οριθον-τάλ

Νομίζω πρέπει να το έπαθα την Παρασκευή. Όπως εφκήκα έξω βραστη στην κρυάδα, στην πραγματική κρυάδα, σαννα εσφίχτηκα για να βράσω τζιαι ένιωσα  κάτι στον ώμον μου. 

Εφτασα στο μπάρ, τζιαι επειδή είχαν περάσει οι 3 μήνες που χρειάζουνται για ξιχάσω το αφου-σε-πίνει-τι-το-πίνεις ήπια 4 πότα τζιαι έκαμα κκεφιν. Εξυπνησα την επομένη με πονοτζιέφαλο τζιαι ενα πιάσιμο πουτζεινα τα δυνάμενα «χαχαχα –μεν με κάμνεις να γελώ ΑΟΥ».

Μπορώ μόνο να είμαι ππέσωντας. Αλλά τουλάχιστον θωρώ έργα. Σε κάποια φάση θα μαειρέψω. Σκέφτουμαι με ποιόν τρόπον να πουλήσω του Σιάολου πιζέλιν με τον κειμάν που το επεθύμησα αλλά εν του αρέσκει. Νομίζω δηλαδή. Κάμνω μες τον νου μου το σχέδιον πως θα μαειρέψω δίχως να ταράξω πολλά.

Στο οριζόντιον εκατάλαβα οτι θέλω λλίην ομορκιάν. Μιαν ωραίαν φωτογραφία, εναν ωράιο πίνακα, εναν χορόν, κάτι. Αλλά θέλω να την κάμω μόνη μου. Αλώπως εννα φκάλω καμιάν φωτογραφίαν σαν πηέννω σιγά σιγά στικαπμάηας στο μασάζ που μου έγραψεν η γιατρός μου στα πλάισια του φεστιβάλ οι-εν-σου-διω μάσσολ-ριλάξαντ-που-να-φακκάς-χαμέ.

Αυτά. Πέρκει να ενόμισες ότι είχα τίποτες ουσιώδης να πώ.sigh

τσάκring

as in τσακρώ την.

 Εμπήκεν η εφτομά τζιαι εν έκαμα τίποτε παραγωγικόν. Εχτός αν μετρά το καθάρισμαν τουαλέττας τζιαι η σούππα φατζιή.

Είμαι επικύνδινη εν τέλει. Μα να ξυπνώ με σιηλια ζόρκα; ενόμιζα ήταν επειδή εν έθελα να πάω στην αίρεσην που εν έξυπνουν. Ετα ούλλα τζιαμέ. Εν επείδη είμαι κούνος πον ιξυπνώ.


Τζιαι ενοχλούν με τζιαι που δουλειές που τους στέλνω κατι γέριμα σιβί επειδή με αναγκάζει ο ευεργέτης και σπόνσορας μου να τους τα πέμπω. Πιστεύκουν οι χάχες.

Ατε πάω στην βιβλιοθήκη πέρκει δώ κανέναν χαϊριν τζιαι γίνω πρώκτορ.

Ο σημερινός μου στόχος: να έβρω φοιτητήν ή φοιτήτριαν, να την ξεγελάσω με την προσωπικότηταν μου τζιαι να μου δώκει τα userdata της να έχω ιντερνετ αβάττα στο πανεπιστήμιο.

Τζιαι να την τσακρώ που τζιαμέ.

Καλήν εφτομάν, για μένα σήμερα αρκευκει.