Το πόσην ώρα έκαμα να ξαναμπώ δαμέσα εν περιγράφεται. Αζαγιές τζιαι σκόνες, κκούχχου.
Εσιει θκυο χρόνια να σου γράψω ανάγνωστερ (θκυό χρόνια!!!).
Η αλήθκεια έσιει τζιαιρό που το σκέφτουμαι, αλλά σαννα, κολώνω. Σκέφτουμαι ότι εν έχω τίποτε να πω.
Σήμερα εμπήκα τζιαι εχαρήκα που έιδα τα κοπέλια να γράφουν. Ο Μισιαρός ασπούμε, σίουρα ετέλειωσεν το στρατό.
Εγώ είμαι 35 γρονών. Ανύπαντρη ακόμα (τζιαι κάπου στην Νήσο μια θεούσα μεγαλομήτωρ χύνει ένα δάκρυ σαν τρώει τον κκιοφτέ της) τζιαι άτεκνη (ευτυχως, σκέφτεται η μεγαλομήτωρ που εν έκαμε τζιαι κανένα κοπελλούι εν αμαρτία, σάννα έφυεν μου στας το άλας στους κκιοφτέδες;)
Σκέφτουμαι να ξανάρτω.
Αν τα καταφέρω να ξαναμπω δατ ιζ.
