Ανάγνωστερ εχάθηκα
α; Η αλήθκεια θκιεβάζω σε, τζιαι άμαν με αφήκει ο μπλάκμπερις αφήννω σου τζιαι
κανένα σχόλιο, αλλά κάμνει μίλλες.
Τα νέα μου
Ενότητα 1: Μπλάστ
φρομ δε παστ:
Προχτές επήα στο
Η εντ Μ να τους δώκω έναν μπλέιζερ πίσω, το οποίον εγόρασα τον Γεννάρην, τζιαι όταν
το έπλυννα έκαμεν κουτρουβούθκια. Επκιάσαν το, εδώκαν μου τα λεφτά τζιαι είπαν
τζι’εναν τραούδιν. Σαν έφκαιννα έκσω ακούω εναν ψψψψψψψψψψ.
Γυρίζω τζιαι τι να
δω; Τον Ιταλόν μου πρώην με τον τζύρην του! Είσιεν 7 χρόνια να τους δω, μετά που
τζείντην νύχταν του Φεβράρη του 2006 που το έκαμα επιτέλους να τον φκάλω πόξω
εν τους εξαναείδα. Εκάθουνταν τζιαι θκύο πας σε εναν παγκάκιν, με τα
μουστακομουσούθκια τους τζιαι τες φανελλούες τους με το κολλαράκι. Αντίδρασα
καλά, ούσα ετοιμόλογη, τζιαι έβαλα μιαν αυθόρμητη κραυγή στα Σάρδικα του τύπου «εεεε,
μάννα μπου κάμνετε σιόρ;» Εμιλήσαμεν λλίον, τι κάμνετε, πως πάτε. Πως πάει το
εστιατόρειο (πκιο ττίπικαλ εν γίνεται), πως παν οι θκειούες συνέταιροι;
Σιηλλοτρώουνται ακόμα α; Ναι, ναι, καλά, νέα δουλειά και τα λοιπά. Έκαμνα την άνετη
παρόλο που ήταν οκγουορντ η φάση. Στα 3 λεπτά είπα τους ότι πρέπει να φύω για
να πάω γυμναστήριο, αλλά ο πρώην πεττερός εν με άφηκεν, «περίμενε να σε δεί
τζιαι η γεναίκα μου τζιαι εννα χαρεί πολλά!". Εμπήκαμεν στο διπλανόν μαχαζίν που ήταν
τζιαι εθώρεν ρούχα. Η μίνι πεττερά. Ανάμιση μέτρον. Χαρές, μεν σου πω τζιαι
συγκίνησην. «Εχάθηκες, γιατί εν ήρτες να με δείς;» Ατε τωρά. Ναμπου της λαλείς;
Την αλήθκειαν μάλλον. «Κάρλα μου, έτσι εν τούντα πράματα. Στην άρχην εν
επήεννεν να ρτω να σε δώ, ήταν πολλά φρέσκα η υπόθεση. Τζιαι μετά που περάσεν
αρκετός τζιαιρός εσκέφτηκα, ού, τωρα επέρασεν τόσος τζιαιρος, παρέτα!».
Επάλαβωσεν λλίον, αλλά είπεν μου ότι «σίγα το πράμαν σίορ, ίντα σχέσην έσιει αν
εχωρίσετε;» Τελοσπάντων. Εφύα τζιαι που τζιαμέ πατημένη να πάω γυμναστήριο. Η
αλήθκεια η Κάρλα αγάπαν με, γιατί παρόλα τα 30 τόσα χρόνια δαμέσα εν έμαθεν την
γλώσσαν τζιαι καθότι γνωρίζομεν ολίγον την ιταλικήν μαζίν μου έκοφκεν τζιαι
καμιάν κουβέντα. Η σχέση μου με τον γυιόν τους ήταν εντέλως αχρείαστη. Ούτε
τζιαι εγώ ξέρω γιατί είμαστεν μαζίν, αφού η υπόθεση εν είσιεν με λάδιν με ξύδιν.
Αλλά που τούντην φάραν έμαθα πολλά, πολλές μαειρκές κυρίως. Επίσης έμαθα –με την
μέθοδον της επανάληψης- ότι οι Ιταλοί εφευραν το φαίν, τζιαι πρίν πο’λλού τους
ο κόσμος έτρωεν ρότσες. Έφερναν τους ζιβανία. Η αντίδραση: «α, εν γκράππα!» Αναρήν;
«α, εμάθετε τζιαι σείς την ρικότα;» Χαλλούμιν; «Μα τουτη η μοτσαρέλλα εν νακκόν
σκλερή;» και ούτο καθεξής.
Επίσης νομίζω ότι ένας λόγος που με αγάπαν τούτντο σόιν εν επειδή έτρωα πο ούλλα. Η Κάρλα έκαμνεν αρχιδάκια αρνίσια πανέ τζιαι μόνον εμείς οι θκύο τα ετρώαμεν, η στετέ του στην Σαρδινίαν μια φορά εσέρβιρεν μου κκελέν του αρνιού, σπασμένην που την μέση τζιαι γεμιστήν με λιαστές τομάτες. Αμαν σου λαλώ εσέρβιρεν μου την εννοώ το.
Εβαλεν μου την ομπρός μου. Ολόκληρην την κκελέν. Μιαν εγώ τζιαι μιαν τζείνη. Ήταν μέλιν το κεφαλάκι, αλλά ναι, ήταν λλίον παράξενον να έσιες την κελλέν της κατσέλλας ομπρός σου, τζιαι να βάλλεις σιέριν μες τα δόνγκια της για να φάεις την γλώσσαν.
Επίσης νομίζω ότι ένας λόγος που με αγάπαν τούτντο σόιν εν επειδή έτρωα πο ούλλα. Η Κάρλα έκαμνεν αρχιδάκια αρνίσια πανέ τζιαι μόνον εμείς οι θκύο τα ετρώαμεν, η στετέ του στην Σαρδινίαν μια φορά εσέρβιρεν μου κκελέν του αρνιού, σπασμένην που την μέση τζιαι γεμιστήν με λιαστές τομάτες. Αμαν σου λαλώ εσέρβιρεν μου την εννοώ το.
Εβαλεν μου την ομπρός μου. Ολόκληρην την κκελέν. Μιαν εγώ τζιαι μιαν τζείνη. Ήταν μέλιν το κεφαλάκι, αλλά ναι, ήταν λλίον παράξενον να έσιες την κελλέν της κατσέλλας ομπρός σου, τζιαι να βάλλεις σιέριν μες τα δόνγκια της για να φάεις την γλώσσαν.
Ας είναι. Επεράσαμεν
το τζιαι τούτον.
Ενότητα 2:
θαυμαστής με άλτσχάιμερ
Αθθυμάσαι μες τον
σιειμώναν, που ήταν ψόφος τζιαι είπα σου ότι ήρτεν ένας στον σταθμόν του τρένου
τζιαι ερώτησεν με αν θέλω να πάμε για κάφε;
Τζιαι εγώ είπα
ευγένεστατα «ευχαριστώ για την πρόσκληση αλλά σεν ενδιαφέρομαι»; Τζιαι μετα
εδιερωτούμουν ίνταλοις του εκίνησα το ενδιαφέρον αφού ήμουν σκουλλισμέν σιάλια,
παλτά τζιαι σκούφους;. Ε. Την περασμένην εφτομάδαν συμβαίννει μου παρόμοιον
περιστατικόν: «Σύγνωμην; Θέλετε να πάμε για κάφε;» Γύριζω τζιαι τι να δω; Ο ίδιος!
«Εμ, εξαναρώτησες με πριν 3-4 μήνες τζιαι είπα σου όι. Η απάντηση εν η ίδια,
ευχαριστω". «καλάν» λαλέι μου «εμπόρειεν να άλλασες γνώμην». «Καλάν ρε» λαλώ
του, «έν έσιεις ίντερνετ;» Εν εκατάλαβεν τι εννούσα τζιαι έφυεν.
Εχτές σαν ήμουν
στο σταθμόν τζιαι επαράγγελα παγωτούιν ακούω πίσω μου μια φωνή «συγνωμηηη» γυρίζω
τζιαι τι να δώ; Ο ίδιος πάλε! «Θέλετε να πάμε για κάφε;» Τζιαμε ενευρίασα. «Γιέ
μου, τούτη εν η Τρίτη φορά! Σατσιήν! Ξανα-μανά: Όι ευχαριστω, παρέτα να με ρωτάς
πκιόν!» Εκόπην του βούρου. Η παγωτάρενα ένεψεν μου εναν καχύποπτον «έσιει τίποτε;» Είπα της τον
πόνον μου. Έσουσεν την κκελλέν της τζιαι επλήννεν το κουταλούιν του παγωτού.
Εκατάληξα σε δύο
πιθανά σενάρια για τον παρέαν:
- Εσιει άτσχάημερ τζιαι ξηάννει ότι με εξαναρώτησεν.
- Εν κάμνει άλλην δουλειαν ούλλη μέρα, ρώτα ΟΥΛΛΕΣ τες γενάιτζιες που θωρεί, τζιαι ένας νούς ένει, πόσες φάτσες να συγκρατήσει.
Η φάση εν ότι
πολλόου του εν το περιμένεις. Εν ένας τύπος, καμιάν 35άρκά χρονών, ψηλος με
κουστούμι τζιαι ποτζείντα γυαλλια τα σπασικλέ πον της μόδας τάχα. Δηλάδη εν
ευπαρουσίαστος. Γυαλλίζει τσας το μμάτιν του, αλλά ρε παιδίν μου, αν την έκαμνεν
τούντην δουλειά στο ίντερνετ θα είσιεν τζιαι επιτυχίες, είμαι σίουρη.
Άσε που αν μου εμίλαν
κανόνικα, αν με έπκιαννεν κουβέντα, θα του εμίλουν, είμαι φιλική σε σημείο
βλακείας αφού. Ατου ο Γαβρίλης με το «συγνώμηηην, θέλετε να πάμε για καφε».
Ενότητα 3: Αν ήταν
η αζούλα πούζα
Το γειτονικό χτήριο
ανακαίνήστηκε τζιαι έγινεν πούππα. Πούππα λαλώ σου! Επέτηχα τον ιδιόκτητην πριν
2-3 μήνες τζιαι ερώτησα τον για τα διαμερίσματα. Είπε μου ότι εν 12 ευρά το
τετρ. μέτρο το ενοίκιο! Ντόινγκ! Εμείς πληρώννουμεν 7 τζιαι εν τζιαι πολλά. Εκίστησα
λλίον γιατί εθώρουν κάτι ωραία είδη υγειηνής που τους βάλλουν, κάτι παρκέ κάτι
κουζίνες... Αλλά επέρασεν ο τζιαιρός τζαι επέρασεν μου. Τωρά όμως εξιζιηλισεν
το ποτήριν! Βάλλουν τους βεράντες! Όι μπαλκόνια Κρυοχωρίτικα που πρέπει να στέκεσαι
γιατι καρέκλαν εν φορεί, βεράντες κανονικές! Αν ήταν η αζούλα πούζα είσιεν να
ειμαι ΤΟΟΟΟΟΟ-πκιάε ποτζεί-ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣΗΗΗΗΗ.
Ενότητα 4: Ετοιμάζω
ταξίδι
Ναι ναι. Εννά ρτω
στα πάτρια εδάφη να παντρέψω την Εόλικα πον ανίψσιην μου (αμμεν το εκατάλαβες
ως τωρα). Θα είμαι ούλλες τζι’ούλλες 4 μέρες τζιαι 5 νύχτες. Το πρόγραμμαν εν
κλειστόν που τα τωρά. Φιλοδοξώ να πάω τουλάστιχον μιαν ημέραν θάλασσαν. Φιλοδοξώ
να έβρω στρουθούθκια, αφου έβρεσιεν μπορέι κάτι να γίνει.Φιλοδοξώ να μεν ανγκριστέι κανένας που εν ήβρα ώραν να παω να τον δω.
Χάτες τζιαι ως πάρατζει.