Απππάρα, μάνα μου!

Που ήμουν 6 χρονών έγραψεν με η μεγαλομήτωρ μου σ’ένα γυμναστήριο, για να κάμνω ολυμπιακή γυμναστική. Άντεξα τζιαμαί 7 χρόνια, μετά εμπήκα στην εφηβεία, εψευτοέκαμα βυζούθκια τζιαι εν έθελα άλλον να φορώ κορμάκιν, γι’αυτόν εν έθελα να πηαίννω. Επήρεν μου κάτι μήνες να τα καταφέρω να σταματήσω αλλά μετά που μιαν περίοδον που επαιζα την αδιάθετην κάθε εφτομάν για να μεν παω, εκατάφερα να πείσω τη μεγαλομήτωρ να με αφήκει να τα παρετήσω.


«Νους υγιής εν σώματι υγειές αγάπη μου», Ή τζιαι: «Η γυμναστική εν υγεία, πόννα μεγαλώσεις έννα με ευχαριστάς πόννα ‘σαι παστούα με ωραίο σώμα! Ως τότε ήμουν ένα μωρόν κανονικό στο ύψος. Λλίον μίντζισσα, αλλά κατά τ’ άλλα κανονική. Μετά που επαρέτησα, έγινεν ο χαττάς... ήταν η τιμωρία μου, έτσι ενόμιζα, επειδή επαρέτησα τη γυμναστική. Μέσα σε ένα καλοτζιαίριν εψήλωσα 15 πόντους. Επία πίσω στο σχολείο, 3η γυμνασίου τότε τζιαι η καθηγητές εν το επίστευκαν. «Μάνα μου μα τραβούν σε;».

Τhat was the end of life as I knew it. Επήαιννα τζ’έν επήαιννα. Εν έλεγχα το κορμίν μου, εστραμπούλουν τους αστραγάλους μου συνέχειαν, τζιαι άρκεψα να είμαι που τα πιο ψηλά μωρά.

Τζιαι ήρτεν ο τζιαιρός της παρέλασης... Ώντας λοιπόν που τες πιο ψηλές, έθελεν η γυμνάστρια να με βάλει στη παρέλαση, τζιαι μάλιστα είσιεν τζιαι το όραμαν να με βάλει διμοιρίτην στες κορούες. Πιττίν ταμάμ. Η δική σου εν εμπορούσεν να συγχρονίσει με σιέρκα, με πόθκια. Ήταν φυσικά αδύνατον, no can do. Έγινα ρεζίλι, έθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί, σε τζείνη την τρυφερήν ηλικία που αντρέπεσαι για ούλλα...

Αλλάν εν έμεινεν ως τζιαμαί... Εσυνέχισα να ψηλώνω παντές τζιαι εδιούσαν μου ορμόνες τζιαι ως τη 2α λυκείου ήμουν 1.78 τζιαι η ψηλή του σχολείου. HORROR!! Στο διάλειμμαν έτρωα το σάντουιτς μου σιυφτή για να μεν ιξεχωρίζω που τε φίλες μου... Στα γκομενικά επεριορίζουμου σε θκιο τρεις της ομάδας του μπασκετ τζιαι του βόλλεϋ τζιαι άρκεψα να μεν χάννω ματς του μπάσκετ του αποελ. Πκιον ήμουν η «ψηλή» τζιαι ήταν να μείνω τζείνη για πάντα. Ευτυχώς σιγά σιγά άρκεψα να συντονίζω νάκκον το σώμαν μου, εσφίξαν τζιαι οι αρθρώσεις τζιαι επαρέτησα να στραμπουλώ τους αστραγάλους μου κάθε τρεις τζιαι λλίον (μπερδεway εν πρησμένοι ακόμα). Εμπήκα τζιαι στη παρέλασην του λυκείου. Διμοιρίτης, εννοείται.

Ως το σωτήριον έτος του 1997 ήμουν 1.80. Όποιος έρκετουν να μου μιλήσει επεριορίζετουν στες εξής ατάκες

1. Μα πόσον ύψος είσαιαιαιαιαιαι;
2. Παίζεις μπάσκετ;
3. Παίζεις βόλλεϋ;
4. Ίντα τζιαιρόν έσιει τζειπάνω;
5. Ινναμπου σε ταΐζουν;
Νομίζω εγώ εξεκίνησα την μόδαν με τα παντελόνια 7\8 στην Κύπρο. Εκαρτέρουν την αρφήν μου να’ρτει που την Κρυοχώρα να μου φέρει κανένα παντελόνι μακρύ.

Το Κοκούιν, ο λαχειοπώλης της Λήδρας,που εν στημένος μπροστά που το μαχαζίν τους πούρους, ναι τζείνος ο μίντζης,1.45, ο ξιδόντης ο μασσός που ταττεύκει, γνωστή προσωπικότης της Λευκωσίας, μιαν ημέραν που επέρνουν που μπροστά του είπε μου την εξής ατάκα:
Ρα Πθηληηηηηηηηη!!!! Εγ***μιθα τζιαι πιο πθηλή θουουουουου!!!!!

Τζείνη η ατάκα εχαράκωσεν με. Εσταμάτησα να περνώ που το άγαλμαν γιατί εφωνάζαν μου οι ταξιτζίες «Απππάρα, μάνα μου», «Σσιο αππάρα μου», «Ρα καγκααρααααα!», «Μάσιαλλα σου!» «Εν ιζαλίζεσαι τζει πάνω», τζιαι εχλιμίντριζαν. Ο Πιριπίτσης μια φοράν είπεν μου: «Εν έσιεις ανάγκην σιόνα μου, έλα σου κάμω ένα σάντουιτς ούλο μαγιονέζαν». Μάλλον τούτον εν είσιεν να κάμει με το ύψος, αλλά τζιαι τούτον εχαράκωσεν με.

Ετέλιωσα το σχολείον τζιαι ήρτα στη Κρυοχώραν για σπουδές. Ώχχω μάνα μου! Παντελόνια μακριά, ατέλειωτα! Παπούτσια σάιζ 41 τζιαι ούλλοι κάγκαροι. Ήταν να μεν γυρίσει ο τροχός. Eυτυχώς εσταμάτησα τζιαι να ψηλώνω. Αλλά έμεινα στην Κρυοχώρα για να ‘μai πάντα μέσα!

To moiroloin twn triakonta

Hrten h wra mou tzi'emen po pkiaa tous trianta
hrtan wsan katrapatsia tzi'edwka mes thn lantan

Pantes tziai empiksan mou ppounia mialh mes tous ypnous
tz'ezalisa tziai ethwroun me kouellan mes tous lykous


tziai thwre pou moun siouri, eishen na meinw nea
tziai san hmoun ttazetikh eginika arxaia


Ths manas mou h ennia ths, po'n eimai armasmenh
Me kopellouthkia, me shillin, me pater me to genin

"En ginetai thn korh mou na zieis en amartian,
Pantreftou ton to Shaolin, tziai aggonia thelw tria"

Zavalli mou mou manoulla mou theleis to gia xattirin,
pou gia na deis ta stefana, dias me tou kathe ftiri

Kserw to theleis kazantin, kartsilaman tziai resin
tziai na mou diseis kourtelloun kotsinh pou th mesin

tziai na rtoun oulloi na sou poun, mashalla thn korasan
na paizoun laouta tziai fkiollia, na ksekinisei masa

na valeis panw gourounies, fournin me ofton tou klefti
tzia mes ta plana po ekames, o loos en mou ppeftei

Emenan pale a mana, h ennia mou en alli
po'n eimai allon h mitsia, po' egina h mialh

Skeftoumai tziai paramilw, tes ennies mou poios kserei
pou antakwsen thn kathodon, vizin tziai kwlomerin

Pou to pornon pou nifkoumai, thwrei me mia rytida
Thwrei me h aloupa tziai gela, kamnw pws en thn eida

Ammana mou katishi mou, tha ginw patsiaourin,
tziai gia na men to skeftoumai girefkw kannaourin

H gria h kota eshei to zoumin, laloun eis tes Athines
Atziapis sou en alithkia tous, na men metrw tous mines?


_________________________________________________________________


*ttazetikos=freskos (apo Tourk. taze=fresko)

Apapimenes Prostaxtikes ths Kypriakhs Glwssas

1. prostaxtikes metakinisis:

- Tarasse!

- trava tziei!

- rekse essw! (all time favorite)

- git pou dame (vl. Tourtzika "gidmek"=paw)

- lamne olan!

- Pienne/paenne ra/re pou dame!

- lamne mavro-shillo-girefke!

- ela da!

- yalla pou dame! (vl. aravika "yalla"=pame)


- assixtiristou na men se moustouniasw )

2. Aposiwpoihtikes

- mpoukka!

- fkale faousan!

- fkale ponima!

- Fkale paourmon!

- fkale zizirolaon!

- Oussou olan!

- Vaosto to mavrogerimon vaosto!

- Me trourrou me mourrou!

- Krypse sior!

- Vrykse

- Fkale zilikourtin!

3. Httas/httopatheias (merikes stin ypotaktikh)

- na spaseis!

- na trweis pou panw sou!

- na sou kamw ena tsiai kourtounian?

- na kistiseis!

- triftou to/ton/tin/ta!

- mpixtou to/ton/tin/ta!

- na xtitziazeis!

- na sou gyrizei!

- louthou ta!