Showing posts with label lost in translation. Show all posts
Showing posts with label lost in translation. Show all posts

10.2.13

Πιττί τταμάμ

Αμμαν κόψεις στες ποδά μερκές της Ευρώπης εν ολόκληρη επιστήμη να έβρεις μάστρον για κουτσοδούλια. Κόφκουν κκελλέν τζιαι έχομεν κρίσην. Ε’ιχα γοτάσει που λαλείς εναν ερμαρούιν του μπάνιου για το τζινούρκο μου σπίτι τζιαι οι μετακομιστές που έισιεν να μου το στήσουν έκαμαν μίλλες τζιαι αφήκαν με έτσι. Είπα να το κάμω μόνη μου, σιγά λαλώ πόσον δύσκολον ενει; Ανταν τζιαι αννοίω το τζιαι θωρώ 3 κιλά βίδες αγχώθηκα. Ασε που έπρεπεν να ρέξω σύρματα επειδή είσιεν τζιαι λαμπούαν πουπάνω. Ενας παρέας που είσιεν να μου το κάμει ούλλον έπαιζεν πελλόν τζιαι το αρμάριν ήταν 4 μήνες μες την κάσιαν. Η φιλενάδα ελάλεν μου να πω του λάτινλάβα, αλλά εν έθελα, για ενναν λάτινλάβα για εννα τον κάμουμεν λάτινχασπαν. Τζιαι εν θέλουμεν χάσπες. Προχτες εντελώς τυχαία στον Τούρκον που έτρωα το λαχματζιούιν μου έπκιαεν το μμάτιν μου κάτι καρτούες που εγράφαν πάνω Αλί τζιαι είχαν εναν μικιμάους με μάστρον με εργαλεία.Οπα λαλώ! Αλί και τρισαλί, γιορμαμέηνμαν! Ο Αλί σίουρα εν θα χρεώννει πολλά. Πκιάννω τον τηλέφωνο τζιαι ξεκίνω του τα «γειά σας, είδα την καρτούαν σας, εχω κάτι κουτσοδούλεια..» ττακ κλείει μου το. Ξαναπκιάννω εν απαντα. Αγχώθηκα! Τωρά που ‘ηβραμεν τον αλί να τον χάσουμεν; Υποψιάστηκα ότι εν θα ξέρει γερμανικά τζιαι αγχώθηκεν, οπότε έστειλα του μύνημα σε σιμπολ τζιέρμαν όπου ανάφερα με τρόπο το όνομα του λαχματζιή. Σε καμιάν ώραν έπκιαεν πίσω ο διερμηνέας του τζιαι εξηγηθήκαμεν για τιμή τζιαι κουτσοδούλεια. Εχουμεν εναν πρόβλημαν όμως λαλει μου, ο Αλί ενι ξέρει γερμανικά, μόνο τούρτζικα. Πέψεν τον εσυ λαλώ του τζιαι ίντα μεταφραστερ είμαι αμμεν εξηγηθώ;. Τζιαι σήμερα Κυριακή εκατ’αφτασεν ο Αλί μιαν ώραν πκιο γλήορα με το τσιράκκιν του τζιαι ήβραν με με τες πυζιάμες, νυσταμένη τζιαι νάκκον πίττα ακόμα που τα ψες. Εβαλα τους μέσα. Κάτι με ερώτουσαν έπκιαεν το φτίν μου την λέξη δουλεια. Σημείωσε ανάγνωστερ ότι έκαμα 5 μαθήματα τούρτζικα το 2004 μες την ευφορίαν του «ολέ, ανοίξεν το οδόφραγμαν». Πίντωσε τζιαι νακκον λεξιλογιο που έσιεις άμμαν μινισκεις δαμέσα, εκατάλαβες ίντα συννενόηση είσιεν να ακολουθήσει. Δοκιμάζω πρώτα γερμανικα. Πιττίν ο Αλί. Σκέφτουμαι νάκκον τζιαι λαλώ του. «εεεεεεε.....εεεεεεεε.....Μπιρ ντουλαπ βαρ... (ντουλάπ, ναι, αλλά ναμπον το ερμαρούιν του μπάνιου;.... σκέψ,σκέψ.... το μπάνιον ναμπονει; Εννα μεννεν χαμαμ; Αφου στα αράπικα εν χαμαμ. ) χαμαμντουλαπ (άτς! Λεξιπλασίες αρτσιάκκικες) λαλώ του, αμά μπουγιουκ ντεγίλ! κουτσιούκ! Ευτυχώς εκατάλαβεν, ταμαμ λαλεί μου. Σημείωσε ότι ούλλην την ώραν εχασκογέλουν σαν τον χάχαν αφού εφένετουν μου πολλά κωμική η κατάσταση. Σάννα τζιαι έπκιαεν τον φτιν μου το τσιράκκιν να λαλεί του μάστρου του ψυθιριστά κάτι του στύλ «μάστρε, μα σάννα εν τσιοκ πέλλη τούτη;» Μέτα αθθυμήθηκα ότι σαν καλή Κυπραία πρέπει να τους τζιεράσω τζιαι καφε; Ευτυχώς τούτα τα σμόλτοκ κατέχω τα. «Καχβε ιστιορσούν; λαλώ του. Έκαμεν πως εν έθελεν, τζιαι εδιευκρίνησα του ότι «ακατάγνωτα σιορ, Τουρκτσιε καφέ βαρ!» Τζιαμε εγέλασεν η μουτσουνα του. Ταμαμ λαλεί, Νε καφέ; Λαλώ του εγώ; Σιεκκερλί,σιεκκερσίζ ξα ορτά; (ε βέβαια, να μεν δείξω ότι ξέρω το κκόφηλίνγκο στα τούρτζικα;) Ο ένας εθελεν ορτά πον ο μέτριος ο άλλος έθελεν γλυτζιήν. Μπόρει τζιαι να μου είπαν «ότι κάμεις εννα πκιούμεν» αλλά εν το επκιασα». Εστήσαν το αρμάριν, εκρεμμάσαν το τζιαι μετά έθελα να μου φκάλουν κάτι τρύπες πας τον τοίχον. Ατε τωρά. Ναμπον ο τοίχος; Λογικά, με την λογικήν του ντουλάπ πρέπει ναν το ντουβάρ, εννε; Κάπου είχα θκιεβάσει ότι οι λέξεις στα ελληνικά που ξεκινούν με ντ εν τούρτζικες. Γκοφοριτ Ποστ! «μπου ντούβαρ» λαλώ του... «ικκι μππζζζζζ τττττρρρρρ γιαπιορ...ταμαμ; μουμκιουνμου;» Ταμάμ λαλει μου, μουμκιούν, τζιαι ένιωσα όπως τον διερμηνέα του Δαλάι Λάμα. Αφου να φανταστείς εψήλωσα ικκί πόντους!To χάηλαητ βέβαια ήταν που με ερώτησεν "μπασκα;" Που σημένει "άλλον;" τζιαι τζιαμέ έκαμα τον να καταλάβει πόσον φαρσίν τα μιλώ: πιττί τταμάμ λαλώ του μάστρε, είμαστεν τταμάμ! Με αυτά και με αυτά εκάμαν μου τα κουτσοδούλεια, εγέμωσαν μου το σπίτιν σκόνες, εκάμαν μου τίμην ευκαιρίας, ευχαρίστησα τους, είπα τους «τσιοκ γκιουζελ κομουνικασυόν!» τζιαι έστειλα τους στο καλόν του Αλλάχ. Άτε, έναν πρόβλημαν λλίοττερον.

18.10.11

Η δικαίωση του άπιστου

ο άπιστος μιλά με την καρκιά του τζιαι ζητά της ρέστα... μια ευγενική προσφορά του μετάφραστερ της προτίμισης σου!





Εν ιμπόρω να σε καταλάβω, καρκιά πελλή!
Ενι μπορώ να σε καταλάβω, με εγιώ με τζείνες
Ενι ιμπορώ να εξηγήσω ινταλως ιμπόρεις να τες αγάπας παντες τζι’εν συββαίννει τίποτε
Εν το χωρεί ο νούς μου ίνταλως ιμπορείς να αγάπας θκυο γεναίτζιες την ίδιαν ώραν
Τζιαι να μεν είσαι πελλή

Αξίζει μου μια εξήγηση γιατί εν αδύνατον να συνεχίσω τζιαι με τες θκυο
Ορίστε η εξήγηση μου, δίχως λόγον εφκάλαν μου την αβάνιαν, λαλούν με πελλήν καρκιάν.
Η μιαν εν αγάπη ιερή, η συντροφός της ζωής μου, γενάικα μου τζιαι μάνα
Τζιαι η άλλη, η αλλή εν αγάπη απαγορευμένη εν το συμπλήρωμαν της ψυσιής μου τζιαι δεν θα την απαρνηθω.
Ε'το  ίνταλοϊς γίνεται να τες αγαπάς τζιαι τες θκυο, τζιαι να μεν είσαι πελλός...

υποσημείωση: αντρέπουμαι αλλά η αλήθκεια εν οτι ο Diego el Cigala αρέσκει μου πολλά.Όι μόνον σαν τραγουδιάρης. Κκούχχου κκούχχου

8.9.11

ζάβαλλι ο καμός μου

Ντήαρ ανάγνωστερ, ο μετάφραστερ της προτίμησης σου επιστρέφει με ακόμα έναν αριστούργημαν μετάφρασης! Πρίν να θκιεβάσεις την μετάφρασην δε τούντο βίτεουιν με την πανέμορφην Λόλα Φλόρες τζιαι φάνταστου τι μπορεί να λαλεί.



Αν είχα εγιώνι δύναμην, είς το στερέωμαν του κόσμου
πόψε που ή νύχτα εν μάυρη πίσσα,
θα έπιαννα έναν τσιακκούιν φεγγαρένον
να κόψω τα σίερα του τζιελλιού σου
αν ήμουν εγιώνι ή ρήαινα του φωτός τζιαι της ημέρας
τ'ανέμου τζιαι της θάλασσας
θα εδίννα τα σιέρκα τα δικά μου για για να σε ξαπολήσουν

Ζάβαλλι, ο καμός μου, ο κάμος της καρκιάς μου,
ο καμός πον μες το γαίμαν μου τζιαι τρέσιει σαν τον σύφφουναν
εν σαν το νεφικόν του σκότους τζιαι της φωθκιάς
εν σαν το πουλάριν το ξαπολυμένον πον ίξέρει που πατά
εν ενας ξερότοπος με χώματσιαν τούτος ο καμός
εν το γλυτζιν μου κάστιον ο καμός μου.
Ζάβαλλι ο καμός μου, ο καμός μου, ο καμός μου

Εν θέλω με φκίορα, με ππαράν με πράβο
μόνο να με αήκουν να κλάψω το τέρτιν σου
τζιαι να είμαι μιτά σου αγάπη της ψυσιής μου,
να πίνω το κλάμαν της μοναξιάς σου
πονώ τα μμάθκια μου, χώρώ μα εν σε αμπλέπω
έφαν με το μαράζιν τζιαι ο καμός πο’ έγινα εγίωνι ο φταίχτης της κακαουσκιας σου



Eν μπορείς να πεις ανάγνωστερ, πολλύς καμός! Λαλέις να το αφλερωσει η ΈΡση στον καλόν της; ή η καλή του Αλκαπόνε, του Κοτσούθκια πιλέ μου;

16.6.11

ξαναβρασμένο άσμα

ενεκάτωννα μες τα ποστ, τζιαι ήβρα τούντο τσιαττιστούιν, γραμμενον με λατινικούς χαρακτήρες, αλλιώς εσεμεσ-λίνγκοου, τζιαι είπα να το γράψω τζιαι με ελληνικούς, τζιαι άτε αφου το έγραψα να το αφιερωσω σ'εμας τες 30άρες της μπλογκοσφαίρας τζι'εν πειράζει αμμένεν της ώρας, τζιαι ο Ινβίκτους βάλλει ττάπερ στην καταψυξην εξάλλου!

κκουχχου κκουχχου αχέμ κκούχχου... πάμε!


Το μοιρολόιν των τριάκοντα


Ήρτεν η ώρα μου τζι’εμέν’, πο πκιαα τους τριάντα…
ήρτεν ωσάν κατραπατσιά, τζι’εδωκα μες την λάνταν

Παντες τζι’ εμπηξαν μου πατσιάν, μιάλην μες τους ύπνους
τζ’εζάλισα τζι’εθωρουν με κουέλλαν μες τους λύκους

Τζιαι, θώρε που ήμουν σίουρη, είσιεν να μείνω νέα
μα σαν ήμουν τταζέτικη εγίνηκα αρχαία

Της μάνας μου η έννοια της, πον είμαι αρμασμένη,
με κοπελλούθκια με σιυλλίν, με πάτερ με το γένιν

«εν γίνεται την κόρην μου, να ζιεις εν αμαρτίαν!
παντρευτου τον τον Σιάολον τζ’αγγόνια θέλω τρία»

Ζάβαλλι μου μανούλλα μου, θέλεις το για χαττίριν
τζιαι για να δείς τα στέφανα διας με του κάθε φτύρη

Ξέρω το θέλεις καζαντίν, καρτζιλαμάν τζιαι ρέσιν,
τζιαι να μου δήσεις κουρτελλούν κότσιηνην που την μέσην

για να’ ρτουν ούλλοι να σου πούν «μάσιαλλα την κοράσαν»
να παίζουν λαούτα τζιαι φκιολιά, να ξεκινήσει μάσα

να βάλεις πάνω γουρουνιές, φουρνίν με οφτόν του κλέφτη,
τζιαι μες τα πλάνα πο’καμες, ο λόος εν μου ππέφτει

Εμέναν πάλε άμανα, η έννοια μου εν άλλη,
πόν είμαι αλλό η μιτισά., πο’γινα η μιαλή!

Σκεφτουμαι τζιαι παραμιλώ, τον πόνον μου ποιος ξέρει
που αντάκωσεν την κάθοδον, βυζίν τζιαι κωλομέριν

που το πορνόν που νίφκουμαι, θωρέι με ρυτίδα
θωρεί με η αλούπα τζιαι γελά, κάμνω πως εν την είδα

αμμάμαναμου κατύσιη μου θα γίνω πατσιαούριν!
τζιαι για να μεν το σκεφτουμαι γυρευκω κανναούριν

Η γριά η κότα έχει το ζουμί, λαλούν εις τες Αθήνες,
ατζιαπης σου εν αλήθκεια τους, να μεν μετρώ τους μήνες;;

13.6.11

Η νήσος τζι' εγώ - πολιτισμικό χάσκιασμαν

Ακολουθεί γλυκόπικρη –η γλίκοξινη αν θέλεις- απογραφή της ματαβαβυλώνιας καθόδου είς γήν εναλίαν Σάιπρους, έταξα σου την ντήαρ ανάγνωστερ.

Γλυτζιά μέλιν

Γλυτζίν μέλιν ήταν το ταξίδιν στο χωρκόν, κοντά στα βουνά της Παπούτσας στην Πιτσιλλιάν. Πέρσι έτσι τζιαιρόν έκοφκα κκεράζια, φέτη τα κκεράζια ήταν όψιμα, αλλά η αρκοτριανταφυλλιές ήταν ολόαθθες.

Επίσης μέλιν ήταν τζιαι η σουβλούα του θκειού μου.


Ο homo pitsillus γνωστός για την ευρηματικότηταν του σας παρουσιάζει τον Chucky τον προστάτην της ελιάς τζιαι τον φόν του στρούθου.


Συνθέση με αρκοτριανταφυλλιάν τζιαι μαυράσιερον. Το μαυράσιερον εν το λιλά... επήεννεν του πιο ωράιον όνομαν. Οι πέτε μου, εννεν τέλεια η φύση;


Το λεγόμενον πιφανοκούτσιην. Το πιφανοκούτσιην εν τζιαι ναρκωτικόν, άμμαν το φάν οι αίγιες ζαλίζουνται τζιαι πρέπει, ακούεις τζιαι σύ, να τους κόψεις με μασιέριν το φτίν τους να τρέξει γιαίμαν για να φέρουν τα μίλια τους.

Η μεγαλομήτωρ πουκάς την δόμην στο αμπέλιν, κόφκει κληματόφυλλα για το food trafficking. Τα ίδια κληματόφυλλα εμεταναστευσαν επιτυχώς στην κατάψυξην μου τζιαι περιμένουν να γίνει παιχνίδιν με ρύζιν τζιαι κέιμαν.

Μέλιν ήταν επίσης μερικά εκλεκτά αγαπημένα προσωπα της κατηγορίας chosen family.

Το πιό μέλιν ήταν βέβαια τα φιλούθκια που αντάλλαξα με τα ανίψια μου, που εγίναν κοπέλλες τζιαι λεβέντες ρεσπέκτιβλι, οι πατσαρκές αγάπης τζιαι οικειότητας πας τα κωλομέρκα που αντάλλαξα με ούλλον το σόιν τζιαι παραπάνω που ούλλα, τα φιλουθκια τα σαλιωμένα που τα νέα μωρούθκια των φίλων μου.

Πικρή δάφνην

Πικρή δάφνην ήταν η συνειδητοποιήση οτι μου συμβάιννει τζείνον που οι κοινωνιολόγοι περιγάφουν ως loss of identity αλλά που εγώ προτιμώ να αποκαλώ πολιτισμικό χάσκιασμαν.
Η Κύπρος που άφηκα, εννεν η Κύπρος που βρίσκω. Δαμέσα είμαι ξένη, τζείμεσα επίσης. Μεγάλον παλλούτζιν.

Ήβρα κόσμον που ενδιαφέρεται μόνον για τα καταναλωτικά του. Ήβρα χτιτζοροδάτζινα που την Ισπανίαν. Ήβρα κόσμον αγέλαστον, μούτρον τζιαι αγενέστατον.

Ούλλοι ερώτουσαν με αν είμαι ξένη. Τάχατες επειδή λαλώ ευχαριστω τζιαι παρακαλώ.

Εκατάλαβα οτι αν μπείς μες το περίπτερον χαμογελαστός, ο περιπτεράς εννα σου κολλήσει επείδη παίρνει το για κόλλημαν. Πήπολ! Φέρτε τα μίλια σας!

Έιπα περίπου 18 φορές την ατάκαν, «εν χρειάζουμαι τσένταν, ευχάριστω, τζιαι τες 15 φορές οι περιπτεράδες επιμέναν να την πιάσω για να μεν «κουβαλώ εναν νερόν τζιαι έναν πακκέττον τσιγάρα έτσι». Κόψετε λλίον τες πλαστικούρες σιόρ!

Κόσμος να κλαίεται για την κρίσην, αλλά να γοράζει αυτοκίνητα τανκς, δίχως να ζίει στην Λιβυη. Το σέξενδεσέρε που λαλέι τζιαι ο πρόβρατος έκαμεν μεγάλη ζημιά στην Κύπρο. Εχώ την εντύπωση οτι οι παραπάνω θέλουν να ζιούν το δίκον τους επεισόδιο του σέξενδερέρε. Πολλή χλίδα ρε παιδί μου! Ιντα κουβέντα εν τούτη; Ούλλοι, μα ούλλοι γιούες του Τσιτσίνια τζιαι του Κακαθθίμη;


Εβρέθηκα τζιαι σε συζήτηση «πόσα να του βάλω στον γάμον του;». Συζήτηση τταρίφας κανονικά. Ατοκο δάνειο, επενδύεις για να έρτει τζιαι σειρά σου. Αμμέν θέλεις να παντρευτείς παει η επένδυση σου του κώλου. Στον γάμον που επήα τζιαι έβαλα την ταπεινή μου δωρεά επέριπαίζαν με που έγραψα κάρταν με ολόκληρον κείμενον «πέρκει να νομίζεις οτι εννα την θκιεβάσουν!».

Ειδα τζιαι τες καινούργιες περιπέτειες του Ττόμη του Ββου, του CEO της εκκλησίας που λαλέι τζιαι η Εολικα. Να μαν αννοίξω το χρυσόστομον μου τζιαι να τον πάρει τζιαι να τον σηκώσει.
Τζιαι το πιο ωραίον: κάθουνται τζιαι ανέχουνται τον, τον μακαριότατον. Πήπολ! Λούζ δε χάι πρίστ!

Είδα τζιαι την απεργίαν της ΚΕΟ, τζιαι την «διαδήλωσην» για την κρίση στην πλατείαν ελευθερίας: 15 νοματέοι ούλλοι τζ’ούλλοι.

Άκουσα πολλές πολλές φορές «μεν έρτεις πίσω»  τζιαι ακόμα παραπάνω φορές «ιντα έμεινες τζεικάτω, έλα πίσω τζιαι κανέι, σαν την Κύπρον εν έσιει».

Επήα για βουττιν στον Πρωτάρα, είχα να πάω αλόπως 8 χρόνια. Είχα ξιάσει πόσον όμορφες εν οι παράλιες του, τζιαι πόσον έκτρωμαν εν ο ίδιος ο Πρωταράς.  Έπια κουβένταν με τον Τάκην τον ομπρέλλαν, Παραλιμνίτη βέρον, τζιαι είπεν μου μια πολλά σοφήν κουβένταν: «κόρη, οι Σκαλιώτες οι Λεμεσιανοί, οι Παφίτες τζι’ εμείς πρέπει να του αφτέννουμεν καντίλιν του Ετζεβίτ τζιαι να τον μακάριζουμεν. Αμμέν εγίνετουν οι εισβόλη είσιεν να πεινούσιν τωρά».
Εσυστήσαν μας τζιαι τον Καρρά για να φάμεν ψάριν. Έφερεν μας χταπόδι ξαναβρασμένον τζιαι επροσπάθαν να μας πείσει οτι «έτσι ενει, πάντα πρέπει να το ψήνεις 2 φορές, τζιαι οτι για να γίνει το χταπόδιν έσει διαδικασίαν μεγάααααλην πολλά, ούυυυυ, εναν μήναν διαδικασίαν!». Είπα του οτι εν εκαρτέρουν να μου φέρει φρέσκον, Ιούνην μήναν, αφου τα χταπόθκια φκάινουν Οχτώβρην, αλλά οι τζιαι ξαναβρασμένον. Θα εμπορούσεν να πεί, ντάξει κορούες, οι μπύρες που λλόου μου, αλλά επέμενεν να μου πουλά παραμύθκια ώσπου τζιαι είπα του οτι ο άντρας μου (μεν φαράσεις ντήαρ ανάγνωστερ, εν επαντρέφτηκα, απλώς εσκέφτηκα οτι αν πώ ο φίλος μου εν θα έσιει τόσον κύρος) εν ψαροτουφεκκάς τζιαι ξέρω καλά τη διαδικασίαν του χταποθκιου.
Τελοσπάντων. Ήταν αφέλεια μου να περιμένω οτι ψαροταβέρνα δίπλα που την θάλασσα εννα μεν σου γελάσει...

Τζιαι αίσιως εφτάσαμεν στο τέλος της γλυκόπικρης απογραφής... σαννα εν παραπανω πικρή ‘ξα φένεσται μού;

5.4.11

το ανοιξιάτικον άγχος

Ντήαρ ανάγνωστερς, ελιώσαν οι πάγοι! Το Σάββατον είχαμεν 25!!! Βάθμους Κελσίου τζιαι επήαμεν με τον Σιαολον στον ποταμόν να απλώσουμεν τες κορμάρες μας να βράσουν. Στον ποταμόν πάσειν ούλλα τα έρμπαν άνιμαλς να λιαστούν, να ψήσουν τες σούβλες τους (λέγε με λουκάνικο) τζιαι να παίξουν φρίσμπι, μπαντμιντον, μάππαν, τζιαι άλλα με στρογγυλά αντικείμενα. Εμείς είχαμε μόνον να σαντουιστιουθκια μας τζιαι κάτι μπύρες, τα λουκάνικα των δίπλα εζαλήσαν μας.


Δαμέσα που λαλείς, άπαξ τζιαι είπεν να κάμει ΄’ηλιον τζιαι καλόν τζιαιρόν ο κόσμος φαλλάρει. Γιολλάρουν ούλλοι έξω που το σπίτιν, με τα κοντοπανέλονα τζιαι τες ζαμπουες τες άσπρες σαν το γάλα τζιαι είναι μες τον ήλιον ώσπου να ππέσει ή ο ήλιος, ή τζείνοι που την ηλίασην.

Τζιαι επειδή ο ήλιος εν τζιαι η πυρά εν σπάνια φαινόμενα, ο κόσμος θέλει να τα εκμεταλλευτεί. Τζιαι τωρά μπαίνουμεν στο τρίλημμαν μου.

Την Κυριακήν εθελα να τεμπελιάσω τζιαι να δώ κανάθκυο επεισόδια του νησιου, που εξεκίνησα πριν καναθκυο μέρες. Ένιωθα μιαν πίεση ότι πρέπει να φκώ έξω πρέπει να πάω περίπατον, ασσέν τζιαι με το ποδήλατον πρέπει να κάτσω στο ήλιον πρέπει να φάω παγωτόν πρέπει, πρέπει πρέπει. Αλλά καταβάθος εν έθελα. Εβαρκούμουν. Εθελα να λύσω πας την κανάπαν.

Το ευλοημένον το άγχος του καλού καιρού, άμπα τζιαι λείψει!. Θκιέβαστε στην Νήσον τζιαι λυπηθήτε, με, αξίζει μου.

Τελικά εσυννεφιασεν τζιαι εψιχάλλιζεν. Με ένα θκιαολογελιο ΜΟΥΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ τζιαι χώρις το άγχος του ήλιου έκατσα να δώ ένα επεισόδιον του Νησιού που εν η πρώτη επαφή με ελληνόφωνη τηλεόραση μετα το παρα 5.

ιδού και μερικαί παρατηρήσεις που το Νησί

- αρέσκει μου, εν καλοκαμωμένη η σειρά, για ελληνκή εν τζιαι πολλάαα καλή
- γιατί η Φωτείνη που διηγείται τα συμβάντα στην διήγησην μιλά Κρητικά τζιαι στα φλασμπακ όι; Ιντα λογικήν έσιει; Τάχα μετα τα έμαθεν; Ιντα άμμαν το 40 σε ένα χωρκόν της Ελούντας εν εμίλας Κρητικά πότε τα εμίλησες; Μετα που ήρταν οι τουρίστες;
- Γιατί οι μισοί του χωρκού μιλούν Κρητικά τζιαι οι άλλοι μισοί όι; Γιατί τα Κρητικά μπάινουν επιλεκτικά μόνο; Τζιαι γιατί μόνο λεξίκα; (στην σύνταξην εν ιμπαινουν σχεδόν καθόλου) εν έπρεπεν να δεί ένας γλωσσολόγος το σενάριον;
- Πως η Ευγένια η ψουμάρενα έγραψεν γράμμαν του άντρα της πρίν να φύει αφού μετά που 2 επεισόδια τάχα εν έξερεν να γράφει;
- Γιατί οι πρωταγωνιστές εν έχουν λέπρα πας τα μούτρα;
- Οι ανθρώπινες σχέσεις, οι διάλογοι τους, καμιάν φοράν σαννα εν ταιρκάζουν στα κοινωνικά δεδομένα της εποχής.


Αυτά. ντήαρ ανάγνωστερ, όπως εκατάλαβες, είμαι ΜΕΣ ‘ την επικαιρότηταν.

12.1.11

Zaz

Εχτές άκουσα πρώτην φοράν τούτην την κορούν να τραγουδα τζιαι ενθουσιάστηκα με την φωνή της την φρέσκα τζιαι το στυλ της. Παρόλο που με τα γαλλικά της Γαλλίας εν ενθουσιάζουμαι, η μουσική της άρεσεν μου πολλά!
Να σου βάλω τζιαι σένα ενα τραγουδουιν να την μάθεις.
Τζιαι μιαν προσφοράν μετάφραστικ μον σιέρ αναγνόστ!


Ατε τζι’ εδωκες μου την καλλίτερην σούιτα στο Ριτζ, ναμπον να την κάμω;
Κοσμήματα Chanel, εν τα θέλω
Δωσ’ μου λιμουζίνες, τι να τες κάμω;
Προσωπικόν, οικιακές βοηθούς τζιαι σιοφέρηες, ναμπον να τους κάμω;
Ατε τζιαι εχάρισες μου σπιταρόνες, να τες κάμω τι;
Ως τζιαι τον πύργον του Άιφελ να μου δώκεις, τι να τον κάμω τον γυιόν μου;

Εγω θέλω αγάπην, κκέφιν τζιαι χαράν.
Εν τζιαι τα λεφτά σου ποννά με καλάρουν
Θέλω να πεθάνω με το σιέριν στην καρκίαν,
ελα τζιαι συ, να ανακαλύψουμεν την ελευθερίαν.

Ξίας’τες προκαταλήψεις σου, τζιαι έλα.
Κοπιασε στην πραγματικότηταν την δίκην μου!

Επρήσαν μας τα με τους καλούς τρόπους,
Εγώ τρώω με τα σιέρκα μου, τζιαι κάμω τζιαι βουττίν, έτσι είμαι .
Μίλω δυνατά, τζιαι λαλώ τα στα ίσια, σόρυ α!
Κανεί υποκρισίες, εν τες θέλω,
κάνει τσιαλιμούθκια τζιαι γλυκόλοα.
Αδε, πηλε μου εν αγκρίστικα μαζίν σου, έτσι έιμαι λαλώ σου.

19.12.10

Reggaeton - μεταφραστόν

Ντήαρ ανάγνωστερ, εσυ που εν ιξέρεις ισπανικά, εν εδιερωτήθηκες ποττέ ιντα μπου λαλούν τα άσματα τυπου ρεγγετόν;
Να σου πω εγω που είμαι ο μετάφραστερ της προτίμησης σου καλέ!



Τόλμα το-το-το σιόρ, εφκα που τ’αρμαριν
Ξέφυγε, φκάρτο το μανικιούρ σου που το σιέριν
Παρέτα να χώνεσαι, εν τζιαι να σε ζωγραφίσω
Σήκου πάνω, γίνε hyper
Ξεκίνα, φκάλε αζίνες που το στάρτερ
Βάλε φωθκιάν παντες τζιαι είσαι λάιτερ
Σκουπιστο δρώμαν σου πάντες τζιαι είσαι γουάιπερ
Αφου είσαι αλανιάρα, στρήτ φάιτερ

Αλλάξε τουντη φάτσαν την σοβάρην
 τo ύφος τo διανοούμενο το εγκυκλοπαιδικό
Σήμερα εννα σου βάλω ένεση με  βακτηριδιον ειδικον,
για να φακκάς γυρούς σαν τον τροχόν
Δεσποινίς ιντελέκσιουάλ, 
ξέρω το  εννα κρεπάρεις μες τα μίνι, 
σαν τα πυροτεχνήματα του παναυρκού, σαν την παλεστήνη

Ξέρω, ξέρω, εσένα αρέσκει σου το ποπ ροκ λατίνο, 
αλλα εννα δείς το ρεγκέτον εννα σου μπεί μες το ποτζίνον
Πουκάς την φούσταν σου, σαν το υποβρύχιο
Τζιαι εννα σου φκεί η Ινδιάνα πο’σιεις χωσμένη που το λύκειο
Αφού το ξέρεις ρα, κάμε την σούμα,
Ποιον καρτεράς να σου το πεί; Τον Μοντεζούμα;
Νομίζεις λαλώ ψέματα; Για το κακό σου;
Δως μου τζιαι μένα τσας που τον μαιντανό σου

Εγινες αμαζόνικη, σαν την Μπραζίλ
Ηρτες να τα σπάσεις , σαν το Κίλ Μπιλ
Ηρτες να πιεις την μπύρα την καλή
Μιτα μου ρα να ξέρεις, εσιεις ριφίλ


Τόλμα το-το-το σιόρ, εφκα που τ’αρμαριν
Ξέφυγε, φκάρτο το μανικιούρ σου που το σιέριν
Παρέτα να χώνεσαι, εν τζιαι να σε ζωγραφίσω
Σήκου πάνω, γίνε hyper

Χαλόου; Παρέτα το σιοού
Ψηλωστο το φουστανούιν σου
Ως το καβλονουρούιν σου
Ψήλωστο σιορ, κανεί σιοου, ως πάνω
Τζιαι εννα σε χωρέψω σαν τον Μάνο

Μεν μου παίζεις την picky
Σουστο καλά παντες τζιαι εισαι στου Τρίκκη
Ο χορός εν ευκολος, πιάστο που δαμέ-ι
Εν πειράζει αν προτιμάς Γκρήν Ντέ-ι
Εν με κοφτει αν ακούεις Κόλντπλέ-ι
Δαμε εσιει μονόδρομον, γουάν γουέ-ι
Ως τζιαι το συνταγμαν το λέει

Δαμε ουλλα το μωρά ξέρουν κουγκ φού
μαείρευκουν τζιαι σουβλακια στη φουκού
Καμνουν τζιαι βουττίν μες την τασιήν
Για να εχουσιν κωλομερούιν πασιήν

28.9.10

Such a perfect day

Τζοιμούμαι τζιαι θωρώ όνειρο ότι επήα ημήσιη στο γραφείο, εμπήκα δυναμικά στο γραφείο του μάστρου εφάτσιησα του την παραίτηση πας το γραφείο, είπα του „αστα λα βίστα σάκερ!“ τζιαι εφκήκα έξω.Που τη σύγχυση του έφυεν του ένα πορτιν κίντερ σαππράις τζιαι έπρεπεν να διασχίσει το διάδρομο σιεσμένος για να παει τουαλέτα. Αποχώρησα που το γραφείο χορεύκοντας με συνοδεία μιας συνοπαρτζιάς τσιγγάνων που τα βαλκάνια που επαίζαν τρομπέτες τζιαι άλλα πνευστα. Τα μαλλιά μου, με λαμψην διαφήμισης, ανεμίζαν σαν εκατέβαινα τες σκάλες τζιαι οι συναδερφοι εφωνάζαν , ποστμπάμπυλοοοοοον παρε μας μαζιιιι σουουου.


Μετά εξυπνησα, τζιαι ειπα, ου γαμώτο ήταν όνειρο, πάλε πρέπει να παώ δουλειά. Στο δρόμο προς τη τουαλέτα, ήβρα ένα που τους τσιγγάνους να τζοιμάτε αγκαλιά με μια μπουκάλα κορτλέιπε τζιαι εκατάλαβα ότι πράγματι, εν ήταν όνειρο! Ήταν αλήθκεια!

Εξυπνησα τον τσιγγάνον, έδωκα του ένα κόφι του γκόου τζιαι έναν βαζούι μαρμελλάδα μοσφιλο τζιαι έστειλα τον έσσω του. Ετσιέκκαρα βιαστικά να δω αν έλειπεν καμιά συσκευή που σπίτι τζιαι επηα να ξυπνήσω το Σιαολίν πηδώντας πάνω στο κρεβάτι. Ο Σιαολίν, άνοιξε τα μάθκια με ένα γαλήνιο ύφος τζιαι είπε μου, „Αγάπη μου, πόσο μου αρέσκει να με ξυπνάς με τραππηθκιές!“.

Μετά που έναν ωραίο πρωινό με φρούτα που το περβόλι μας πάνω στη βεράντα, αγναντεύοντας τη θάλασσα, επήαμεν για βουθκια τζιαι ξάπλα στην άμμο, δηλαδή μπροστά που το σπίτι. Όσον εγώ εθκιέβαζα ένα βιβλίο πουτζείνα που εν ιμπορεις να ξαπολήσεις, ο Σιαολίν εβούττησε με το ψαροτουφεκκο τζιαι εφκαλεν ένα λαβρακι 2 κιλά, το οποιο εκαθάρισεν τζιαι εξιντέρισεν τζιόλας χώρις να με ρωτήσει.

Μετα επήαμεν σπιτι τζιαι ήπιαμεν ένα φραπέ, χωρίς τσιγάρο γιατί εκόψαμεν το ως δια μαγείας. Μετά το φραπέ καταγίνουμε με το μαείρεμα του λαυρακίου με συνοδεία μουσικής που μιαν ορχήστρα μαριάτσι που έτυχεν να ρέσσει που τσιαμε.

Που το κήπον φκαλλω 5-6 πατάτες τζιαι άλλα ζαρζαβατικά για σαλάτα. Διώ τζιαι του μαριάτσι μια τσέντα λουβι τζιαι ένα γλυκοκόλοκο να πάρει σπίτι.

Ο Σιαολίν τσαππίζει για να φυτέψει μαγκιές. Βάλλω το λαυράκι μες το φούρνο με τα ξύλα τζιαι πάω να κάμω ένα παγωμένο μπάνιο. Στο μπάνιο ακολουθά με τζιαι ο Σιαολίν για #^&^%$@#. Ίσια ίσια που επρόλαβα το λαυράκι να μεν κρούσει!

Καθούμαστε στη βεράντα τζιαι τρώμε το υπέροχο λαυράκι με μια δροσερή σαλάτα εποχής, χαλαροί τζιαι ωραίοι. Μετά το φαι αφτέννουμε μια ψιλή για την χώνεψη τζιαι έρκεται ο Manu Chao πηδώντας που το καντζέλλι να δανειστει τη τσάππα μας, γιατι έχασεν τη δική του. Εσιεραίτισα τον με „καλώς τον γείτον!“. Μόλις θωρεί ψιλήν ο γείτος καλοκάθεται τζιαι πιάννει την κιθάραν. Προσκολλιει μας λλίον με τα τραγουδια για το καινούργιο του αλμπουμ τζιαι φευκει, να παέι να τσαππίσει τον κήπον , ενώ κάτι μουρμουρα για έρκαστην.

Διώ του μια τσέντα κολοκάσιν να πάρει σπίτι. Ο Σιαολίν είπεν του να μεν αρκήσει γιατί εννα τον παίξει ένα μάτs Fifa (!) μετά.

Τo απόγευμα περνώ το κάμνωντας decoupage σε μιαν αρμαρόλλαν που ήβρα πεταξούμενη, μάζι με τη Πασχαλίνα, ενώ πινουμε φραπέ τζιαι λαλούμε βλακειες.
Ο Σιαολίν περνά το απόγευμα παίζοντας το καινούργιο Fifa με το Manu Chao τζιαι άλλους παρέες του (Είδετε τι βάλλω μες την τέλεια μέραν μου α!; Σιεαρινγκ ις κεαριγκ!). Οι παρέες του κάθουνται στη τουαλέττα τζιαι σινάουν μπιχάιντ δεμ (Για να μην ξεχνιόμαστε ποιου τέλεια μέρα ενει).

Τη νύχτα ερκούνται φίλοι για σουβλάκια τζιαι μεζεκλίκκια στον κήπο, πλάι στο κύμμα. Ένα 7μελές συγκρότημα φλαμένκο που έτυχε να περνά που μπροστά τyιαι ερωτήσεν ποθέν παν στην πόλη, τελικά έμεινε για μια μπύρα τζιαι θκυθτρεις κιθαρισμούς. Το γλέντι τελικά άναψε τζιαι επήαμεν να πέσσουμεν χαρούμενοι τζιαι ευτυχισμένοι. Το σπίτι αυτοκαθαρίστηκε τζιαι αυτοσυγυρίστικε που μόνον του.

Ο Σιαολίν προσφέρεται να μου κάμει ολόσωμο μασάζ αφιλοκερδώς ώσπου να ποτζοιμηθώ ενώ μας κάμνει καντάδα πουκάτω που το παραθυρο η Έρικα Μπαντου (έτυχεν να ρέσσει επείδη επήεννεν να δει τη γεναικα του μαριατσι που εγέννησεν).

Η τελευταία κουβέντα που είπα του Σιαολίν πριν να με πάρει ο ύπνος ήταν „Άδε ρε μάνα μου, ούτε έναν κουνούπιν εν εσιει α!“



Εμπνευσμένο απο την Αχάπαρη

13.9.10

To have tied one's donkey

H απάντηση στο πόστ της δρακούνας μάλλον εν τούτη. Εστείλαν μου το με μέιλ. Το κλίκ στην οθόνη έφκαλλεν με δαμέ. Σίουρα προκειται για πολλά κοπέλια. Το κείμενον έπρεπε να ήταν τσιαττιστόν...  Τζιαι ξέρω τζιαι ποιά θα εμπόρεν να το γράψει. Κατόπιν αμοιβής βεβαίως βεβαίως.


κλίκ του ρίντ



3.8.10

Λαμπάντα

Στην 4η ή 5ή τάξη του δημοτικού, οταν τούτον το άσμαν ήταν χίτ, εντύθηκα στο μασκέ του σχολείου κορίτσιν του λαμπάντα ιμισιη, με το κορμάκι της ολυμπιακής τζιαι εναν φουστίδιον πουκάτω.
Δοουζ γουερ δε ντεις μαι φρέντ.



Chorando se foi quem um dia só me fez chorar δις
Κλάμωντας* έφυεν τζείνος που μανίχα με εκλαμούρισεν μιαν ημέραν
*Πιτσιλλίσιμος ιδωματισμός
Chorando estará ao lembrar de um amor
Εννα κλαιει τζιαι να αθθυμάται
Que um dia nao soube cuidar
Την αγάπη πον έξερεν να την προσέχει
A recordação vai estar com ele aonde for
Η ανάμνηση ενναν μάζι του όπου πάει.
Ακουστικη εξήγηση 11χρονης ποστμπαμπυλον:
Aαα, εχόρτασα, αφηστα κουπέπια να ψηθουν
A recordacao vai estar pra sempre aonde for
Η ανάμνηση ενναν μάζι του πάντα, όπου τζιαι να πάει.
Dança sol e mar guardarei no olhar
Χορον, ήλιο τζιαι θάλασσα εννα εχω στον νου μου
O amor faz perder encontrar
Η αγάπη κάμνει μας να χάνουμε τζιαι να βρίσκουμεν
Lambando estarei ao lembrar que este amor
Χορεύκοντας εννα αθθυμούμαι τούντην αγάπη
Por um dia um instante foi rei
Για μιαν ημέραν, για μιαν στιγμήν ήμουν βασιλιάς.

... εντ σόου ον.
Cousin's wish is my command!

15.7.10

Κόρη, αρέσκει μου ο αρφός σου...

Κοίτα να δεις τι φκάλλει η Σουηδία κύριε μου. Πάντα είχα μιαν αδυναμία στες εξαγωγές τους... Ρόξέτ, Εισ οφ Μπέις (I admit your honor), ΚLIPPAN (ο καναπές με το νάμι - σύντροφος κάθε φοιτητή γιου-νοου-φρομ-γουέαρ), ο Fredrik Ljungberg να τον σιέρεται η μάνα του o Ibrahimovic (allthough he doesnt really count) μάσιαλλα του του παιθκιού, τζιαι  τωρά τουτοι δαμέ που εννεν τζινουρκοι άλλα εγω τωρά τους ανακάλυψα... μπέττερ λέιτ δαν σόρυ(ν).

6.7.10

Yes country for old men - scouting Moscow


Ντίαρ ανάγνωστερ, ήταν να σε αφήκω παραπονημένο;;;
Ιδου το κάστιγκ.
Οι φώτος επαρθήκαν μέσα σε 5 λεπτά μάιντ γιου, που ηταν οδρόμος μου που το μίτιγκ στο ξενοδοχείο. Δήλαδη σκέφτου κοντενσιτι οφ γκομενεφεκτ ιν ρασσια!
Βουαλά οι Ρωσσίδες! Εν ήταν οι πιο ωραίες που ειδα. Ηταν η μόνες που εκατάφερα να φωτογραφίσω.

 










Δαμε νομίζω επιάν μας.... Αλωπως θέλει να γράψει στο μπλογκ της για τες κουλλούφες τησ Μοσχας...




Τη νύχτα σαν επιέννα να φάω αι γουιτνεστ ενα ιμηφωτογραφο με ένα ημιμοντέλο να καμνουν ένα ήμιφωτοσιουτιγκ


Τζιαι μέτα πάλε επιάν μας... τζιαμε επαρέτησα...

4.7.10

Yes country for old men


  1. Η Μόσχα κόφκει κκελλέ. Ειχα θκιεβάσει οτι εν η πιο ακριβή πόλη του κόσμου αλλά εν εφαντάστηκα οτι ενναν τόοοοοσον ακριβα. Ο χυμός που πιννω τωρά σαν σου μιλώ ντιαρ ανάγνωστερ εν 8 ευρόπουλλα. Πίννω τον βρόκκο βρόκκο να μεν λειψει.
  2. Οι Ρωσσίδες εν πολλα σουπερ καραμουνέισιονς. Μιλώ σου εν εσιει ασιημην! Εν ουλλες κούκλες τζιαι κυκλοφορούν μοτιφαρισμένες, βαμμένες χτενισμένες σιδερωμένες, με τα ξέκωλα τους τζαι τα τακκουνουθκια τους τίκκι τόκκο μες τους δρόμους. Κουκλες σκέττες. Της βιτρίνας. Οι δρόμοι εν σαν τες πασαρέλλες. Αλωπως στην Κυπρο πέμπουν μόνο τες μέτριες. Ως τζιαι γω που ειμαι ετεροθαλείς...εεεε ετεροφιλόφιλη εχασκιάζουμουν. Πτου σας κορουες.
  3. YES country for old men. Πολλές που τούτες τες κοπέλλες κυκλοφορουν με κατι σαπάτζια 80 χρονών. Ακουεις τζιαι συ δακάτω υπάρχει το λεγόμενο sponsorship για κοπέλλες που θέλουν κάποιο να τους κάμνει τα έξοδα.
  4. Είμαι δακάτω για δουλεια, μόνη μου, επέψαν με ξυπολυτη στα γαουράγκαθα. Οι Ρωσσοι εν κάμνουν χειραψια με γεναιτζιες. Ουτε τες πολλολαμβάνουν υπ οψιν. Δηλαδη προτιμούν να συντιχουν με αδρωπο που λαλουμεν. Καταπίνω, καταπίνω να φκάλω το ταξίδι.
  5. Για καποιο γραμματικο φωνητικό λόγο το Όμικρον στα ρωσσικα, αμαν εν περυτριγιρισμένο που συμφωνα προφέρεται Αλφα. Δηλαδή προχτες που εθωρουν μάππα άκουα για Padalski, Farlan τζιαι Maradana. Λέτ μι ιντροντιους μαισέλφ, Pastbabylan. Ο Ρωσσομαθής ανάγνωστερ να μας διαφωτίσει. Σπασίμπα.

Εν έχω χρόνο να δω τίποτε. Μόνο δουλειές. Εν γιαυτον που μου φακκουν τα μπιζινες τρίπς. Παρόλα αυτά σήμερα έκαμα σκαπούλα τζιαι επηα να δω τη Κόκκινη Πλατεια, το Λένιν τζιαι το Στάλιν. Ιδου ενα μικρο φωτορεπορτάζ.
 O Kαθεδρικός του Αγίου Βασιλείου. Ο Ιβάν ο τρομερός με το νάμι έβαλεν εναν αρχιτέχτονα να το χτίσει τζιαι μόλις ετέλειωσεν έφκαλεν του τα μάθκια του τάχα για να μεν κάμει αλλου Τσαρου τον ίδιον.  Άκου κόμπλεξ ο Ίβαν με το νάμι.

Δε Κρέμλιν. Έφα τους τόπους άλλα εν είδα ουτε ένα ποτζείντα πρασινα τα εξωγθινούθκια. Αλλα εν την νυχτα που κυκλοφορουν νομίζω.
" Ποστμπάμπυλον μου, εν κάλα που λαλέις οτι η ελευθερια εν πολύτιμη. Γιαυτον πρεπέι να την διούμεν λλιην λλιην. Εκατάλαβες; Εκαταλάβα να λαλεις! Tζιαι να πάρεις τζιαι σιεραιτισμους του σύντροφου μου στην Κύπρο. Ναι, ξέρεις εσυ."
It is enough that the people know there was an election. The people who cast the votes decide nothing. The people who count the votes decide everything. (extreme sousm of the kkell)

Πολλή μπατσαρία έππεσεν δακάτω. Οπου σταθείς τζιαι όπου βρεθείς εσιει στόλες. Διάφορες στόλες με όπλα. Κάτι μου λαλεί για το συστημα.
Κουνοσσιυλοβιτς τζιαι Τεμπελοσσιυλλόφ σε νέες περιπέτειες.


Κλασική φωτογραφία τουρίστα με στερεότυπα σαν εμένα. Η πολη εν μοντέρνα αλλα ατού ο Γαβρίλης να έβρω μοτίβο που να μυρίζει σόβιετ.

Τούτη η τελευταία εν αφιερωμένη στο  μπλόγκ της Πασχαλίνας.

Πρίβιετ.

*Οι εν επήα ταξίδι στον Άδη να έβρω τους παρέες. Εν λουκαλάικς, για θκυοτρία ευρά φκάλλεις τους φώτο. Εγω η τσίππισσα έκαμα ζουμ που μακριά για αβάτταν. *shame






28.6.10

Έλα έσσω μου

Ντίαρ αναγνωστερ ξέρεις οτι πάντα φρόντιζω για τες μεταφράσεις σου:




Έλα έσσω μου, έσσω μου

Τζι’ εννα σου δώκω κουφεττες
Έλα έσσω μου, έσσω μου

Τζι’ εννα σου δώκω ένα μήλο μια φορμόζα τζιαι έναν καισίν τζιολις


Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου
Τζι’ εννα σου δώκω παστόσυκα τζιαι φοινίτζια τζιαι σταφύλι τζιαι πιshίες

Έλα έσσω μου, έσσω μου
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Τζι’ εννα σου δώκω κουφεττες
Τζιαι εννα σου τα δώκω ουλλα

Έλα έσσω μου, έσσω μου
Τζιαι να σου δώκω δέντρο στολισμένο
Έλα έσσω μου, έσσω μου
Τζι’ εννα σου δώκω δαχτυλίδι γάμου τζιαι εν ρόδιν πουπάνω!

Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου
Τζι’ εννα σου δώκω ροδάτζινο τζιαι αππίδι, αρεσκει μου το μαλλί σου ρα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!
Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα!

Έλα έσσω μου, έσσω μου
Τζι’ εννα σου δώκω έναν αυκό κότσινο

Έλα έσσω μου, έσσω μου, έλα δα τζι εν να σου τα δώκω ουλλα!



Τρίβια: Η καλοφωναρισσα ακούει στο όνομα Rosemary Clooney εν η θεία του γνωστού μας George!

22.6.10

Honey, why you don lieeee?

Ακόμα γελώ!

20.6.10

Mάλτιτασκινγκ - γιουτά σου ;



Στο λύκειο, θυμούμαι μια φορά οτι ο Φιλόλογος είπεν του παπά μου οτι στο μάθημα χάσκω ή μιλώ με τη διπλανή μου αλλά όλως παραδόξως άμαν με ρωτήσει ξερώ να απαντήσω.
Έναν το κρατούμενο.
Που τα εφηβικά μου χρόνια, άμαν σκευτουμαι κάτι, μπορεί ο άλλος να μου φωνάζει εν θα ακουσω τιποτε. Οι παλιοι καλοί μου φιλοι ξέρουν το τζιαι διασκεδάζουν με την μερική μου αχαπαροσύνη.
Ακριβώς ετσι εν τζιαι ο παπάς μου, τζιαι μάλλον εν που τζεινον που το εκλήρονόμησα (γιου καν ολγουειζ μπλέιμ δε τζινς).
 Ο Σιαολίν πάντα ετζίζετουν άμαν μου εμίλαν τζιαι εν άκουα. Έπερνεν το οτι τάχα εν τον υπολογίζω, οτι εν με κόφτει ινναμπο σιει να μου πει. Δις ις νοτ δε κέις γιουαρ ονερ. Ενδιαφέρει με, αλλά τζειντην ωρα είμαι αλλού. Χαμένη στες σκέψεις μου. Μπορεί να σκέφτουμαι που πράματα μπανάλ, οπως „άραγε να κάμω μαρμελάδα φράουλα φέτος;“ εως τζιαι πράματα όπως το Παλεστινιακό, το Κυπριακό ή την κατάσταση των μεταναστών στη Κρυοχώρα. Μέχρι τζιαι καφκάν έκαμεν μου ο Σιαολίν για τουντον λόγο.
 Προχτες, κάτι εθκιέβαζα τζιαι μέτα ειπα μιαν κουβέντα του Σιαολίν. Τζιαι λαλεί μου, «καλάν, αφου μολις τωρά σου το είπα!“ „Ουπς“ λαλώ του „σόρυ, εθκιέβαζα“.
„Παντως“, λαλεί μου, „που λαλούν οτι οι γενετζιες μπορουν το μάλτιτάσκινγκ. Εσυ εν το μπορείς καθόλου! Εγώ μπορώ το!“

Βεβαίως στη δουλεια μπορω να κάμνω θκυοτρία πράματα την ίδιαν ωραν, αλλά άμαν μεταφράζω, για θκιεβάζω είμαι απων. Δε λάιτσ αρ ον μπατ δερσ νομπαντι χοουμ.

Αλλά οταν μου το είπεν ο Σιαολίν εθιχτικα, πορολο που εσιει δίκαιο. Γιατί κύριε να είμαι εγω παρκάτου;  Αφού στο λύκειον εμπόρουν, είπε το τζιαι ο φιλόλογος! Τζιαι αρκεψα που λαλείς να το γκουγκολάρω το θέμα.
Τζιαι εδωκα πας σε κάτι έρευνες (Μάνα ακουεις; το στοιχείο σου).

Ακουεις τζιαι συ, το μάλτιτασκινγ ειναι απο αντιπαραγωγικό εως ανθυγειινό.
 Δε δαμέ:

 Άτε πάλε. Πάλε εφκηκα κούππα άπαννη.
Απού γυρέυκει βρίσκει! 

Eσένα ντίαρ ανάγνωστερ,  γιουτά σου το μάλτιτάσκιγκ;

30.3.10

Σήμερα έβαψεν τα ματόκλαδα της

Εκουράστηκεν να τα βάλλει κάτω.
Αρκεψεν να καθαρίζει τες αζαγιές που πάνω της.
Εψες εν ετζοιμήθηκεν, αλλά σήμερα εν ξεκούραστη.
Εν δικλά μες το γιαλλιν αλλα ξέρει ότι εν όμορφη, σήμερα.

Σήμερα έβαψεν τα ματόκλαδα της,
το χαμόγελον της αρέσκει της
Σήμερα εν νιώθει παράξενη.
Σήμερα ονειρεύκεται ότι θέλει τζιαι εν φακκα πενιά.
Σήμερα ξέρει την ψυσιήν της

Σήμερα, θα ανακαλύψεις ότι ο κόσμος ουλλος εν δικός σου
Κανένας εν θα σε πληγώσει, γιατί κανένας εν μπορεί.
Σήμερα υα καταλάβεις ότι μια ππουνια μονό κάνει για να σπάσεις τον φόν σου
Σήμερα εννα γελάσεις, επειδή τα μαθκια σου κουραστήκαν να κλαιν

Σήμερα εννα μπορέσεις να γελάσεις με τον εαυτόν σου, τζιαι να δεις ότι τα εκατάφερες
Σήμερα θα είσαι η γεναικα που γουστάρεις να είσαι.
Σήμερα θα σε αγαπήσεις όπως κανένας δεν εμπορεσεν να σε αγαπήσει

Σήμερα θωρείς μπροστά σου
Με δικλισεις πίσω σου, αρκετά επονήσες.

Σήμερα είσαι θαρραλέα, γελαστή
Σήμερα γεννιέται η τέλεια γεναικα,
Έσπασε τα όρια δίχως να διστάσει

Σήμερα εφορησεν τακούνια, για να ακούουνται τα βήματα της.
Σήμερα ξέρει ότι η ζωή της πότε ξανα εθθαν μια απάτη.

Σήμερα εννα ανακαλύψεις ότι ο κόσμος ουλλος εν δικός σου.
Κανένας εν μπορεί να σε πληγώσει.

Σήμερα εννα κατακτήσεις τον ουρανό δίχως να θωρείς το ταβάνι που σε περιορίζει.
Σήμερα, εννα είσαι χαρούμενη, ακόμα τζι αν ο σιειμωνας εν κρυος τζιαι μακρύς.
Σήμερα εννα τα καταφέρεις να γελάσεις με τον εαυτόν σου τζιαι να δεις ότι μπορείς.

Μεταφραση που τουτον το τραγουδι. Αφιερωμένο...

 

23.3.10

Γιαπωνέζικα για αρχάριους

Γιαπωνέζικα για αρχαριους
(courtesy of my father)

Δερματολόγος: Γιαφαγούρα

Ορθοπεδικός: Γιακαμπούρα

Πλαστικός χειρούργος: Γιαφιγούρα

0φθαλμίατρος: Γιαθολούρα

Λογοθεραπευτής: Γιαμουρμούρα

Διαιτολόγος: Γιαλιγούρα

Γαστρεντερολόγος: Γιακαούρα

0υρολόγος: Γιαταούρα

Τζιαι μπόνους πο'λλόoου μου:

Πυροσβέστης: Κατα Κάικα
Σκουπιθκιάρης: Γιασαβούρα

Ξέρεις τζιαι συ Γιαπωνέζικα ντίαρ ανάγνωστερ;
Μάθε μας τίποτε!

15.3.10

Έμαθα πκιον να ερωτέυκουμαι

Κατι για να αρκεψει η ευτομαδα μας ωραια!

Tribalistas: "ja sei namorar"



Έκαμα σας τζιαι μιαν μεταφρασουαν:-)

Έμαθα πκιον να ερωτέυκουμαι,
ξέρω τζιαι να φιλώ με γλώσσα
Τώρα μινήσκει μονό να ονειρευτώ
Ξέρω που να πάω, ξέρω που να μείνω
Τωρά μινήσκει μόνον να ξεκινήσω
Εν έχω υπομονή για τηλεόραση,
εν είμαι το ακροατήριο της μοναξιάς
Εν είμαι κανενου, είμαι του κόσμου ουλλου
τζιαι ουλλος ο κόσμος αγαπά με
Εν είμαι κανενου, είμαι του κόσμου ουλλου
τζιαι ουλλος ο κόσμος εν δικός μου
Ξέρω πκιον να ερωτευκουμαι
ξέρω να σιουτταρω τη μάππα,
τωρα μινήσκει μου μονό να κερδίσω.

Αγαπώ σε όσον κανένας
Αγαπώ σε όπως θέλει ο θεός
Αγαπώ σε όπως αγαπώ
Αγαπώ σε όπως ξέρω