόκληρους εθώρουν το τζιαι εθώρεν με, με την μαστόρισσαν του εβρίσκαμεν τα πολλά τζιαι εμιλούσαμεν άνετα, ώσπου μιαν ημέραν σαν ετρώαμεν, έππεσεν η κουβέντα σε νεογέννητα, τζιαι είπα οτι έσιει πολλά μεγάλον τσιάνς αν γεννήσω τζιαι κάμω κόρην να γεννηθεί με μουστάτζιν. Πε τζιαι να πείς, λαλεί τζιαι η Εβραιοπούλα «ου, μα έχω τζιαι γω λλίον μουστακούιν, τζιαι ενι ξέρω τι να το κάμω, θέλω να το φκάλω, αλλά ενι ξέρω πως, τζιαι φοούμαι» τζιαι ποτούτα. 'Αησ’ το πανω μου λαλώ της.

Την άλλην ημέρα επήα στο γραφείο οργανωμένη: Με ποτζείντα αυτοκόλλητα αποτρίχωσης, πούτρα, σαπουνούιν για πλύσημον τζιαι ειδικήν κρεμούαν φουσιτίν.

Βάλλω της μιαν φωνή, «Κορού, έλα δα! Πάμεν 2 λεπτά στην τουαλέττα!». Η Ιταλίδα μόλις επήρεν χαπάριν ναμπου εγίνετουν, ήρτεν πατημένη να δεί τζιαι τζείνη το γεγονός.

«Το λοιπόν κορού» λαλώ της. «Εφερα τα ππουρτού μου για το μουστακούιν σου. Θέλεις να σου το κανονίσω θκυό λεπτά;»  η κορού εχασκογέλαν, «ε, ναι θέλω, αλλά εννα πονήσω;» «εννα πονήσεις λλίον ναι, αλλά εν για καλό σκοπό, πλύννε το μουστακούιν σε με τούντο σαπουνούιν...» μέσα σε 2 λεπτά έκαμα της το κούννα ντήαρ ανάγνωστερ τζιαι που την χαράν της αππήαν ίσιαπάνω. «Τωρά είδες ίνταλως γίνεται» λαλώ της, «τούντα αυτοκόλλητα εν για σένα, πάρτα να τα έσιεις» είπα της τζιαι εδωκα της το μουστάτζιν σαρβάιβαλ κίτ να το πάρει σπίτι.

Όπως εφκάινναμεν που την τουαλέττα ενας συνάδερφος ερώτησεν γιατι εσιησιηνίζαμεν τζιαι οι τρέις μες την τουαλέττα, τζιαι είπα του «γενετζίσιμες κουβέντες, έννεν που την δουλειάν σου».

 2 μέρες επαραμίλαν: «εν το πιστευκω, εν πολλά ωραία χωρίς το μουστακούιν, άδε, σαν το κώλον του μωρού» τζιαι ποτούτα.

Τζιαι έτσι απομουστακώσαμεν την Εβραιοπούλλαν τζιαι μπορώ να τη θωρώ επιτέλους μες τα μμάθκια.

Εκ των υστέρων εφαντάζουμουν να την ρωτά η κολλήτη της: «κόρηηηη, μα πούντο μουστάατζιιιν σού;;» τζιαι η μιτσιά να της απαντά «έφκαλεν μου το η μαστόρισσα μου».

Η εκατοστή πρώτη απόδειξη ότι εν κάμνω μάνα μου εγώ για μαστόρισσα...

Ordnung

Η λογίστρια μας, μια κρυοχωρίτισσα με μαλλίν 80ς είναι η πιο κρυοχωρίτισσα που ξέρω.




Η ίδια εν χρησιμοποιά το πάρκινγκ του γραφείου, αλλά άμμαν κάποιος  ξένος παρκάρει στο δικόν μας, η κάποιος δικός μας σε ξένον (παρόλον που έσιει 15 άλλα πάρκινγκ όφκερα, τζιαι εν μιλώ για πάρκινγκ για ΑΜΕΑ ) πκιάννουν την τα ίχλιχλι της τζιαι παραπονιέται συνέχεια, πολλές φόρες κάμνει τους σιέσιμον ή βάλλει τους κολλούες.
Kόρη μου! γιατί εν επήες να γίνεις τροχονόμος να τελιώννουμεν;


Άμαν κατεβούμεν για τσιγάρον, έσιει μιαν συγκέκριμμένη σείρα που πρέπει να σταθούμεν μες το ασανσέρ, δηλαδή τζείνοι που κατεβαίνουν πρώτοι να μπάινουν μπροστά. Άπαξ τζιαι εστάθης στα λάθος 20cm² του ανσασέρ κατίσιη σου. Φέαρ ινάφ, αλλά άμμαν είμαστεν 3 άτομα ινταμποννα πάθεις αν σταθώ εγώ πίσω; Α; Α;



Το εξωτερίκον μας τασάκιν έσει μέσα άμμον τζιαι έναν μεταλλικό κοσσιηνον για να φκάλλεις τα ποτσίγαρα χωρίς να φέυκει ο άμμος. ‘Απαξ τζιαι κάποιος έσβησεν το τσιγάρον του έξω που το κοσσιηνούιν, πιάννουν την τα ίχλιχλι τζιαι λαλεί το ούλλη μέρα.
Εχτές μόλις άρκεψεν να μάσιεται είπα της με πολλά σοβάρον ύφος «έσιεις δίκαον! Ο κόσμος εν καταλάβει οτι με το να βάλει το ποτσίγαρον στο λάθος τετραγωνικόν εκατοστόμετρον του τασακίου μπόρει να βλάψει σόβαρα άλλον πλάσμαν, τζιαι ακόμα τζιαι να το σκοτώσει!"

Νομίζω εν εκατάλαβεν την είρωνίαν.



Τούτη η συγκεκριμμένη, 47 χρονών γεναίκα, έβαλεν τα με την μαθητευόμενην που εν 19 χρονών. Ούλλη μέρα μουρμούρα, παραπονιέται, γενικά, έβαλεν την πόσταν. Εχτές η μαθητευόμενη εν ηρτεν δουλειάν, ήταν άρρωστη τζιαι έστειλεν χαρτίν του γιατρού. Η λογίστρια εθεώρησεν σωστόν να πεί του μάστρου (σαν ετρώαμεν, τζιαι είσιεν άλλο 7 υπαλλήλους μπροστά) ότι η μαθητευόμενη τάχατες εν άρρωστη, αλλα εν ψέματα της, σίουρα εν έθελεν να έρτει δουλειά, τζιαι εκατηγόραν την.
Κόρη μου! Είσαι 47 χρονών, έσιεις ανάγκη να κατηγοράς την μιτσιαν 19 χρονών μπροστά που ούλλους, τζιαι ειδικά μπροστά που τον μάστρον;;; τζιαι σαν εν άρωστη;;



Γκαντντάμσπάστιξ!

Γιολλάρει με τον χαβάν της

Φακκά μου να ακούω κόσμον να παραπονιέται για το φαϊν του αεροπλάνου. Αφου εν επήες για να φάεις σιόρ, επήες για να σε μεταφερούν. Άρα το φαίν είναι ένα ευπρόσδεκτο φασίλιτι, εννε; Εγω έμαθα να έχω πάντα σαντουιτσούιν μαζίν μου, γιατί αν καρτερώ που τες αερογραμμές, που είπαμεν οτι εν καρτερώ, εννα μείνω νηστιτζή, Αλλα σήμερα, για δεύτερην φοράν η τέρκισέαρλαινς εξέπληξε με ευχάριστα!

Το πάνω αριστερά τετράγωνον κουτούιν είσιεν το ορεκτικό. Τζιαμέ που συνήθως βρίσκεις σαλάταν κομμένη που πρίν να ανοίξουν τα οδοφράγματα, σήμερα είσιεν φασόλια γιαχνί! Μάλιστα! Τζιαι όι οτι τζ’ότι α! barbun fasulye με το ναμί. Γιαχνίν ορίτζιναλ με το τρίπτυχο της επιτυχίας πατατούα-σελλενούι-καροττούιν. ΄Hταν έναν μέλιν.

Περνούμε στο μέρος κάτω αριστερά του δίσκου, στο ψωμούιν. Βραστόν τζιαι μαλακόν, δηλαδίς εφωναζεν σου «βούττα με στα φασόόόόλια yavrum benim, haidi gayret!».

Μπαίνουμεν στο ψητό, πρώτο τραπεζάκι πίστα στη μέση του δίσκου: Πουκάτω που το ασημόχαρτον ενα δισκούιν αχνιστόν με 1 μπιφτεκούιν στη μέση, της ράτσας köfte, ζουμερό, εκ αριστερών αυτού μελιτζανούα, πάλε γιαχνί, λαδερούα με σκορτίν, τύπου cok patlican, τζιαι εκ δεξιών ππελαφούιν ρύζι τύπου cok pilav! Αλλο λλίον να γλύψω το δισκούιν!

Το τετράγωνο κουτούιν πάνω δεξία είσιεν ενα κομματούιν σιαμαλι, μπόρει τζιαι ρεβανί, εννα σε γελάσω, εν το έφαα για να μεν χαλάσω την γευσήν της μελιτζανούας.

Άφεριμ τέρκισέαρλαινς γιου μέιντ μα ντέι!

Διπλά μου εκαθετουν ενας νεαρός, με ένα τεραααάστιο μαυράκι στο λαιμό που μου εμιτσοκάμμαν συνέχεια τζιαι εψυθίριζεν μου „go ahead, put an end to this, set me free!“. Eσκέφτηκα να το κάμω την ώραν που ο μάστρος του εκοφκεν κουρούιν, αλλά εκόλωσα.... καλάν εντάξει ανεκατσιασα η αλήθκεια.

Να μεν σου τα πολυλογώ, εν θα δώ τίποτες που την Πόλη. Η μόνη χαρά εν να εξασκώ τα κουτσά μου τούρτζικα τζιαι να προκαλώ φιλοφρονήσεις που ταξιτζίες τζιαι πωλητές.

Το μόνο πο’ννα μου μείνει ενναν εναν άης τή του μίνιμπαρ τζιαι τούτη η θέα. Ο τόνος πάει της στο α.

Στο ταχυδρομείον

Σήμερα έπρεπε να στέιλω ενα εγγραφον στες Αμερικές. Μια κόλλα ήταν ούλλη τζ’ ουλλή μες’τον φάκελλον τον 8 επί 20 εκατοστομέτρων.

Πάω στη κλητήρορεσέψιονιστ...

Π : Ποστμπάμπυλον Ρ: ρεσέψιονιστ

Π: Πούλλα, να μου πάρεις τουντον φάκελλον στο ταχυδρομείον να φύει εξπρές συστημένος για Αμερικήν σε παρακαλώ; Εν επείγον.

Ρ: Μα σήμερα;

Π: Ναι κόρη, πήεννε τώρα όμως τζιαι σε μισήν ώραν εννα κλέισει το ταχυδρομείον.

Ρ: εεε... καλάν  εντάξει.εε

Μετα που μισήν ώραν

Π: επήρες το γράμμαν;

Ρ: εεεεεεε, ναι αλλά.... εεεεε....  έφερα το πίσω πάλε.

Π: Πίσω; Γιατί την κόρην μου;

Ρ: Εεεε, επρεπεν να γράψω πάνω ινναμποσιει μέσα. Η υπάλληλος έιπεν οτι  πρέπει δηλώσω ινναμπο σιει μέσα, για το τελωνείον.

Π: ε, γιατί εν εγραψες;;;;

Ρ: αφου εν ιξέρω ναμπο σιει μέσα.

Π:!!!!! (με ανοιχτόν στόμα)

Ρ: Ινναμπο σιει μέσααααααα;;;

Π: ... Ένα σιοιρομέριν κρασάτον!

μασιαιρκά μες την καρκιάν VS πής εν λάβ

Ντήαρ ανάγνωστερ έσιει τζιαιρόν να σου κλαφτώ για την δουλειαν μου, πρεπει να το παραδεχτεις!

Μεν νομίσεις οτι άρκεψεν να μου αρέσκει, ακόμα μάχουμαι να κάμω φαντασμαγορική έξοδο με συνοδίαν ορχήστρας μαριάτσι τζιαι με την πρώτην ευκαίριαν ποιός την είδεν ποιός την άκουσεν!

Εξαναείπα το, θέλω να φκώ που μες το παζάριν, να φύω που τον κόσμον του κέρδους τζιαι της αγκωνιάς. Φένεσται μου οτι πρέπει να πατάς σε πτώματα για δείς χαϊριν τζιαι εννεν του χαραχτήρα μου. Που τον τζιαιρόν που έπιασα προαγωγήν οι συνάδερφοι θωρουν με με άλλο μμάτιν, χώρις τουτοι οι συγκεκριμμένοι να εν κατ’ αναγκήν πουκάτω μου... μα’ντα πουκάτω, αφου έχουν σκανδιναβικού τύπου ιεραρχίες βέρι φλάτ ιντίντ. Κάμνουν σε να νιώθεις οτι εκόψαν τους τα που τον μισθόν τους.... αλώπως εν τζιαι επέιδη εν ιξέρουν οτι ήταν προαγωγή-αφροζούα: εν είσιεν δώρούιν μεσα.

Πρίν κανένα θκυό μήνες έφαα πισώπλατη μασιαιρκάν μες την καρκιάν που ένα συνάδερφο που τον αγαπούσα πολλά. Ο παρέας είπεν του μάστρου ψέματα ριφκοντας το φταίξιμον πάνω μου, για να φκεί κούππα άπαννη. 10 λεπτά πριν την αισχάτην προδωσίαν στον μάστρον εκλαίετουν μου τζιαι εγω επαρηγόρουν τον τζιαι μάλιστα υποσχέθηκα του να τον βοηθήσω να το λυσει το προβλημαν του. Ακριβώς 10 λεπτά μετα επήεν στο μάστρο τζιαι είπεν το παshψεμαν εις βάρος μου. Ο μάστρος έξερεν ήδη την αλήθκειαν, εν επίστεψεν τζιαι ήρεν τζιαι είπεν μου το τζιόλας! Άλλη σιεροκουτάλα τζείνη! Ίντα μου το είπεν;

Απογοήτευτηκα πάρα πολλά με την ρουφκιαννιάν του, εστενοχωρήθηκα πολλά.

Τέλοσπάντων, εγω εμίλησα με τον ρουφιάνο-αυτός-ήταν που-το’κανε-εφέντημ-συνάδερφον, τζιαι τσας εντονα ιφ γιου νόου γουότ αή μίν. Ο συνάδερφος αρνήθηκεν τα ούλλα, παρόλο που ήταν φώς φανάριν οτι ήταν σιεσμενη η εργονομική του καρέκλα. Που τότε επικρατουσεν πολικός ψόφος μεταξυ μάς. Πάνω που επηένναν τα πράματα να σάσουν, γιατί σαν καλός ζυγός θέλω πίς εν λάβ εν φοργκίβνες ιν μα λάιφ, μαθαίνω σήμερα οτι έκαμεν τζιαι άλλη πουσκιά πίσω μου, πολλά σουπερποταπίκ. Ετα ούλλα τζιαμέ.

Και ερωτώ: γουάι; Γιατί πρεπει να κάμνουν έτσι;

Κατα τη γνώμη μου ΤΙΠΟΤΕ που να έσιει σχέση με δουλειά εν αξίζει το να στεναχωρήσεις κάποιον, τζιαι να προσπαθήσεις να τον βλάψεις. Ιντα να συνάεις χτιτζοκάρμα ζολερό για κάτι που εν περαστικόν, που φθείρεται, όπως εναν πρότζεκτ ή λλίες λίρες παραπάνω ή έστω να φκείς κούππα άπαννη για μιαν μαλακίαν που έκαμες;

Τούτος εν ο κύριος λόγος που θέλω να φκώ που μες τες Αιρέσεις εταιρίες τζιαι τα κέρδη τζιαι τα κορπορειτ Αη-Ντέντιτις.

Ξέρω το, ακουουμαι λλίον χίππι τζιαι αριστερή (αριστερή με την έννοια του αριστερού στον χώρον έξω που την Κύπρο α, γιατι στην νήσον το αριστερό έρκεται πακέττο με σιηλλια άλλα πράματα, μπύρες, καφέδες, τριφύλια, πεθαμένους εθνάρχες τζιαι γηραιούς κύριους με γκρίζο άφρο μαλλί.)

Xώρις να θέλω να πω οτι έν εσιει κατινιές τζιαι σε τουτα τα επαγγέλματα, ουλλον τζιια πιο πολλύ ρησπέκτ εχω στα επαγγέλματα φροντίδας, όπως νοσηλευτες τζιαι social workers (ινναμπονι στα ελληνικά είπαμεν;) Σκέφτου, κάθε μέρα έσιεις την ευκαιρίαν να κάμεις κάποιον που υποφέρει να νιώσει λλίον καλλίτερα, με μόνον ένα χαμόγελον, μιαν καλήν κουβέντα τζιαι λλίην υπομονή! Το ότι τουντα επαγγέλματα εν κακοπληρωμένα τζιαι εν έχουν «κύρος» δείχνει μου οτι πάμεν που τα σκατά στα κότσιρα.

Αυτά, Φένξ φορ λίσνιν, εξαλάφρωσα.

Aνοικτή επιστολή

Αγαπητό τσιράκκιν της λογίστριας,


Να σε υπενθυμίσω ότι εννεν που την πουγκα σου ποννα πληρωθούν οι ζημιές του φοιτητή που εττουμπαρα τζιαι ούτε η μικρή βούλα του δικού μας (που ανακάλυψα την επομένη όταν εξημέρωσε) εννα πιερωθει που την πουγκα σου. Να σε υπενθυμίσω δε φίλτατη ότι ούτε καν η Αίρεση εταιρία δεν θα τα πκιερωσει αλλά η ασφάλεια γιαυτόν να μεν ξινίζεις τα μούτρα σου.

Να σου π’ω τζιαι ότι εν αθθυμουμαι να σε έδυσα σιέρκα ποθκια τζιαι να έστειλα αίτηση στην Αίρεση εταιρία για δουλεία εκ μέρους σου, ούτε αθθυμούμαι να σε ανάγκασα να πκιάεις δουλεία δαμέ. Περεταίρω, εν αθθυμούμαι να σε επίεσα να μέν ισπουδάσεις τζιαι τωρά να πρέπει να κάμνεις μόνο γραμματειακή δουλειά τζιαι να κλαίεσαι. Eνι φταίω αμμέν σου αρέσκει η δουλεία σου. Ούτε μένα μου αρέσκει, αλλά μιλώ τους ουλλους καλά δαμέσα. Να σου πω τζιαι ότι έσιει αστυνομικό στη ΓιουΕσέι πον κάμνει τόσον αμπγιους οβ –μίνιμαλ- πάουερ όσον κάμνεις εσύ.

Τζιαι αφού σήμερα εν η μέρα που σου μαθαίνω πράματα να σου πω τζιαι ότι οι ισπανοί ξέρουν γιατι λαλούν ότι donde está la hoya no se mete la polla (=εν βάλλουμεν την πουλλουν μας μες την μαείρισσα που τρωμε, ατε έκαμα σου τα κουτσιά καθαρισμένα ) γι αυτόν δεν φταίω ούτε εγω που ο -πλεον πρώην σου- συνάδελφος έβαλεν στο φατσοβίβλιον ταπελλουαν με καρδιουλλαν „ιν ε ριλεσιονσιπ“ τζιαι εγύρισεν σου. Γιαυτόν σταμάτα να γρυλλομαθκιάζεις τζιαι να πιτάς δηλητήρια, σκεφτου τζιαι λλίον το περιβάλλον.
Τζιαι σταμάτα να κάμνεις μίλλες αμμαν συνάουνται παραπανω λεφτά για το δώρο του αλλού παρά για το δικό σου. Δαμέ να προσθέσω οτι αν ήταν η αζούλα πούζα εισιεν να εισαι ΤΟΟΟΟΟΟπκιάε ποτζείΟΟΟΟΣΗΗΗΗΗΗ. Χάρου τζαι λλιον ποννα πκιαει ο άλλος δώρον σιόρ τζιαι μεν το κάμνεις θέμαν σαν τρώμεν, γίνεσαι ρεζίλιν!

Τζιαι ετο τζιαι ξανακούσω σε να ξιτιμάζεις τους ξένους της Κρυοχώρας ότι "εν κουλλουφοι τζιαι μουλλάες τζιαι να φύουν" μπροστά μου εννα σε πω φασίστριαν τζιαι ξέρεις ότι κάτι παθαίνεται εσείς οι Κρυοχωρίτες με την συγκεκριμένη λεξούαν. ..

Με τούτα που κάμνεις εσυ χάννεις. Όπως έχασες εχτές την αναρή με το εψημαν που ετζιέρασα τους άλλους στα πλαίσια της καμπάνιας Αι λάβ Σαιπρους φορ ντάμις 2010.

Ατε, τούτα, τζιαι εν τζιαι πολλά σου.

Γιορς τρουλι,

Ποστμπαμπυλον.

Ε μα πόσον να σιωπώ ντηαρ ανάγνωστερ, εννα κρεπάρω!

UPDATE
Μόλις ήρτεν το Ροιτερς του γραφείου, η Ιταλίδα, να μου επι αλλόνα λόγο που εσιεις νευρα πουλλουιν μου... Έβαλες την λογίστρια να πεί του μάστρου ότι εννα φύεις -κορπούιν για να σου δώκει παραππάνω λίρες τζιαι τζείνος απλώς είπεν καλάν καλό που τον Γεννάρη τζιαι μετά να γυρέψουμεν άλλην...
Τα κόΡπα για τους κοΕΡπατζιες!
Πάλε εν ιφταίω εγώ... ρηλαξ.

Office communication codex

Η λογίστρια μας εν ποτζίνες τες Κρυοχωρίτισσες που κάμνουν διακοπές στην Αγιάνναπα. Εν 45 εσιει μάλλιν ξανθο περμαναν τζιαι ουλλον το καλοτζιαίριν φορεί μπιρκενστοκ. Εν καλή ψυσιη, αλλα εν λλίον δρακουνα. Πάντα εσιει πολληηηη δουλεία, πάντα εν τα προλαββάνειι τζιαι τώρα τελευταία κλαδώνει τζιαι την πόρταν του γραφείου της για να μεν την ενοχλούν. Το αντίθετο μου εμένα δηλαδή. Ξέρεις με ντιαρ ανάγνωστερ εν τζιαι εν αναγκη να σου πω. Είμαι πολλά γλυκομίλητη τζιαι ευγενέστατη τζιαι σαν ζυγός εν τσακκωνουμαι με κανλενα, μόνο με το μάστρο μου.

Τζείνη αρρώννει τους ουλλους τζιαι ουλλοι φοουνται την. Αφού το παρατσούκλιν της εν δράκος.
Τζιαι να πεις εν η μαστορισσα πάει τζιαι να ρτει... ειναι μια απλή συνάδερφος.
Τες προάλλες έστειλε μου email ότι θέλει επείγον, πολλά-επείγον-εν-προλαββάννω κάποια τόπσίκρετ συμβόλαια.
Πάω σαν καλή συνάδερφος πατημένη να της πάρω.

Η πόρτα κλειδωμένη. Χτυπώ ξαναχτυπώ τίποτε.
Πιάννω τηλέφωνο που το ρεσέψιον που εν δίπλα που το γραφείον της τζιαι απαντά με έναν σούπερ εκνευρισμένο ΝΑΙ!!!???, τάχα „ποιός με ενοχλεί, roooooarrrr“..
-Ναι Τάδε μου, η Ποστμπάμπυλον είμαι ήρτα να σου φέρω τα επιγωντα συμβόλαια που θέλεις“ .
-ΕΝ ΘΩΡΕΙΣ ΟΤΙ Η ΠΟΡΤΑ ΜΟΥ ΕΝ ΚΛΕΙΣΤΗ (ΡΑ)?????!!!!
ΕΝ ΕΧΩ ΩΡΑ ΤΩΡΑΑΑΑΑ!!!

Τζείντην ώραν εσκούλλισεν με, αβρατηνή του σσίχτη λαλώ, ετσι εννα σ’εχω… βάλλω της μιαν αρκοφωνάρα:

-ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ, ΕΝ ΤΖΙ’ΕΝ ΜΟΝΟΝ ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΣΙΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑΝ Α! Ή ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΝΑ ΠΙΑΙΕΣ ΤΑ ΚΩΛΟΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΤΩΡΑ Η ΘΑ ΚΑΡΤΕΡΑΣ 2 ΕΦΤΟΜΑΔΕΣ ΤΖΙ’ ΑΝ ΘΕΛΩ ΔΙΩ ΣΟΥ ΤΑ!!!!!
Η ρεσεψιονιστ εζάωσεν, εν με εξαναείδεν να μιλω ετσι.

Τζιαι απάντα μου ο δράκος με μιαν πρωτόγνωρη γλύκα:
- όκει, φκαίνω τωραα-α!

Διω της τα τζιαι λαλεί μου, τζιαι ευχαριστω αγάπη μου, δηλαλδή „ντάνκε μάινε λίμπε» (oh! Μόλις εκαταλαβα το παρατσούκλι του φίλου της Αππωμενης, duh!)

Εκατάλαβες κύριε, όσον τους μιλάς ωραία σιέζουν σου, μόλις τους σιέσεις μιλουν καλά. Εννα με πελλάνουν καμιάν ωραν!

Τωρα το καινούργιο μου πείραμαν εν με τον τσιράκκιν του δρακου που πάντα απαντά ειρωνικά. Σήμερα είπα της έναν ξερόν καλημέρα με το ζόριν.
Εννα συνεχίσω την ψυχρή επικοινωνία να δω αν θα ππέσει λλίον η ειρωνεία.

Πρόκτωρ

Ωσπου πάω ουλλον τζιαι λιόττερον φιλόδοξη είμαι σε θέμα δουλειάς. Βασικά θέλω να έχω χρόνο για εξωσχολικές δραστηριότητες. Να ομορφήνω το σπιτι, να κάμω τες καρέκλες της κουζίνας ντεκαπάζ, να κάμω σκουλαρίτζιαι τζιαι βρασιόλια που έσιει 2 χρόνια να κάμω. Γενικά θέλω να έχω παραπάνω χρόνο για την προσωπική μου ζωή. Η επαγγελματική ολίγον με ενδιαφέρει. Τζιαι ειδίκα η δουλεια που κάμνω τωρά. Βασικά θέλω να φκω που μες την οικονόμια. Μεν φαντάστεις οτι εννα γίνω ασκητης τζιαι ερημητης, ετο κάτι σε πιο λάιτ. Να μεν ασχολουμαι με αγοραπωλησιές τζιαι κέρδη τζιαι ποτούτα.

Είπα του μάστρου ότι θέλω να φύω τζιαι έφυεν η κκελλέ του. Τζιαι επαρακάλεσεν με στα γόνατα να μείνω άλλο 12 μήνες τζιαι να μου δωκει μιαν κάσιαν λίρες. Μεν φανταστείς μεγάλην κάσιαν. Ετο μιαν κασιούαν.
Είπε μου τζιαι ο παλιός μου προφέσορ ότι ευχαρίστως να γίνει τατάς αν κάτσω το κολίν μου τζιαι γράψω κανέναν κοπελλούιν, τζιαι σκεφτουμε να το κάμω με τες λίρες ποννα μου δώκει ο μάστρος. Αλλά εν είμαι τζιαι σίουρη. Ακούω κάτι διδακτορικά Οδύσσειες τζιαι που να επενδύσω 4 για 5 χρόνια; Είμαστεν τζιαι μιας άλφα ηλικίας. Ο προφεσορ είπεν ότι τζείνος έκαμεν το διδακτορικόν του φουλ ταιμ σε ένα χρόνο…. Αλλά πριν 30 χρόνια.

Εσιετε εμπειρίες με το θέμαν ντιαρ ανάγνωστερς;

Μιλώ για θέμαν διδακτορικού ιστορικό-πολιτισμικό-λογοτεχνικό χωρίς ιντερβιους τζιαι στατιστικές. Την διατριβήν του πανεπιστημίου έγραψα την σε 4 μήνες, 100 σελίδες μάιντ γιου… Λαλειτε να φκαίνει σε 18 μήνες φούλ τάιμ;



Y.Γ μεν ανησυχείτε εννεν στα Ελληνικά ποννα το γράψω! Χαχα!

Φιλούιν εν έσιει;

Στιγμή απέίρου κάλλους ντιαρ ανάγνωστερ...

Μ = Μάστρος  Π = Εγώ

M Αγαπητή Ποστμπαμπυλον, όπως έμαθες ο τάδε θα μας αφήσει γι αυτόν εσκεφτήκαμε μπλα μπλα στρουκτούρες μπλα μπλα επαναπροσδιορισμούς μπλα μπλα καινούργια ευκαιρία μπλα μπλα εσυ είσαι η σωστή επιλογή μπλα μπλα υπεύθυνη του ντιπάρτμεντ μπλα μπλα υπαλλήλους πουκάτω σου μπλα μπλα αλλά τζιαι τες δουλειές που κάμνεις τώρα θα τες συνεχίσεις μπλα μπλα



Π Δηλαδή διπλό φόρτο εργασίας;


Μ Οι ακριβώς εννα μπορείς να διάς δουλείες σε άλλους μπλα μπλα αλλά τους πελάτες μόνον εσύ μπλα μπλα


Π Μάλιστα. Δηλαδή διπλό φόρτο εργασίας. Εγώ, ιντα όφελος εννα έχω εκτός που διπλό φόρτο δουλειάς;


Μ Παραπάνω ευθύνες και υπευθυνότητες! (λάμπει ο μάστρος )

Π Ναι, ναι, ΕΓΩ όμως, τι θα κερδίσω παραπάνω.

(SHOW ME THE MONEY!!!!!!!)

Μ Θα είσαι ο μάστρος του ντιπάρτμεντ σου! Εννα σου κάμουμε τζινουρκες μπίζινες κάρντς, εννα γράφουν πάνω „Κκελλέ“ ( head of… that is)


Π Μάστρε, ξέρεις με εσιει χρόνια, ξέρεις ότι εν με ενδιαφέρουν οι τίτλοι. Πως θα με μοτιβαρεις εσύ; Ξέρεις πως!


M …..


Π Ναι….


Μ Μάλιστα, νομίζω τελειώσαμε για σήμερα…

Π :-O!!!!

(δαμέ έθελα να του πω „Φιλούιν εν εσιει;;;“γιου σί άμαν με γ** ουν αρέσκει μου να μου διούν τζιαι κανά φιλουιν.)

Κάτι ξέρω εγώ που κάμνω αιτήσεις αλλού. Πάω σε άλλη δουλειά τζιαι με πιο λλια λεφτά ντιαρ αναγωστερ, μεν με πεις ππαραοπιστίξ. Αλλά μιαν δουλειά με κοινωνικό περιεχόμενο ρε παιδί μου. Που να περιέχει μιαν άλφα κοινωνική προσφορά. Για τούτην την κοπροδουλειαν που εσιει βάση το κόντρακέρδος τζιαι πλουσιευκει τους λλιους τζιαι που εν ψυχοφθόρα θέλω σωστή πληρωμή. Ξέρω ώσπου πάω αριστερευκω. Οι όμως με την κυπριακή κατανόηση του όρου α!.

Βάρτε ευτζιες να έβρω άλλη δουλειά..

Work ethics

Σκέφτου να ίσαι απηυδισμένος με την δουλειά σου, να καταστρώνεις σχέδια πώς να την αλλάξεις τζιαι να μαθαίνεις εμπιστευτικά ότι ο μαστρος εννα σε καλέσει σε μίττινκ top secret σε μιαν εφτομάν για να σου ανακοινώσει ότι πρόκειται να πκιάεις προαγωγή που να σημαίνει το διπλό φόρτον εργασίας τζιαι φαντάζομαι τζιαι παραπάνω λίρες (αλλά εν τζιαι κόφκω τζιαι την κκελλέν μου ετσι καραεκμεταλλευτερς που ενει)


Ινναμπου του λαλείς;

Αν του πείς οι εννα σε φκάλει πελλόν.
Αν του πείς ναι, μάλλον εννα πρέπει να τζοιμάσαι στο γραφείον για να τα προλαββαννεις. (*Γραφείο being my personal *bad place*)
Εν η σωστή στιγμή να τα διπλώσεις τζιαι να φύεις, εννε;. Αλλά εν εσιεις ακόμα τίποτε άλλον σίουρον τζιαι παίζει να πεινάσεις.
Αν του πεις show me the money τζιαι δειξει σου τα, να πουλήσεις την ψυσιη σου του σατανά τζιαι να στρουμπωσεις ζιεις με τες τυψεις ότι επρόδωσες τον εαυτον σου.

Τούτον τζι’ αννεν δίλημμα, τρίλημμα τζιαι βάλε…

Ζητείται επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος επειγόντως!


P.S: Αγκαστρωμαν is not an option

Δουλεύκω για να ζω VS Ζω για να δουλεύκω

Εν που ετριαντάρισα αλωπως. Τωρά τελευταία σκέφτουμαι πολλά το επαγγελματικό μου μελλο (ν) . Εχω μιαν δουλειάν που εσιει το Wow-effect ειδικα σε αντρες. Βασικά σε σχεδόν ουλλους εχτός που μεναν. Τζιαι ακρίβως τζείντο Wow-effect εν που μου ανεκατωννει τα στομασια μου. Μισω το αντικείμενον της δουλειάς μου, μισώ εναν που τους μαστρους μου, αλλά αγαπω τους συναδέλφους.

Σκεφτούμαι να αλλάξω δουλειαν. Αλλά τι δουλειαν να κάμω; Σαν κι αυτην που βλεπεις εννα μου πεις ντιαρ ανάγνωστερ τζιαι εννα σιεις τζιαι τα δίκαια σου.

Τι δουλειάν να κάμω, που θέλω να φκώ που μες την οικονομίαν; Εν θέλω να έχω να κάμω με συναλλαγές λίρας. Ούτε με προιόντα. Ειδικά αμαν σκεφτουμαι κάτι μεταμοντέρνους όρους λέγε με μαρκεττιγκ, ππιαρ τζιαι ποτούτα φκάλλω τσούννες. Θέλω να φκω που μες την αίρεσην, γίνεται;

Φένεσται μου τούτη η κουβέντα εν σαν το  Hotel California. You can check out any time you like, but you can never leave.

Με τα πτυχια μου, μπορω για να γινω φριλανς, (που εν γιουτα εν καιρο κρισης) για να διδάξω τζειντα 2 3 πράματα που εσπούδασα. Να γίνω καθηγήτρια σιόρ! Εχω 3 καλούς λόγους: Ιουνης-Ιουλης-Αυγουστος. Tζιαι αλλους καλούς λόγους. Έν θα πουλώ τιποτε. Δήλαδη εννα πουλω αλλα, ενα μείγμα πνεύματος τζιαι γνώσης. Πολλά πκιο ευγενης σκοπός που τουτον που έχω τωρά. Άλλα πάλε ακούω την Εόλικα που φτύννει γαίμαν τζιαι χαλά την ζαχαρένιαν της με το καθηγητιλλίκκιν τζιαι κολώννω.

Άτζαπης σου υπάρχει πολλύς κόσμος που λατρεύει την δούλειαν του; Που γούσταρει απιστεύτα καθε πρωιν που ξυπνά να πάει;

Εγώ γιατι εν ιξερω ινναμπονει τουτη η δουλεια;

(Τουτα ουλλα λαλω τα γιατι το καμνω βρασιόλλια τζιαι πουλω τα στες παραλίες / φυτεύκω χόρτα τζιαι ανιώννω όρνιθες/ ις νοτ αν οψσιον.)

Που την πολλήν την ψυχικήν φθοράν που μου προκαλεί η δουλειά εσιει 3 μέρες που κάμνω σκαπούλες. Επόνουν λλίον τον λαιμον μου, ταχα εκρυωσα τζιαι ολοισια έκατσα σπίτιν. Εγω που τζιαι με πυρετόν επιέννα δουλειάν, παντές τζιαι εννα μου δώκουν το κυπελλούιν.

3 ήμερες ηρεμία. Μα επέρασα υπέροχα! Εκαμα δουλειές, είδα έργα, εθκιέβαζα σας, εκαμα χαλουβαν της κατσαρόλλας τζιαι διαφορες αλλες μαειρκες. Τζιαι συνεχειαν εχω όπτασιες πως διω μιαν φαντασμαγορικήν παραίτησην, κάμνω έξοδον με πυροτεχνήματα, τζιαι στο μπακράουντ παίζει το charriots of fire του Βατζελή, έρκουμαι σπίτιν τζιαι φκάλλω τους τα άπλυτα τους στο μπλογκ.

Έλα όμως που κολώννω να γίνω άνεργη. Εν λέω το ταμείον ανεργίας εννα με πληρωννει πολλά καλλα, αλλά παλε. Αν γίνει κανένας χαττάς τζιαι χασω τζιαι τα αυκα τζιαι το καλάθιν;

Εσύ ντιαρ ανάγνωστερ; Αγαπάς την δουλειάν σου; Είσαι στο στοιχειόν σου; (οι φοιτητές να μεν συντίχουν, γιου αρ ιν χέβεν:-p).

H kalh noikokyra einai doula kai kyra. Ouffou pkion.

Shmera Savvaton anti na kamw kamia douleia efya pathmenh pou spiti tziai epia sta maxazia me mian fili pou aggastrothein na gorasoumen ergonomiko soutie gia tous terastious ths vizatsous pou epristikan tziai ponei polla. Eforen to tziai appian isha panw na dei an vasta kala. Eishe polly gelio.

Tziai hrta spiti tziai hvra ta opws ta afhka. Oute o Mr.proper oder o Der General oute oi gkomenes pou th diafimisin tou Ajax (Se mouskiki ths carmen) hrtan na kamoun kamian doulian.

O Shaolin-me-tes-pantofles en arwstos, eshei antriko kryologima (pou en safws polla shirotteron pou to gynaikeio) tziai eferen xarti pou to khdemonan tou gia na appallagei pou tes eksosxolikes, endospitikes ergasies tziai ekatsen pas thn kanapan tziai tsilla koumpouthkia. Exw shilies doulies...

fakka mou polla:
-sfougkarisman
-skoupisma
-ksiskonisma
-na aplwnw, na sinaw tzia na diplwnw rouxa (to siderwman en pou ta athlimata pou en ekamna potte)
-na trifw mpania
-na trifw apopatous
-na katharizw parathyra (palai en to ekama potte but just the thought of it gives me the creeps)
-na katharizw fournon
-na kamnw ekkatharish
-na kamnw filing

areskei mou:
-na maeirefkw (polla malista)
-na allassw sentonia
-na vallw plynthria

Prepei na ta kamw touta oulla (ektos pou parathyra tziai fournous). Fakka mou polla.
Varkoumai polla. Fakkoun mou oi doulies alla thelw tziai na exw spiti shoni opws to eshei h mana mou. Eshei tzai ena mina pou thelw na katevasw enan programmatouin na grafw ellinika pion mes tounto blog pou ekatanthsen mpastartouin tziai en ta ekatafera. Ouffou.

Tziai anti na kamw kamian douleian, eperasa tziai pou th psaragora tziai gorasa shilia pramata garides, mydia kserw gw na kamw paella imish, tziai na thn kamw pio skata thn kouzinan. Eutyxws exw to Makh, to plintirio piatwn.

En telei h kalh noikokyra en monon doula. Kyra ennenei.

Pou hrten h Megalomhtwr mou na me dei ekama to spitin shoni. Shonin a! Gia na men ertei tziai na arkepsei douleies. Palai hvre shillies doulien na kamei.
Amma lalw ths, en toson leshi pou prepei na kathariseis?Extes ta ekama!
Oi agapi mou, en entaksei... ennen tziai Alfa Alfa diladi, alla toulaxiston ksereis na maeirefkeis...

kapse me tziai var mou myksan dhladh.
OUFFOU!!!

Na pkiaw thlefwnw thn Kyrian arage na rtei pou Deuteras na me apallaksei?

Tziai gia na men nomizetai oti eimai tellia kounos, xtypw 12wra sth doulian kathe mera,a!